Hadith Representative
Barangsiapa berwudhu dengan sempurna, lalu shalat dua raka’at dengan khusyu’, berhak mendapatkan surga
Imam Tirmidzi : 371حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَال سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُإِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَنَسٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَمُعَاذٍ وَوَاثِلَةَ وَأَبِي الْيَسَرِ وَاسْمُهُ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَرَوَى عَنْهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ فَرَفَعُوهُ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمِسْعَرٌ فَأَوْقَفَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مِسْعَرٍ هَذَا الْحَدِيثُ مَرْفُوعًا أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا مَرْفُوعًا إِلَّا هَذَا
Ни кажа [Кутаиба] рече; ни кажа [Абу Авана] од [Осман бин Ал Мугира] од [Али бин Раби'а] од [Асма бин Ал Хакам Ал Фазари] тој рече: „Го слушнав [Али] како вели: „Навистина, јас сум човек кој, ако слушнам хадис од Пратеникот на Аллах саллаллаху алејхи ве селлем, тогаш со него Аллах ќе ми даде придобивки со волјата на Аллах давајќи ми придобивки. И ако еден од асхабите на Пратеникот на Аллах ми каже хадис, тогаш го молам да се заколне, ако се заколнал, тогаш му верувам.“ [Абу Бакр] - тој беше чесен човек - еднаш ми рече: „Го слушнав Пратеникот на Аллах саллаллаху алејхи ве селлем како вели: „Не е човек кој прави грев, потоа станува и се моли, а потоа го моли Аллах за прошка освен ако Аллах дефинитивно не му прости“. Потоа го прочита овој стих: -И -исто така- оние кои, кога ќе извршат гнасни дела или ќе си наштетат себеси, се сеќаваат на Аллах, а потоа бараат прошка за своите гревови - до крајот на стихот.“ Тој рече: „Во ова поглавје има и раскажувања од Ибн Масуд, Абу Дарда, Анас, Абу Умама, Муаџ и Вацила. Името на Абу Ал Јасар било Кааб бин Амру.“ Абу Иса рече: „Хадисот на Али е во степен Хасан, и ние не знаеме за него од овој стих освен од хадисот на Утман бин Ал Мугра. [Сјуба] и други го раскажаа овој хадис од [Утман бин Ал Мугра], а потоа го протолкуваа како хадис на Абу Авана. [Суфјан Атс Цаури] и [Мисар] исто така го раскажаа, но двајцата го раскажаа само на маукуф начин и не му го пренесоа на Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем.“ И овој хадис е исто така раскажан од Мисар ин марфу, и никогаш не знаевме дека Асма бин Ал Хакам имала друг марфу хадис освен овој хадис.