Hadith Representative
Disyariatkannya mandi: setelah menguburkan mayat hendaklah untuk mandi
Imam Abu Dawud : 2779حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ نَافِعٍ أَبِي غَالِبٍ قَالَكُنْتُ فِي سِكَّةِ الْمِرْبَدِ فَمَرَّتْ جَنَازَةٌ مَعَهَا نَاسٌ كَثِيرٌ قَالُوا جَنَازَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ فَتَبِعْتُهَا فَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ عَلَيْهِ كِسَاءٌ رَقِيقٌ عَلَى بُرَيْذِينَتِهِ وَعَلَى رَأْسِهِ خِرْقَةٌ تَقِيهِ مِنْ الشَّمْسِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا الدِّهْقَانُ قَالُوا هَذَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجَنَازَةُ قَامَ أَنَسٌ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَأَنَا خَلْفَهُ لَا يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ لَمْ يُطِلْ وَلَمْ يُسْرِعْ ثُمَّ ذَهَبَ يَقْعُدُ فَقَالُوا يَا أَبَا حَمْزَةَ الْمَرْأَةُ الْأَنْصَارِيَّةُ فَقَرَّبُوهَا وَعَلَيْهَا نَعْشٌ أَخْضَرُ فَقَامَ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا نَحْوَ صَلَاتِهِ عَلَى الرَّجُلِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى الْجَنَازَةِ كَصَلَاتِكَ يُكَبِّرُ عَلَيْهَا أَرْبَعًا وَيَقُومُ عِنْدَ رَأْسِ الرَّجُلِ وَعَجِيزَةِ الْمَرْأَةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ غَزَوْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ حُنَيْنًا فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيَحْطِمُنَا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ وَجَعَلَ يُجَاءُ بِهِمْ فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا إِنْ جَاءَ اللَّهُ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمَ يَحْطِمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُبَايِعُهُ لِيَفِيَ الْآخَرُ بِنَذْرِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَتَصَدَّى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْمُرَهُ بِقَتْلِهِ وَجَعَلَ يَهَابُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَا يَصْنَعُ شَيْئًا بَايَعَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَذْرِي فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُمْسِكْ عَنْهُ مُنْذُ الْيَوْمَ إِلَّا لِتُوفِيَ بِنَذْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَوْمَضْتَ إِلَيَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يُومِضَقَالَ أَبُو غَالِبٍ فَسَأَلْتُ عَنْ صَنِيعِ أَنَسٍ فِي قِيَامِهِ عَلَى الْمَرْأَةِ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَحَدَّثُونِي أَنَّهُ إِنَّمَا كَانَ لِأَنَّهُ لَمْ تَكُنْ النُّعُوشُ فَكَانَ الْإِمَامُ يَقُومُ حِيَالَ عَجِيزَتِهَا يَسْتُرُهَا مِنْ الْقَوْمِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ نُسِخَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ الْوَفَاءُ بِالنَّذْرِ فِي قَتْلِهِ بِقَوْلِهِ إِنِّي قَدْ تُبْتُ
