Hadith Representative
Larangan membaca keras bebarengan dengan imam: Rasulullah tidak ingin ada yang menyelisihi bacaan beliau dalam shalat berjamaah
Imam Tirmidzi : 287حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا فَقَالَ رَجُلٌ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنِّي أَقُولُ مَالِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الصَّلَوَاتِ بِالْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَابْنُ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيُّ اسْمُهُ عُمَارَةُ وَيُقَالُ عَمْرُو بْنُ أُكَيْمَةَ وَرَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الزُّهْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَا يَدْخُلُ عَلَى مَنْ رَأَى الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الْإِمَامِ لِأَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ هُوَ الَّذِي رَوَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ وَرَوَى أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ فَقَالَ لَهُ حَامِلُ الْحَدِيثِ إِنِّي أَكُونُ أَحْيَانًا وَرَاءَ الْإِمَامِ قَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ وَرَوَى أَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُنَادِيَ أَنْ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَاخْتَارَ أَكْثَرُ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ أَنْ لَا يَقْرَأَ الرَّجُلُ إِذَا جَهَرَ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ وَقَالُوا يَتَتَبَّعُ سَكَتَاتِ الْإِمَامِ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقِرَاءَةِ خَلْفَ الْإِمَامِ فَرَأَى أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ أَنَا أَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ وَالنَّاسُ يَقْرَءُونَ إِلَّا قَوْمًا مِنْ الْكُوفِيِّينَ وَأَرَى أَنَّ مَنْ لَمْ يَقْرَأْ صَلَاتُهُ جَائِزَةٌ وَشَدَّدَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي تَرْكِ قِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَإِنْ كَانَ خَلْفَ الْإِمَامِ فَقَالُوا لَا تُجْزِئُ صَلَاةٌ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَحْدَهُ كَانَ أَوْ خَلْفَ الْإِمَامِ وَذَهَبُوا إِلَى مَا رَوَى عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَرَأَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَتَأَوَّلَ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَإِسْحَقُ وَغَيْرُهُمَا وَأَمَّا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فَقَالَ مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَاحْتَجَّ بِحَدِيثِ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَيْثُ قَالَ مَنْ صَلَّى رَكْعَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ وَرَاءَ الْإِمَامِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فَهَذَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَأَوَّلَ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ أَنَّ هَذَا إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَاخْتَارَ أَحْمَدُ مَعَ هَذَا الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَأَنْ لَا يَتْرُكَ الرَّجُلُ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَإِنْ كَانَ خَلْفَ الْإِمَامِ
g’ha dit che [Al Ansari] g’ha dit; l'ha diit [Ma'n] l'ha diit; g’ha dit che [Malik bin Anas] de [Ibnu Shihab] de [Ibnu Ukaimah Al Laitsi] de [Abu Hurairah] g’ha dit; “El Messagger de Allah l’è passà de la oraziùn che l’è stada letta a voce alta, e dopu g’ha dumandà: “Qualchedun g’ha lett cun mi propri incœu?” Poeu quaivun g’ha dì: “L’è giüst, Messagger de Allah”. lü l’ha dit: “Perché sun stà sfidà a legg el Coran!” Abu Huraira l’ha dit; “Donca la gent l’ha desmetü de legg, a l’unison, cunt el Rasulullah in di orezi che l’era lett a voce volta del Rasulullah. A dir dopu che g’han ascultà la rimprovera del Profeta. El dis; “In chestu capitul g’he sun anca di narraziun de Ibn Mas’ud, Imran bin Hushain e Jabir bin Abdullah”. Abu Isa l’ha dit; 'Chestu hadith l’è in del grad de hasan. El nomm de Ibn Ukaimah Al Laitsi l’era Umarah. O anca ciamà ‘Amru bin Ukaimah. Quaivun di amis de Az Zuhri g’han anca cuntà chestu hadith. E menzionen esattament quest hadith. El dis; 'Az Zuhri l'ha dit; “La gent l’ha desmetü de lègg quand che g’ha sentì el rimprover del Rasulullah”. Chestu hadith l’è minga inclus per quei che dis che l’è pusibel legg deré del imam, perché Abu Hurairah l’è stà chel che g’ha cuntà chestu hadith del Profeta. Abu Hurairah g’ha cuntà del Profeta, che g’ha dit: “Chiunque fa la oraziùn e legg minga denter el Coran Ummul - Al Fatihah - alura sò oraziùn l’è mancant, scars e imperfet”. Poeu la persona che g’ha cuntà el hadith g’ha dumandà: “Deré al imam di volt -legg-”, lü -subit- g’ha dit: “Legg in del tò cœur”. Abu Usman Un Nahdi g’ha cuntà de Abu Hurairah, g’ha dit; “El Profeta m’ha urdinà de invocar la gent che g’he no una oraziùn per i gent che legen minga el liber Fatihatul-Al Fatihah”. Donca i esperts dol hadith hann anca cernid l'opinion qe un om ‘l g’haria minga de lejer se ‘l imam ‘l fa la letura plu forta. I disen; “L’han seguì la letura quand el prete s’è fermà durant la pausa”. I stüdius l’eran minga d’acord sü la legg de la letura deré del imam, la magiur part di stüdius intra i cumpagn del Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam, i tabi’in e quei dopu luur sustegnevan la permissibilità de la letura deré del imam. Chesta opiniun l’è stada ciapada de Malik bin Anas, Abdullah bin Al Mubarak, Syafi’i, Ahmad e Ishaq. L’è stà cuntà de Abdullah bin Al Mubarak, che g’ha dit; “Ho lett e la gent la legg deré a l’imam, senza un grupp de gent de la gent de Kufa. Però, pensi anca che i gent che legen minga i luur oraziùn sun ancamò valid. Quai stüdius sun parècc sever sü la questiun de -duvaria minga- lassà la letura de Fatihatul Buku in de la oraziùn, anca se quaivun l’è deré del imam, disen; “I oraziùn sun minga cunsiderà valid se minga cun la recitaziun de Fatihatul Buku. Se el prega da sul o cun l’imam”. Aderen al hadith narrad da Ubadah bin Ash Shamit dal Profeta. E Ubadah bin Ash Shamit l’ha segutad a leger deré a l’Imam dopu la mort del Profeta. E g’ha interpretà i parolles del Profeta: “G’he no una oraziùn perfetta per quaivun che legg minga el Liber Fatihatul”. Chesta opiniun l’è stada ciapada de Shafi’i, Ishaq e olter che tüt e dü. Per quant riguarda l’Imam Ahmad, g’ha dit: “El significà di parolles del Profeta: “G’he no una oraziùn perfetta per quaivun che legg minga el Liber Fatihatul”, cioè se prega da sul. Poeu l’Imam Ahmad g’ha discutì cun l’hadith de Jabir bin Abdullah, g’ha dit; “Chiunque prega una rak’ah e legg minga el Coran Ummul, alura g’ha minga pregà, a men che prega deré del imam”. L’Imam Ahmad l’ha dit; “Jabir l’era un amis del Profeta, però g’ha interpretà ancamò i parolles del Profeta: “Nissüna oraziùn per quaivun che legg minga el Liber Fatihatul”, che chestu hadith se aplica se se prega da sul”. Però, l’Imam Ahmad el cerniss ancamò de legg deré a l’imam, e un òmm duvaria minga lassà legg Fatihatul Buku anca se l’è deré del imam.