Hadith Representative
Rasulullah shalat menghadap ke baitul maqdis bersama para sahabatnya selama enam belas bulan, kemudian terjadi peralihan arah kiblat ke ka’bah setelah itu
Imam Tirmidzi : 312حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ أَنْ يُوَجِّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ }فَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ وَكَانَ يُحِبُّ ذَلِكَ فَصَلَّى رَجُلٌ مَعَهُ الْعَصْرَ ثُمَّ مَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَهُمْ رُكُوعٌ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَقَالَ هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ قَدْ وَجَّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ قَالَ فَانْحَرَفُوا وَهُمْ رُكُوعٌقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَعُمَارَةَ بْنِ أَوْسٍ وَعَمْرِو بْنِ عَوْفٍ الْمُزَنِيِّ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ الْبَرَاءِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كَانُوا رُكُوعًا فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
беҙгә [Ханнад] әйтте; беҙгә [Вәки] [Исраилдан] [Исхаҡтан] [Әл-Бара бин Ғәзибтән] һөйләне, ул әйтте; «Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһис-сәләм Мәҙинәгә килеп еткәс, алты-ун ете ай дауамында Бәйтүл Мәҡдискә ҡарап намаҙ уҡырға өлгөрҙө. Шул арала Аллаһ Илсеһенә (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) Ҡәғбәтуллаға ҡаршы торһа, оҡшаған, шуға күрә Аллаһ Тәғәлә был аятты иңдергән: -Ысынлап та, Беҙ -йыш ҡына- һинең йөҙөңдө күккә ҡаратып ҡарағанын күрәбеҙ, шунан һуң Беҙ һине, ысынлап та, үҙеңә оҡшаған ҡиблаға йүнәлтәсәкбеҙ. Йөҙөңдө Оло мәсеткә бор. Шулай итеп, ул ҡибла йүнәлешенә ҡарап торҙо, һәм уға был оҡшаны». Шунан уның менән бергә Әср намаҙы уҡыған кеше булды. Шунан һуң ул ансарҙарҙан төшкө намаҙҙа Бәйтүл Мәҡдис яғына ҡарап баш эйгән бер нисә кеше янынан үтеп китте, шуға күрә ул - шаһитлыҡ биргәндә - Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән намаҙ уҡығанын, Ҡәғбә яғына ҡарап торғанын әйтте. Әл Бара` әйтте; — Шунан һуң халыҡ баш эйеп Ҡәғбәтуллаға табан боролдо. Ул әйтте; «Был сүрәлә шулай уҡ Ибн Ғүмәр, Ибнү Аббас, Ғүмәрә бин Аус, Әмру бин Әүф Әл Музани һәм Әнәс риүәйәттәре лә бар. Әбү Иса әйтте; «Әл-Бәрә хәҙис» — дөрөҫ Хәсән хәҙисе һәм [Суфьян Ац Цаури] уны [Әбү Исхаҡтан] риүәйәт иткән, беҙгә [Хәннәд] әйткән; беҙгә [Вәкиғ] [Суфьяндан] [Ғабдулла бин Динарҙан] [Ибн Ғүмәрҙән] һөйләне, ул әйтте; «Улар Фәжр намаҙында баш эйҙеләр». Әбү Иса әйтте; «Ибн Ғүмәрҙең хәҙисе – хәсәнле дөрөҫ хәҙис».