بىزگە [داۋۇد بىن مۇئاز]، بىزگە [ئابدۇل ۋارىس] دىن [نافى ئەبۇ غالىب] دىن سۆزلەپ بەرگەن، ئۇ مۇنداق دېدى: مەن تۆگىلەر باغلىنىپ تۇرغان دەرەخ قاتارىدا ئىدىم، ئاندىن بىر توپ جەسەتلەر ئۆتۈپ كەتتى، نۇرغۇن كىشىلەر بىللە كەلدى. ئۇلار: «بۇ ئابدۇللاھ بىن ئۇمەيرنىڭ جەسىتى» دېدى، شۇڭا مەن ئۇنىڭغا ئەگىشىۋالدىم. تۇيۇقسىز ئات ئۈستىدە يېنىك كىيىم كىيگەن بىر ئادەمنىڭ يېنىغا كەلدىم، ئۇنىڭ بېشىنىڭ ئۈستىدە قۇياشنىڭ ئىسسىقىدىن ساقلايدىغان بىر پارچە رەخت بار ئىدى. مەن: «بۇ ئادەم كىم؟» دەپ سورىدىم. ئۇلار: «بۇ ئەنەس بىن مالىك» دېدى. ئاندىن جەسەت قويۇلغاندا، [ئەنەس] ئورنىدىن تۇرۇپ، ئۇنىڭ ئۈستىدە ناماز ئوقۇدى، مەن ئۇنىڭ ئارقىسىدا ئىدىم، مەن بىلەن ئۇنىڭ ئارىسىدا ھېچ نەرسە يوق ئىدى. ئۇ ئۇنىڭ بېشىنىڭ يېنىدا تۇرۇپ تۆت قېتىم تەكبىر ئېيتتى، ئۇزۇن ئەمەس، تېز ئەمەس. ئاندىن ئۇ بېرىپ ئولتۇردى. بۇ كىشىلەر: «ئى ئەبۇ ھەمزە، بۇ ئەنسار ئايالنىڭ جەسىتى» دېدى. ئاندىن ئۇلار ئايالنىڭ جەسىتىنى ئۇنىڭغا يېقىنلاشتۇردى، جەسەت يېشىل تابۇتقا يېپىلغان ئىدى. ئاندىن ئەنەس جەسەتنىڭ دۈمبىسىنىڭ يېنىدا تۇرۇپ، ئۇ ئادەمنىڭ جەسەتكە قىلغان دۇئاسىغا ئوخشاش دۇئا قىلدى، ئاندىن ئولتۇردى. ئەلئەلا بىن زىياد: «ئى ئەبۇ ھەمزە، رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم سېنىڭ دۇئاڭغا ئوخشاش بىر جەسەت ئۈچۈن دۇئا قىلىپ، تۆت قېتىم تەكبىر ئېيتىپ، ئەر جەسەتنىڭ بېشىدا ۋە ئايال جەسەتنىڭ دۈمبىسىدە تۇرۇپ دۇئا قىلدىمۇ؟» دېدى. ئۇ: «ھەئە» دېدى. ئۇ: «ئى ئەبۇ ھەمزە، سەن پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم بىلەن ئۇرۇش قىلدىڭمۇ؟» دېدى. ئۇ: «ھەئە، مەن بىر قېتىم ئۇنىڭ بىلەن ھۇنەين ئۇرۇشىغا قاتناشتىم» دېدى. مۇشرىكلار چىقىپ بىزگە ھۇجۇم قىلدى، ئاتلىرىمىزنىڭ ئارقىمىزدا تۇرغانلىقىنى كۆرگۈچە. بۇ كىشىلەرنىڭ ئىچىدە بىر ئادەم بىزگە ھۇجۇم قىلدى، ئۇ بىزنى ئۇرۇپ، بىزگە غەزەپلەندى. ئاندىن ئاللاھ ئۇلارنى رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمگە كۆرسىتىپ، ئىسلام دىنىغا كىرىشكە بەيئەت قىلدى. ئاندىن پەيغەمبەرنىڭ بىر دوستى: «... ئەمەلىيەتتە، مەن ئەگەر ئاللاھ شۇ كۈندىن باشلاپ بىزگە غەزىپىنى چىقىرىدىغان بىر كىشىنى ئېلىپ كەلسە، مەن چوقۇم ئۇنىڭ بوينىنى كېسىۋېتىمەن دەپ قەسەم قىلدىم، بۇ چاغدا ئاللاھنىڭ ئەلچىسى جىم تۇراتتى. ئاندىن ئۇ ئادەم ئېلىپ كېلىندى، ئاندىن ئۇ ئاللاھنىڭ ئەلچىسىنى كۆرۈپ: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، مەن ئاللاھقا تەۋبە قىلدىم» دېدى. پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم ئۆزىنى تۇتۇۋېلىپ، باشقىلارنىڭ ئۆز نەزىرلىرىنى ئادا قىلىشى ئۈچۈن بەيئەت قىلمىدى. ئاندىن دوستى رەسۇلۇللاھقا خىزمەت قىلىپ، ئۇنى ئۆلتۈرۈشكە بۇيرۇدى، دوستى رەسۇلۇللاھنىڭ ئۇ ئادەمنى ئۆلتۈرۈشىنى خالىمىدى. ئاندىن پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم ئۇنىڭ ھېچ ئىش قىلمىغانلىقىنى كۆرۈپ، ئۇنىڭغا بەيئەت قىلدى. ئاندىن دوستى: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، مېنىڭ نەزىرلىرىمچۇ؟» دېدى. ئۇ: «ھەقىقەتەن، مەن شۇ كۈندىن باشلاپ ئۇنىڭغا بەيئەت قىلىشتىن ۋاز كەچمىدىم، پەقەت سىز ئۆز نەزىرىڭىزنى ئادا قىلىڭ» دېدى. دوستى: «... ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، ماڭا كۆزۈڭلار بىلەن ئىشارەت قىلمامسىلەر؟ ئاندىن پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم: «ھەقىقەتەن پەيغەمبەرنىڭ كۆزلەر بىلەن ئىشارەت قىلىشى توغرا ئەمەس» دېدى. ئەبۇ غالىب مۇنداق دېدى: ئاندىن مەن ئەنەسنىڭ بىر ئايالنىڭ جەسىتىنى ئۇنىڭ دۈمبىسىگە قويغاندىكى قىلمىشلىرى توغرىسىدا سورىدىم. ئاندىن ئۇلار ماڭا تابۇت يوقلۇقىنى، شۇڭا پوپنىڭ دۈمبىسىگە قاراپ تۇرغانلىقىنى، شۇڭا ئۇنى كىشىلەردىن توسۇۋالغانلىقىنى ئېيتتى. ئەبۇ داۋۇد مۇنداق دېدى: پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ «مەن كىشىلەر بىلەن لا ئىلاھە ئىللەللاھ دېگۈچە ئۇرۇشۇشقا بۇيرۇلدىم» دېگەن سۆزىدىن، ئۆلتۈرۈلۈشنىڭ نازارىنىڭ ئەمەلگە ئېشىشى بۇ ھەدىستىن ئۆلتۈرۈلمەكچى بولغان ئادەمنىڭ سۆزى بىلەن چىقىرىۋېتىلدى: مەن تەۋبە قىلدىم.