- Shalat Wajib dan Sunnah Keringanan dalam masalah shalat Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam

Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ

[Qutaibah] diris al ni; [Al Laith] diris al ni de [Ibn Shihab] de [Sa'id bin Al Musayyib] kaj [Abu Salamah] de [Abu Hurairah] li diris; 'La Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) diris: 'Se la tago estas tre varma, tiam atendu ĝis ĝi malvarmiĝos por preĝi, ĉar la varmega varmo estas de la ventoj de Infero'. Li diris; 'En ĉi tiu ĉapitro estas ankaŭ rakonto de Abu Sa'id, Abu Dharr, Ibn Umar, Al Mughirah, Al Qasim bin Safwan de lia patro, Abu Musa, Ibn Abbas kaj Anas. Li diris; 'Ĝi ankaŭ estis rakontita de Umar de la Profeto (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) pri tio, sed ĉi tiu rakonto ankaŭ ne estas sahih'. Abu Isa diris; 'La hadito de Abu Hurairah estas hasan sahih. Kaj grupo de kleruloj preferis prokrasti la tagmezan preĝon kiam la suno estas tre varma. Tiun ĉi opinion havis Ibn Al Mubarak, Ahmad kaj Ishaq'. Shafi'i diris; 'Estas permesite atendi la tagmezan preĝon ĝis la atmosfero malvarmiĝos se la moskeo varmigas homojn - kiam oni iras al la moskeo - pro la distanco. Koncerne la personon, kiu preĝas sola aŭ iun, kiu preĝas en la moskeo de sia popolo, tiam mi preferas, se li daŭrigas preĝi eĉ se la suno estas tre varma'. Abu Isa diris; 'Tiuj, kiuj finas la Zuhur-preĝon kiam la suno estas varma, tiam tio estas pli grava kaj konforma al la Sunao'. Koncerne la opinion de Shafi'i, ke la helpo estas rezervita por homoj, kies loĝado estas malproksima kaj malfacila, tiam en la hadito de Abu Dzar estas argumento, kiu montras la malon de tio, kion Shafi'i diris. Abu Dzar diris; 'Ni iam estis kun la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, sur vojaĝo, kaj Bilal alvokis la tagmezan preĝon, kaj la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, diris: 'Ho Bilal, atendu ĝis malvarmiĝos'. Se vi sekvas la opinion de Ŝafi'i, tiam ne utilas atendi unue ĉar ili kolektiĝis survoje kaj ili ne devas ĝeni sin ĉar ili venas de malproksime.