Hadith Representative
Tidak sah wudhunya yang tidak menyebut asma Allah
Imam Tirmidzi : 25حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَقَدِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأَنَسٍ قَالَ أَبُو عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا أَعْلَمُ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثًا لَهُ إِسْنَادٌ جَيِّدٌ و قَالَ إِسْحَقُ إِنْ تَرَكَ التَّسْمِيَةَ عَامِدًا أَعَادَ الْوُضُوءَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ مُتَأَوِّلًا أَجْزَأَهُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ حَدِيثُ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَدَّتِهِ عَنْ أَبِيهَا وَأَبُوهَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ وَأَبُو ثِفَالٍ الْمُرِّيُّ اسْمُهُ ثُمَامَةُ بْنُ حُصَيْنٍ وَرَبَاحُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ أَبُو بَكْرِ بْنُ حُوَيْطِبٍ مِنْهُمْ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حُوَيْطِبٍ فَنَسَبَهُ إِلَى جَدِّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ أَبِي ثِفَالٍ الْمُرِّيِّ عَنْ رَبَاحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ حُوَيْطِبٍ عَنْ جَدَّتِهِ بِنْتِ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
اسان کي [نشر بن علي الجهدلمي] ۽ [بصير بن معاذ العقادي] ٻڌايو ويو آهي، انهن چيو؛ اسان کي [بصير بن المفضلل] ٻڌايو آهي، [عبدالرحمن بن حرمله] کان [ابو سفيل المري] کان [رباح بن عبدالرحمان بن ابو سفيان بن هويطب] کان [پنهنجي ڏاڏي] کان [پنهنجي پيءُ کان]، هن چيو ته؛ مون رسول الله ﷺ کي فرمائيندي ٻڌو آهي ته؛ 'انهي لاءِ وضو ناهي جيڪو وضو ڪندي الله جو نالو نه ٿو وٺي.' 'هن باب ۾ عائشه، ابو سعيد، ابو هريره، سهل بن سعد ۽ انس کان به روايتون آهن. ابو عيسيٰ چيو؛ 'امام احمد بن حنبل چيو؛ 'مون کي خبر ناهي ته هن باب ۾ ڪا به حديث آهي جنهن ۾ جيئيد سند هجي'. اسحاق چيو؛ 'جيڪڏهن هو جان بوجھ ڪري بسم الله پڙهڻ ڇڏي ڏئي ته ان کي پنهنجو وضو ٻيهر ڪرڻ گهرجي، پر جيڪڏهن هو وساري ڇڏي يا تاويل جي ڪري ته پوءِ ان جو وضو اڃا تائين صحيح آهي'. محمد بن اسماعيل چيو؛ 'هن باب ۾ بهترين حديث رباح بن عبدالرحمان جي حديث آهي'. ابو عيسيٰ چيو؛ 'رباح بن عبدالرحمان پنهنجي ڏاڏي کان، پنهنجي پيءُ کان روايت ڪئي. جڏهن ته سندس پيءُ جو نالو سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل هو، ابو سفال المري جو نالو تسمامہ بن حُشين هو، ۽ رباح بن عبدالرحمان جو نالو ابو بڪر بن حويثب هو. انهن مان هڪ اهڙو هو جنهن هي حديث بيان ڪئي، پوءِ هن چيو؛ 'ابوبڪر بن حويثب کان،' پوءِ هن ان کي پنهنجي ڏاڏي ڏانهن منسوب ڪيو'. اسان کي ٻڌايو آهي [الحسن بن علي الحلواني] چيو؛ ' اسان کي [يزيد بن هارون] [يزيد بن عياض] کان، [ابو ثفل المري] کان، [رباح بن عبدالرحمٰن بن ابو سفيان بن حويثب] کان، [سندس ناني بنت سعيد بن زيد] کان، [پنهنجي والده] کان، نبي ڪريم صلي الله عليه وآله وسلم جن سان به ائين ئي روايت آهي.