Hadith Representative
Batalnya wudhu: karena muntah dan darah mimisan
Imam Tirmidzi : 80حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ أَبِي السَّفَرِ وَهُوَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ الْكُوفِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ حَدَّثَنَا وَقَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَعِيشَ بْنِ الْوَلِيدِ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاءَ فَأَفْطَرَ فَتَوَضَّأَفَلَقِيتُ ثَوْبَانَ فِي مَسْجِدِ دِمَشْقَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ صَدَقَ أَنَا صَبَبْتُ لَهُ وَضُوءَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى و قَالَ إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَابْنُ أَبِي طَلْحَةَ أَصَحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَأَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ مِنْ التَّابِعِينَ الْوُضُوءَ مِنْ الْقَيْءِ وَالرُّعَافِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ فِي الْقَيْءِ وَالرُّعَافِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ وَقَدْ جَوَّدَ حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ هَذَا الْحَدِيثَ وَحَدِيثُ حُسَيْنٍ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَرَوَى مَعْمَرٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ فَأَخْطَأَ فِيهِ فَقَالَ عَنْ يَعِيشَ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الْأَوْزَاعِيَّ وَقَالَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ وَإِنَّمَا هُوَ مَعْدَانُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ
اسان کي [ابو عبيده بن ابو الصفر يعني احمد بن عبدالله الحمداني الڪوفي] ٻڌايو آهي. ۽ [اسحاق بن منصور] چيو؛ اسان کي [ابو عبيده] ٻڌايو، اسحاق چيو؛ اسان کي خبر آهي [عبدالاشمد بن عبدالوارث] چيو آهي؛ مون کي [منهنجي پيءُ] حسين المعلم کان [يحيٰ بن ابي ڪثير] ٻڌايو آهي ته؛ مون کي عبدالرحمٰن بن عمرو الاوزاعي، يسعي ابن الوليد مخزومي کان، معدن بن ابي طلحه کان، ابو درداءَ کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ جن الٽي ڪئي، پوءِ روزو افطار ڪيائين ۽ وضو ڪيائين. ابو درداء چيو؛ پوءِ دمشق جي مسجد ۾ مون سان ملاقات ٿي، مون کيس ان بابت ٻڌايو، ته هن چيو؛ 'ها، حقيقت ۾ مان ئي اهو هوس جنهن هن تي وضو جو پاڻي وهايو هو'. ابو عيسيٰ چيو؛ اسحاق بن منصور چيو؛ 'معدان بن طلحه'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'جڏهن ته ابن ابو طلحه وڌيڪ صحيح آهي'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'رسول الله ﷺ جي اصحابن ۽ تابعين مان صرف هڪ عالم اهو ناهي جيڪو اهو راءِ رکي ٿو ته هڪ شخص کي الٽي يا رت جي ڪري وضو ڪرڻ گهرجي - نڪ مان رت وهڻ -. هي راءِ سفيان عطسوري، ابن المبارڪ، احمد ۽ اسحاق ورتي آهي'. جڏهن ته ڪجهه عالمن جي راءِ آهي ته هڪ شخص کي الٽي يا نڪ مان رت وهڻ جي ڪري وضو ڪرڻ جي ضرورت ناهي. هي راءِ مالڪ ۽ سيافيءَ ورتي آهي. حسين المعلم هن حديث کي سٺي سمجهيو. ۽ حسين جي حديث هن باب ۾ بهترين حديث آهي. معمر هن حديث کي يحييٰ بن ابو ڪثير کان روايت ڪيو، پر هو ان ۾ غلط هو. هن چيو؛ 'ياعسي بن وليد کان، خالد بن معدان کان، ابو درداء کان، ۽ هن ان ۾ الاوزاعي جو نالو ذڪر نه ڪيو آهي. هن چيو ته اهو خالد بن معدان کان آهي، جيتوڻيڪ هو معدان بن ابو طلحه هو'.