Hadith Representative
Larangan membaca keras bebarengan dengan imam: Rasulullah tidak ingin ada yang menyelisihi bacaan beliau dalam shalat berjamaah
Imam Tirmidzi : 287حَدَّثَنَا الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا فَقَالَ رَجُلٌ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنِّي أَقُولُ مَالِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الصَّلَوَاتِ بِالْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَابْنُ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيُّ اسْمُهُ عُمَارَةُ وَيُقَالُ عَمْرُو بْنُ أُكَيْمَةَ وَرَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الزُّهْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ وَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَا يَدْخُلُ عَلَى مَنْ رَأَى الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الْإِمَامِ لِأَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ هُوَ الَّذِي رَوَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ وَرَوَى أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ فَقَالَ لَهُ حَامِلُ الْحَدِيثِ إِنِّي أَكُونُ أَحْيَانًا وَرَاءَ الْإِمَامِ قَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ وَرَوَى أَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُنَادِيَ أَنْ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَاخْتَارَ أَكْثَرُ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ أَنْ لَا يَقْرَأَ الرَّجُلُ إِذَا جَهَرَ الْإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ وَقَالُوا يَتَتَبَّعُ سَكَتَاتِ الْإِمَامِ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقِرَاءَةِ خَلْفَ الْإِمَامِ فَرَأَى أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ أَنَا أَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ وَالنَّاسُ يَقْرَءُونَ إِلَّا قَوْمًا مِنْ الْكُوفِيِّينَ وَأَرَى أَنَّ مَنْ لَمْ يَقْرَأْ صَلَاتُهُ جَائِزَةٌ وَشَدَّدَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي تَرْكِ قِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَإِنْ كَانَ خَلْفَ الْإِمَامِ فَقَالُوا لَا تُجْزِئُ صَلَاةٌ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَحْدَهُ كَانَ أَوْ خَلْفَ الْإِمَامِ وَذَهَبُوا إِلَى مَا رَوَى عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَرَأَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَتَأَوَّلَ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِقِرَاءَةِ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَإِسْحَقُ وَغَيْرُهُمَا وَأَمَّا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فَقَالَ مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَاحْتَجَّ بِحَدِيثِ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَيْثُ قَالَ مَنْ صَلَّى رَكْعَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ وَرَاءَ الْإِمَامِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ فَهَذَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَأَوَّلَ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ أَنَّ هَذَا إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَاخْتَارَ أَحْمَدُ مَعَ هَذَا الْقِرَاءَةَ خَلْفَ الْإِمَامِ وَأَنْ لَا يَتْرُكَ الرَّجُلُ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَإِنْ كَانَ خَلْفَ الْإِمَامِ
