Hadith Representative
Shalat wajib isya empat rakaat, diampuni dosanya antara isya dan maghrib
Imam Ahmad : 483حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَنْبَأَنَا أَبُو عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ مَوْلَى عُثْمَانَ يَقُولُ جَلَسَ عُثْمَانُ يَوْمًا وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ أَظُنُّهُ سَيَكُونُ فِيهِ مُدٌّ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ وَمَنْ تَوَضَّأَ وُضُوئِي ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى صَلَاةَ الظُّهْرِ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الصُّبْحِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ ثُمَّ لَعَلَّهُ أَنْ يَبِيتَ يَتَمَرَّغُ لَيْلَتَهُ ثُمَّ إِنْ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى الصُّبْحَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَهُنَّ الْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ قَالُوا هَذِهِ الْحَسَنَاتُ فَمَا الْبَاقِيَاتُ يَا عُثْمَانُ قَالَ هُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
आमकां सांगलां [अबू अब्दुररहमान अल मुकरी’] आमकां सांगलां [हैवा] आमकां सांगलां [अबू अकील] की ताणें [अल हरिथ] उस्मानाचो आदलो गुलाम म्हणटालो तें आयकलां; एक दीस [उस्मान] बसलो आनी आमी ताचे वांगडा बसले, मागीर एक मुअज्जीन आयलो आनी ताणें एका आयदनांत वझूचें उदक हाडलें, म्हाका दिसलें तें एक चिखल, मागीर ताणें वझल केलें आनी म्हणलें; ‘हांवें अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ह्या वझू सारको वझू करताना पळयलो आनी ताणें म्हणलें: ‘जो कोण म्हज्या वझू सारको वझू करता, मागीर मध्यान्ह नमाज करपाक उबो रावता, ताचे पाप - जे केल्ले - मध्यान्ह आनी फजर हांचे मदीं माफ जातात, मागीर अस्र नमाज करता, ताचे पाप अस्र आनी मध्यान्ह नमाज हांचे मदीं माफ करतले, मागीर मगरीब करतात नमाज, अर्थांतच ताचीं पातकां मगरीब आनी अस्र नमाज हांचे मदीं माफ जातलीं, मागीर ईशा नमाज करात, ताचीं पातकां इशा आनी मगरीब हांचे मदीं माफ जातली हें निश्चीत, आनी घडये तो रातच्या वेळार जागृत आसतलो, जर तो जागो जावन वझू करता आनी मागीर फजर नमाज करता जाल्यार फजर आनी ईशा नमाज हांचे मदीं ताचीं पातकां माफ जातलीं हें निश्चीत, म्हणल्यार अल हसनात - खूब बरें कर्तुब - जें मिटयतले As sayyi'at - खूब पाप -, ' इश्टांनी विचारलें; 'हें अल हसनत जाल्यार अल बकियात ओ उस्मान म्हणल्यार कितें?' ताणें जाप दिली; 'तें वाक्य ला इलाहा इल्लाल्लाह -अल्ला बगर देव ना-, सुभानल्लाह -अल्लाची महिमा-, अल हमदुलिल्लाह -सगली स्तुती अल्लाची-, अल्लाहु अकबर -अल्ला सगळ्यांत व्हडलो- आनी वला हौला वाला कुव्वाता इल्ला बिल्लाह -अल्ला सोडून हेर कसलीच शक्त आनी यत्न ना-.