ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਹਦੀਸ
ਇਮਾਮ ਅਬੂ ਦਾਊਦ : 106
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَيَعْقُوبُ بْنُ كَعْبٍ الْأَنْطَاكِيُّ لَفْظُهُ قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَلَمَّا بَلَغَ مَسْحَ رَأْسِهِ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى مُقَدَّمِ رَأْسِهِ فَأَمَرَّهُمَا حَتَّى بَلَغَ الْقَفَا ثُمَّ رَدَّهُمَا إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُقَالَ مَحْمُودٌ قَالَ أَخْبَرَنِي حَرِيزٌ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَهِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ وَمَسَحَ بِأُذُنَيْهِ ظَاهِرِهِمَا وَبَاطِنِهِمَا زَادَ هِشَامٌ وَأَدْخَلَ أَصَابِعَهُ فِي صِمَاخِ أُذُنَيْهِ
ਸਾਨੂੰ [ਮਹਿਮੂਦ ਬਿਨ ਖਾਲਿਦ] ਅਤੇ [ਯਾਕੂਬ ਬਿਨ ਕਾਬ ਅਲ ਅੰਥਕੀ] ਨੂੰ ਲਫ਼ਜ਼ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ: ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; ਸਾਨੂੰ [ਅਲ-ਵਲੀਦ ਬਿਨ ਮੁਸਲਿਮ] ਨੂੰ [ਹਰੀਜ਼ ਬਿਨ ਉਸਮਾਨ] ਤੋਂ [ਅਬਦੁਰਰਹਿਮਾਨ ਬਿਨ ਮੈਸਰਾਹ] ਤੋਂ [ਅਲ-ਮਿਕਦਮ ਬਿਨ ਮਅਦੀ ਕਰੀਬ] ਤੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਾਲਮ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਸਿਰ ਪੂੰਝਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਦੌੜਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। [ਮਹਿਮੂਦ] ਨੇ ਕਿਹਾ; ਮੈਨੂੰ [ਹਰੀਜ਼] ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ [ਮਹਿਮੂਦ ਬਿਨ ਖਾਲਿਦ] ਅਤੇ [ਹਿਸ਼ਾਮ ਬਿਨ ਖਾਲਿਦ] ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਅਰਥ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; [ਅਲ-ਵਲੀਦ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸਨਦ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਰਗੜਿਆ; ਬਾਹਰੋਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ। ਹਿਸ਼ਾਮ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ; ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੋਵਾਂ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਛੇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।