беҙгә [Әл Ансари] әйтте; беҙгә һөйләне [Мә'н] әйтте; беҙгә [Мәлик бин Әнәс] [Ибну Шиһабтан] [Ибну Үкәймә Әл Ләйциҙән] [Әбү Һүрәйрә]ҙән әйтте; — Аллаһ Илсеһе ҡысҡырып уҡылған доғанан үтте, унан һуң: «Әле генә минең менән берәйһе уҡынымы?» Шул саҡ кемдер: «Дөрөҫ, Аллаһ илсеһе», — тигән. тип әйтте: «Ни өсөн миңә Ҡөрьән уҡыуҙа дау ҡуйыла?» Әбү Һөрәйрә әйтте; 'Шулай итеп, кешеләр -бер тауыштан- Рәсүлуллаһ менән бергә уҡыуҙан туҡтаны, уларҙы Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм ҡысҡырып уҡыны. Атап әйткәндә, улар пәйғәмбәребеҙҙән -шелтә- ғәләйһис-сәләмде ишеткәндән һуң. Ул әйтте; «Был сүрәлә Ибн Мәсғүд, Ғимран бин Хөшәйн һәм Джәбир бин Абдулла риүәйәттәр ҙә бар». Әбү Иса әйтте; — Был хәҙис хәсән дәрәжәһендә. Ибн Үкәймә Әл Ләйциҙең исеме Үмәрә була. Йәки Әмру бин Үкәймә тип тә атала. Был хәҙисте Әз Зөһриҙең ҡайһы бер дуҫтары ла һөйләгән. Һәм улар тап ошо хәҙисте телгә ала. Ул әйтте; Әз Зөһри әйтте; — Кешеләр, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең шелтәһен ишеткәс, уҡыуҙан туҡтаны. Был хәҙис имамдың артынан уҡырға ярай, тип бәхәсләшеүселәр өсөн индерелмәгән, сөнки был хәҙисте пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсалләмдән һөйләүсе Әбү Һүрәйрә булған. Әбү Һүрәйрә пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт итә: «Кем намаҙ уҡый һәм унда Өммөл Ҡөрьәнде – “Әл-Фатиха”ны уҡымаһа, уның намаҙы етешһеҙ, етешһеҙ һәм камил түгел”. Шунан хәҙисте һөйләгән кеше: «Имам артында ҡайһы саҡта мин -уҡыйым-», - тип һораһа, ул -шунда уҡ: «Йөрәгеңдә уҡы», — ти. Әбү Усман Ән Нәхди Әбү Һүрәйрәнән риүәйәт иткән, ул былай тигән; «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм миңә кешеләргә өндәшергә ҡушты, Фатихәтүл китабын -Әл Фатихаһты уҡымаған кешеләр өсөн доға юҡ тип». Тимәк, хәҙис белгестәре лә, әгәр имам уҡыуҙы көслөрәк итһә, ир кеше уҡырға тейеш түгел тигән фекерҙе һайлаған. Улар әйтте; 'Улар -уҡыу- рухани тәнәфес ваҡытында туҡтағанда эйәреп барҙы'. Ғалимдар имам артында уҡыу ҡануны буйынса фекер айырымлыҡтары кисерә, пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән, тәбиғиҙәрҙән һәм уларҙан һуңғыларҙан күпселек ғалимдар имам артында уҡыу рөхсәт ителгәнлеге тураһында бәхәсләшә. Был фекерҙе Мәлик бин Әнәс, Абдулла бин Әл Мөбәрәк, Сиафии, Әхмәт һәм Исхаҡ ҡабул иткән. Ғабдуллаһ бин Әл-Мөбәрәктән риүәйәт ителә: ул былай тигән; — Мин уҡыным, халыҡ имам артында уҡыны, тик бер төркөм куфа халҡынан башҡа. Шулай ҙа доғаларын уҡымаған кешеләр һаман да дөрөҫ тип уйлайым. Ҡайһы бер ғалимдар -намаҙҙа Фәтихәтүл Бүкү уҡыуҙы ҡалдырырға ярамай- тигән мәсьәләгә бик ҡәтғи ҡарай, хатта имамдың артында кемдер торһа ла, тиҙәр; — Фатихәтүл Бүкү уҡығандан башҡа доғалар дөрөҫ тип иҫәпләнмәй. Яңғыҙы уҡыһынмы, имам менән бергә уҡыһынмы». Улар Үбәҙә бин Әш Шәмит пәйғәмбәребеҙҙән һөйләгән хәҙискә тоғро ҡалалар. Ә Үбәҙә бин Аш Шәмит пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм үлгәндән һуң да имам артында уҡыуын дауам итә. Һәм ул пәйғәмбәребеҙҙең һүҙҙәрен аңлатты: «Фатихәтүл китабын уҡымаған кеше өсөн - камил - доға юҡ». Был фекерҙе Шәфиғи, Исхаҡ һәм улар икеһенән башҡалар ҙа ҡабул иткән. Ә имам Әхмәткә килгәндә, ул: «Пәйғәмбәребеҙҙең һүҙҙәренең мәғәнәһе: «Фатихәтүл китабын уҡымаған кеше өсөн -камил- намаҙ юҡ», йәғни әгәр ул яңғыҙы намаҙ уҡыһа. Шунан һуң имам Әхмәт Джәбир бин Абдулланың хәҙисе менән бәхәсләште, ул әйтте; «Кем бер рәҡәғәт намаҙ уҡып, унда Өммөл Ҡөрьән уҡымаһа, ул намаҙ уҡымаған, әгәр ҙә ул имамдың артында намаҙ уҡымаһа». Имам Әхмәт әйтте; 'Джәбир пәйғәмбәребеҙҙең дуҫы булған, - шулай ҙа - ул һаман да пәйғәмбәребеҙҙең һүҙҙәрен аңлатҡан: "Фәтихәтүл китабын уҡымаған кеше өсөн намаҙ уҡылмай", был хәҙис -яңғыҙ намаҙ уҡығанда ҡағыла'. Әммә имам Әхмәт барыбер имам артында уҡыуҙы һайлай, ир кеше имам артында булһа ла Фатихәтүл бүкә уҡыуҙан китергә тейеш түгел.