Hadith Representative
Shalat pada malam dan siang hari itu adalah dua rakaat-dua rakat, dan bertasyahud setiap dua rakaat
Imam Tirmidzi : 351حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَافِعِ ابْنِ الْعَمْيَاءِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةُ مَثْنَى مَثْنَى تَشَهَّدُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَتَخَشَّعُ وَتَضَرَّعُ وَتَمَسْكَنُ وَتَذَرَّعُ وَتُقْنِعُ يَدَيْكَ يَقُولُ تَرْفَعُهُمَا إِلَى رَبِّكَ مُسْتَقْبِلًا بِبُطُونِهِمَا وَجْهَكَ وَتَقُولُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهُوَ كَذَا وَكَذَاقَالَ أَبُو عِيسَى و قَالَ غَيْرُ ابْنِ الْمُبَارَكِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهِيَ خِدَاجٌ قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يَقُولُ رَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ فَأَخْطَأَ فِي مَوَاضِعَ فَقَالَ عَنْ أَنَسِ بْنِ أَبِي أَنَسٍ وَهُوَ عِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ وَإِنَّمَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعِ ابْنِ الْعَمْيَاءِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ الْمُطَّلِبِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّمَا هُوَ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُحَمَّدٌ وَحَدِيثُ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ هُوَ حَدِيثٌ صَحِيحٌ يَعْنِي أَصَحَّ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ
Беҙгә [Сүәйет бин Нәшр] әйтте; беҙгә [Ғабдулла бин Әл Мөбәрәк] әйтте; беҙгә хәбәр итте [Әл-Ләйетс бин Сәғд] тигән; беҙгә [Ғабду Раббих бин Сәғит] [Имран бин Әбү Әнәс] [Ғабдулла бин Нафи бин Әл Әмйә`] [Рәбиғә Ибнил Харис] [Әл Фадл бин Аббас] хәбәр итте, ул әйтте; — Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Намаҙ — ике рәҡәғәт, ике рәкәғәт, һәр ике рәҡәғәткә ултырыу тәшәһүд, хусыу», рөкүғ, тынысланыу һәм ҡулдарҙы күтәреү». Ул тағы ла: «Һин ҡулдарыңды Раббыңа күтәрәһең, аламаларыңдың алғы өлөшөн йөҙөңә ҡаратып. Һеҙ: «Йә Рабб, Йә Рабб», — тиһегеҙ, кем шулай эшләмәй, шул тегеләй, тегеләй була». Әбү Иса әйтте; «Бин Әл Мөбәрәктән һәм шулай уҡ был хәҙис тураһында: «Кем шулай эшләмәй, уның намаҙы аҙыраҡ була -камил түгел-» тигән һүҙҙәрҙән башҡа. Әбү Иса әйтте; — Мөхәммәт бин Исмәғилдең әйткәнен ишеттем; Сөғбә был хәҙисте Ғәбдү Раббих бин Сәғиттән һөйләгән, әммә ул бер нисә урында яңылышҡан. Ул әйтте; «Әнәс бин Әбү Әнәстән ул Ғимран бин Әбү Әнәс». Ул әйтте; «Ғабдулла бин Әл Хәристән, хатта ул Абдулла бин Нәфи бин Әл Әмйә булһа ла, Рәбиғә бин Әл Хәристән». Сөйөбә Ғабдулла бин Әл Хәриттән, Ғабдул Мөтәллибтән, Әл фәлл бин Ғаббастан, Пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи үсалләмдән әйтте. Мөхәммәт әйтте; «Әл-Ләйетс бин Сәғдтың хәҙистәре хәсәнле, йәғни Сөғбә хәҙисенән дә дөрөҫөрәк».