Hadith Representative
Disyariatkannya mandi: setelah menguburkan mayat hendaklah untuk mandi
Imam Abu Dawud : 2779حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ نَافِعٍ أَبِي غَالِبٍ قَالَكُنْتُ فِي سِكَّةِ الْمِرْبَدِ فَمَرَّتْ جَنَازَةٌ مَعَهَا نَاسٌ كَثِيرٌ قَالُوا جَنَازَةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَيْرٍ فَتَبِعْتُهَا فَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ عَلَيْهِ كِسَاءٌ رَقِيقٌ عَلَى بُرَيْذِينَتِهِ وَعَلَى رَأْسِهِ خِرْقَةٌ تَقِيهِ مِنْ الشَّمْسِ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا الدِّهْقَانُ قَالُوا هَذَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا وُضِعَتْ الْجَنَازَةُ قَامَ أَنَسٌ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَأَنَا خَلْفَهُ لَا يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ لَمْ يُطِلْ وَلَمْ يُسْرِعْ ثُمَّ ذَهَبَ يَقْعُدُ فَقَالُوا يَا أَبَا حَمْزَةَ الْمَرْأَةُ الْأَنْصَارِيَّةُ فَقَرَّبُوهَا وَعَلَيْهَا نَعْشٌ أَخْضَرُ فَقَامَ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا نَحْوَ صَلَاتِهِ عَلَى الرَّجُلِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَكَذَا كَانَ يَفْعَلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى الْجَنَازَةِ كَصَلَاتِكَ يُكَبِّرُ عَلَيْهَا أَرْبَعًا وَيَقُومُ عِنْدَ رَأْسِ الرَّجُلِ وَعَجِيزَةِ الْمَرْأَةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ غَزَوْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ حُنَيْنًا فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيَحْطِمُنَا فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ وَجَعَلَ يُجَاءُ بِهِمْ فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا إِنْ جَاءَ اللَّهُ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمَ يَحْطِمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُبْتُ إِلَى اللَّهِ فَأَمْسَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُبَايِعُهُ لِيَفِيَ الْآخَرُ بِنَذْرِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَتَصَدَّى لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْمُرَهُ بِقَتْلِهِ وَجَعَلَ يَهَابُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَا يَصْنَعُ شَيْئًا بَايَعَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَذْرِي فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُمْسِكْ عَنْهُ مُنْذُ الْيَوْمَ إِلَّا لِتُوفِيَ بِنَذْرِكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَوْمَضْتَ إِلَيَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَيْسَ لِنَبِيٍّ أَنْ يُومِضَقَالَ أَبُو غَالِبٍ فَسَأَلْتُ عَنْ صَنِيعِ أَنَسٍ فِي قِيَامِهِ عَلَى الْمَرْأَةِ عِنْدَ عَجِيزَتِهَا فَحَدَّثُونِي أَنَّهُ إِنَّمَا كَانَ لِأَنَّهُ لَمْ تَكُنْ النُّعُوشُ فَكَانَ الْإِمَامُ يَقُومُ حِيَالَ عَجِيزَتِهَا يَسْتُرُهَا مِنْ الْقَوْمِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ نُسِخَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ الْوَفَاءُ بِالنَّذْرِ فِي قَتْلِهِ بِقَوْلِهِ إِنِّي قَدْ تُبْتُ
[Dawood bin Mu'adh] sagði okkur, [Abdul Warith] sagði okkur frá [Nafi' Abu Ghalib], hann sagði; Ég var í röð trjáa við úlfaldabindingarstaðinn, þá var jarðarför framhjá í fylgd með mörgum. Þeir sögðu: Þetta er jarðarför Abdullah bin 'Umair, svo ég fylgdi honum. Skyndilega var ég nálægt manni í þunnum fötum á hesti sínum, og á höfði hans var klæðisbútur til að vernda hann fyrir sólarhitanum. Ég sagði: Hver er þessi maður? Þeir sögðu: Þetta er Anas bin Malik. Þegar jarðarförin var sett upp stóð [Anas] og baðst fyrir henni, en ég var á eftir honum, en ekkert var á milli mín og hans. Hann stóð við höfuð hans og sagði takbir fjórum sinnum, ekki lengi og ekki hratt. Þá fór hann og settist niður. Fólkið sagði: Ó Abu Hamzah, þetta er jarðarför Ansar konu. Þá færðu þeir lík konunnar nær honum, líkið var þakið grænni kistu. Þá stóð Anas við aftan á líkinu, baðst fyrir því eins og hann bað fyrir líkama mannsins og settist síðan niður. Al 'Ala` bin Ziyad sagði: Ó, Abu Hamzah, bað sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fyrir líkamanum eins og þú gerir, sagði takbir fjórum sinnum og stóð við höfuð líkama mannsins og við aftan á líkama konunnar? Hann sagði: Já. Hann sagði: Ó, Abu Hamzah, barðist þú einhvern tíma við sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum)? Hann sagði: Já. Ég barðist við hann í orrustunni við Hunain. Fjölgyðistrúarmenn komu út og réðust á okkur þar til við sáum hesta okkar fyrir aftan okkur. Og á meðal þeirra var maður sem réðst á okkur, hann barði okkur og reiddist okkur. Þá voru þeir kynntir fyrir sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og sóru honum hollustu við Íslam. Þá var þar félagi spámannsins sem sagði: Ég hef svarið því eið að ef Allah leiðir þann sem hefur verið reiður okkur frá þeim degi, þá mun ég höggva af honum hálsinn á meðan sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) þagði. Þá var viðkomandi færður, og þegar hann sá sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði hann: Ó, sendiboði Allahs, ég hef iðrast gagnvart Allah. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) forðaðist að gefa honum eiðinn svo að einhver annar gæti efnt heit sitt. Þá þjónaði félaginn sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) svo að hann myndi skipa honum að drepa sig, og félaginn var tregur til að sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) drepi manninn. Þá þegar sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sá að hann hafði ekkert gert, gaf hann honum eiðinn. Þá sagði félaginn: Ó, sendiboði Allah, hvað með eið mitt? Hann sagði: "Sannarlega hef ég ekki haldið aftur af að gefa honum eiðinn frá þeim degi nema til þess að þú getir efnt heit þitt." Félaginn sagði: Gafstu mér ekki tákn með augum þínum, ó sendiboði Allahs? Þá sagði spámaðurinn (friður og blessun Allahs sé yfir honum): „Það er ekki viðeigandi fyrir spámann að gefa merki með augum sínum.“ Abu Ghalib sagði: Þá spurði ég um gjörðir Anasar þegar hann bað fyrir konu á rasskinnum hennar. Þá sögðu þeir mér að engin kista væri til staðar svo að imaminn stæði fyrir framan rasskinnar hennar svo að hann huldi hana fyrir fólkinu. Abu Dawood sagði: Spámaðurinn (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði: „Mér hefur verið skipað að berjast við fólkið þar til það segir: LAA ILAAHA ILLALLAAH“, uppfylling eiðarins um að drepa er fjarlægð úr þessari hadít með yfirlýsingu þess sem á að drepa; ég hef iðrast.