Hadits Perwakilan
Disyariatkannya mandi: setelah menguburkan mayat hendaklah untuk mandi
Имам Әбу Дәуіт : 2779حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ نَافِعٍ أَبِي غَالِبٍ قَالَكُنْتُ فِي سِكَّةِ الْمِرْبَدِ فَمَرَّتْ جَنَازَةٌ مَعَهَا نَاسٌ كَثِيرٌ قَالُوا جَنَازَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ فَتَبِعْتُهَا فَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ عَلَيْهِ كِسَاءٌ رَقِيقٌ عَلَى بُرَيْذِينَتِهِ وَعَلَى رَأْسِهِ خِرْقَةٌ تَقِيهِ مِنْ الشَّمْسِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا الدِّهْقَانُ قَالُوا هَذَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجَنَازَةُ قَامَ أَنَسٌ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَأَنَا خَلْفَهُ لَا يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ لَمْ يُطِلْ وَلَمْ يُسْرِعْ ثُمَّ ذَهَبَ يَقْعُدُ فَقَالُوا يَا أَبَا حَمْزَةَ الْمَرْأَةُ الْأَنْصَارِيَّةُ فَقَرَّبُوهَا وَعَلَيْهَا نَعْشٌ أَخْضَرُ فَقَامَ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا نَحْوَ صَلَاتِهِ عَلَى الرَّجُلِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى الْجَنَازَةِ كَصَلَاتِكَ يُكَبِّرُ عَلَيْهَا أَرْبَعًا وَيَقُومُ عِنْدَ رَأْسِ الرَّجُلِ وَعَجِيزَةِ الْمَرْأَةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ غَزَوْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ حُنَيْنًا فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيَحْطِمُنَا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ وَجَعَلَ يُجَاءُ بِهِمْ فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا إِنْ جَاءَ اللَّهُ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمَ يَحْطِمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُبَايِعُهُ لِيَفِيَ الْآخَرُ بِنَذْرِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَتَصَدَّى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْمُرَهُ بِقَتْلِهِ وَجَعَلَ يَهَابُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَا يَصْنَعُ شَيْئًا بَايَعَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَذْرِي فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُمْسِكْ عَنْهُ مُنْذُ الْيَوْمَ إِلَّا لِتُوفِيَ بِنَذْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَوْمَضْتَ إِلَيَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يُومِضَقَالَ أَبُو غَالِبٍ فَسَأَلْتُ عَنْ صَنِيعِ أَنَسٍ فِي قِيَامِهِ عَلَى الْمَرْأَةِ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَحَدَّثُونِي أَنَّهُ إِنَّمَا كَانَ لِأَنَّهُ لَمْ تَكُنْ النُّعُوشُ فَكَانَ الْإِمَامُ يَقُومُ حِيَالَ عَجِيزَتِهَا يَسْتُرُهَا مِنْ الْقَوْمِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ نُسِخَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ الْوَفَاءُ بِالنَّذْرِ فِي قَتْلِهِ بِقَوْلِهِ إِنِّي قَدْ تُبْتُ
Бізге [Дәуіт бин Муаз], бізге [Абдул Уаритс] [Нәфи Әбу Ғалиб] айтты, ол былай деді: Мен түйе байланған жердегі ағаштар қатарында болдым, содан кейін көптеген адамдармен бірге бір мәйіт (бір топ) өтті. Олар: «Бұл Абдулла бин Умайрдың денесі», - деді, сондықтан мен оның соңынан ердім. Кенеттен мен ат үстінде жеңіл киім киген адамның қасында болдым, оның басының үстінде оны күннің ыстығынан қорғайтын мата болды. Мен: «Бұл кім?» - деп сұрадым. Олар: «Бұл Әнәс бин Мәлік», - деді. Содан кейін мәйіт қойылған кезде [Әнәс] тұрып, намаз оқыды, ал мен оның артында едім, мен екеуміздің арамызда ештеңе болмады. Ол басының жанында тұрып, төрт рет тәкбір айтты, ұзақ та емес, тез де емес. Содан кейін барып отырды. Бұл адамдар: «Уа, Әбу Хамза, бұл ансар әйелінің денесі», - деді. Содан кейін олар әйелдің денесін оған жақындатты, денесі жасыл табытпен жабылған еді. Содан кейін Әнас мәйіттің бөксесінің жанында тұрып, сол адамның мәйітіне дұға еткендей дұға етті де, отырды. Әл-А'ла бин Зияд: «Уа, Әбу Хамза, Пайғамбарымыз (саллаллаһу алейһи уә сәлләм) мәйіт үшін сенің дұғаң сияқты дұға етіп, төрт рет тәкбір айтып, ер адамның мәйітінің басында және әйел адамның мәйітінің бөксесінде тұрып осылай дұға етті ме?» – деді. Ол: «Иә», – деді. Ол: «Уа, Әбу Хамза, сен Пайғамбармен (саллаллаһу алейһи уә сәлләм) соғыстың ба?» – деді. Ол: «Иә, мен онымен бірге Хунайн шайқасында шайқастым», – деді. Мүшріктер шығып, бізге шабуыл жасады, біз артымыздан аттарымызды көргенше. Ал осы адамдардың арасында бізге шабуыл жасаған бір адам болды, ол бізге шабуыл жасап, бізге ашуланды. Содан кейін Аллаһ оларды Аллаһ Елшісіне (саллаллаһу алейһи уә сәлләм) әкеліп, оған ислам дінін қабылдауға ант берді. Содан кейін Пайғамбардың досы: «... Шын мәнінде, мен егер Аллаһ сол күннен бастап бізге ашуын төгетін біреуді әкелсе, мен оның мойнын міндетті түрде кесіп тастаймын деп ант бердім, ал Аллаһ Елшісі (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) үнсіз қалды. Содан кейін ол адам әкелінді, содан кейін Аллаһ Елшісін (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) көргенде: «Уа, Аллаһтың Елшісі, мен Аллаһқа тәубе еттім», - деді. Аллаһ Елшісі (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) өзін ұстап, басқа адамдардың өз нәжістерін орындауы үшін ант бермеді. Содан кейін досы Аллаһ Елшісіне (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) қызмет етіп, оны өлтіруді бұйырды, ал досы Аллаһ Елшісінің (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) сол адамды өлтіруіне қарсы болды. Содан кейін Пайғамбар (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) оның ештеңе істемейтінін көргенде, оған ант берді. Сонда досы: «Уа, Аллаһ Елшісі, менің нәжісім ше?» - деп сұрады. Ол: «Шын мәнінде, мен сол күннен бастап оған ант беруден бас тартқан жоқпын, тек сен анттарыңды орында», - деді. Досы: «Уа, Аллаһ Елшісі, маған көздеріңмен белгі бермейсің бе?» - деді. Сонда Пайғамбарымыз (с.ғ.с.): «Расында, пайғамбардың көзімен белгі беруі дұрыс емес», - деді. Әбу Ғалиб: «Содан кейін мен Әнәстің әйелдің мәйітін бөксесіне оқыған кездегі әрекеттері туралы сұрадым. Содан кейін олар маған табыт жоқ екенін, сондықтан діни қызметкер бөксесіне қаратып тұрғанын, сондықтан оны адамдардан жасырғанын айтты. Әбу Дәуіт: «Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) «Маған адамдармен «ЛАА ИЛӘҺӘ ИЛЛАЛЛАҺ» дегенге дейін шайқасу бұйырылды», - деген сөздерінен кейін өлтіру надзарының орындалуы бұл хадистен өлтірілгелі тұрған адамның сөздерімен алынып тасталды; мен тәубе еттім», - деді.