Hadith Representative
Shalat wajib isya empat rakaat, diampuni dosanya antara isya dan maghrib
Imam Ahmad : 483حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَنْبَأَنَا أَبُو عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ مَوْلَى عُثْمَانَ يَقُولُ جَلَسَ عُثْمَانُ يَوْمًا وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ أَظُنُّهُ سَيَكُونُ فِيهِ مُدٌّ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ وَمَنْ تَوَضَّأَ وُضُوئِي ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى صَلَاةَ الظُّهْرِ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الصُّبْحِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ ثُمَّ لَعَلَّهُ أَنْ يَبِيتَ يَتَمَرَّغُ لَيْلَتَهُ ثُمَّ إِنْ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى الصُّبْحَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَهُنَّ الْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ قَالُوا هَذِهِ الْحَسَنَاتُ فَمَا الْبَاقِيَاتُ يَا عُثْمَانُ قَالَ هُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
I dɔn tɛl wi [Abu Abdurrahman Al Muqri’] I dɔn tɛl wi [Haiwah] dɔn tɛl wi [Abu ‘Aqil] se i yɛri [Al Harith] wan fɔma slev fɔ Uthman se; Wan de [Uthman] sidon en wi sidon wit am, den wan Mu’adzin kam en bring ablution wata na wan vessel, a tink se na wan mud, den i du ablution en se; ‘A si di mɛsenja fɔ Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam de mek ablushɔn lɛk dis ablushɔn ɛn i se: ‘Ɛnibɔdi we du ablushɔn lɛk mi ablushɔn, dɔn i tinap fɔ du midde prea, in sin dɛn - di wan dɛn we i kɔmit - bitwin midde ɛn fajr go fɔgiv am, dɔn i du Asr prea, dɛn go fɔgiv in sin dɛn bitwin Asr ɛn midde prea, dɔn i du Maghrib prea, na tru se dɛn go fɔgiv in sin bitwin Maghrib ɛn Asr prea, dɔn du di Isha Prea, dɛn go mɔs fɔgiv in sin bitwin Isha ɛn Maghrib, ɛn sɔntɛm i de wek na nɛt, if i wek ɛn du ablushɔn ɛn afta dat i du di Fajr Prea, dɛn go mɔs fɔgiv in sin bitwin Fajr ɛn Isha Prea, dat na al hasanaat - bɔku gud tin dɛn we i de du - we go ɛras As sayyi'at - bɔku sin -, ' di padi dɛn aks; 'If dis na Al Hasanat den wetin na Al Baqiyat O Uthman?' I ansa se; 'Na di sɛntɛns dɛm laa ilaaha illallah -no gɔd nɔ de pas Allah-, subhaanallah -glori to Allah-, al hamdulillaah -ɔl prez fɔ Allah-, Allahu akbar -Allah na di big wan- ɛn walaa haula walaa quwwata illa billaah -no pawa ɛn ɛfɔt nɔ de pas frɔm Allah-.'