Hadith Representative
Membaca ILAHA ILLA ANTA SUBHANAKA INNI KUNTU MINAZHZHALIMIN
Imam Ahmad : 1383حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنِي وَالِدِي مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ قَالَ مَرَرْتُ بِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فِي الْمَسْجِدِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَمَلَأَ عَيْنَيْهِ مِنِّي ثُمَّ لَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَأَتَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ حَدَثَ فِي الْإِسْلَامِ شَيْءٌ مَرَّتَيْنِ قَالَ لَا وَمَا ذَاكَ قَالَ قُلْتُ لَا إِلَّا أَنِّي مَرَرْتُ بِعُثْمَانَ آنِفًا فِي الْمَسْجِدِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَمَلَأَ عَيْنَيْهِ مِنِّي ثُمَّ لَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ قَالَ فَأَرْسَلَ عُمَرُ إِلَى عُثْمَانَ فَدَعَاهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ لَا تَكُونَ رَدَدْتَ عَلَى أَخِيكَ السَّلَامَ قَالَ عُثْمَانُ مَا فَعَلْتُ قَالَ سَعْدٌ قُلْتُ بَلَى قَالَ حَتَّى حَلَفَ وَحَلَفْتُ قَالَ ثُمَّ إِنَّ عُثْمَانَ ذَكَرَ فَقَالَ بَلَى وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ إِنَّكَ مَرَرْتَ بِي آنِفًا وَأَنَا أُحَدِّثُ نَفْسِي بِكَلِمَةٍ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَاللَّهِ مَا ذَكَرْتُهَا قَطُّ إِلَّا تَغَشَّى بَصَرِي وَقَلْبِي غِشَاوَةٌ قَالَ قَالَ سَعْدٌ فَأَنَا أُنْبِئُكَ بِهَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ لَنَا أَوَّلَ دَعْوَةٍ ثُمَّ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَشَغَلَهُ حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاتَّبَعْتُهُ فَلَمَّا أَشْفَقْتُ أَنْ يَسْبِقَنِي إِلَى مَنْزِلِهِ ضَرَبْتُ بِقَدَمِي الْأَرْضَ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ هَذَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَهْ قَالَ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنَّكَ ذَكَرْتَ لَنَا أَوَّلَ دَعْوَةٍ ثُمَّ جَاءَ هَذَا الْأَعْرَابِيُّ فَشَغَلَكَ قَالَ نَعَمْ دَعْوَةُ ذِي النُّونِ إِذْ هُوَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ { لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنْ الظَّالِمِينَ } فَإِنَّهُ لَمْ يَدْعُ بِهَا مُسْلِمٌ رَبَّهُ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا اسْتَجَابَ لَهُ
Al à dit [Isma’il bin Umar] al à dit [Yunus bin Ishaq Al Hamdani] al à dit; al à contât [Ibrahim bin Mohammed bin Sa’d] al à contât [mi pari, Mohammed] di [so pari, Sa’d] al à dit; O ai passât Uthman bin ‘Affan intune moschee daspò o ai dit ciao, i siei voi a lu cjalavin ma nol à rispuindût al me salût. Cussì o ai cjatât Omar bin Khatthab e o lu ai domandât; “O Amirul Mukminin, ce che al sucêt tal Islam? ' -O lu ai dit dôs voltis-. Cussì Umar al rispuindè; — No, ce che al è? — O ai dit; ‘Nol è nuie, ma o ai passât Uthman te moschee, daspò o ai dit ciao, i siei voi a lu cjalavin ma nol à rispuindût al me salût? ' Cussì Umar al mandà cualchidun a Usman e lu clamà, -daspò che Ustman al jere denant di lui- Umar al domandà; — Ce che ti impedìs di rispuindi ai salûts di to fradi? ’ Al rispuindè Usman; “No lu ai fat”. Sa’d al disè; O ai dit; “Sì, -tu lu âs fat-”. Al fin al jurà e o jurà ancje jo. Alore Uthman al si ricuardà e al disè; ‘Sì, o ai domandât pardon a Allah e o mi soi pentît di Lui, tu âs passât denant di me e in chel timp o jeri daûr a fevelâ cun me stes di une frase che o ai sintût dal Profete sallallaahu alaihi wasallam. No, par Allah no mi ricuardìn par nuie parcè che la mê vision e il mê cûr a son sierâts’. Sa’d al disè; 'O vi dirai chê frase, che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam une volte al à menzonât a nô la prime preiere, daspò al vignì un beduin che lu fasè ocupâ in mût che il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam al si alçà e al partì e jo o lu seguivi, cuant che o sintivi che il Rasulullah al veve lât in cjâf di me e no lu varès gjavât O ai metût dutis dôs lis plantis dai pîts par tiere cussì che il Rasulullah al si è voltât viers di me e al à domandât; ‘Cui è chel? Al è Abu Ishaq? ’ Sa’d al rispuindè; “Al è just, o Messazîr di Allah”. Alore al disè; 'Lâ! ’ O ai rispuindût; “No, par Allah, parcè che tu stâs par menzonâ la prime preiere, ma tu âs vût un beduin vignût par tignîti ocupât”. Al rispuindè; — Sì, chê e jere la preiere di Dzun Nun cuant che al jere tal stomi di un cuarp di mâr; -Nol è un Diu che al merete di jessi adorât fûr di Tu. Glorie a Te, pardabon o soi un di chei che a fasin il mâl. - 'Duncje in realtât un musulman a nol pree cun cheste preiere intun probleme fûr che se e je rispueste cun sigurece'.