Hadith Representative
Menebus dua muslim dengan seorang kafir
Imam Tirmidzi : 1493حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَى رَجُلَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِرَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَمُّ أَبِي قِلَابَةَ هُوَ أَبُو الْمُهَلَّبِ وَاسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَبُو قِلَابَةَ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْجَرْمِيُّ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ أَنَّ لِلْإِمَامِ أَنْ يَمُنَّ عَلَى مَنْ شَاءَ مِنْ الْأُسَارَى وَيَقْتُلَ مَنْ شَاءَ مِنْهُمْ وَيَفْدِي مَنْ شَاءَ وَاخْتَارَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْقَتْلَ عَلَى الْفِدَاءِ و قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ بَلَغَنِي أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ مَنْسُوخَةٌ قَوْلُهُ تَعَالَى{ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً }نَسَخَتْهَا{ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ }حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قُلْتُ لِأَحْمَدَ إِذَا أُسِرَ الْأَسِيرُ يُقْتَلُ أَوْ يُفَادَى أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ إِنْ قَدَرُوا أَنْ يُفَادُوا فَلَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَإِنْ قُتِلَ فَمَا أَعْلَمُ بِهِ بَأْسًا قَالَ إِسْحَقُ الْإِثْخَانُ أَحَبُّ إِلَيَّ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَعْرُوفًا فَأَطْمَعُ بِهِ الْكَثِيرَ
Беҙгә әйтелде [Ибн Әбү Ғүмәр] әйтте, беҙгә әйтелде [Суфьян] әйтте, беҙгә [Әйүп] [Әбү Ҡилаба] [Уның абзыйы] [Имран бин Хөшәйн] әйтте: «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи васаллам ике мосолман кешеһе өсөн ҡотҡарҙы. Әбү Ғайса әйтте: «Был хәҙис хәсән сахих», — тине. Әбү Ҡилабаның абзыйы — Әбүл Мөхәлләб, ә уның ысын исеме — Ғәбдүррәхмән бин Әмру, йәки йыш ҡына Мөғәвиә бин Әмру тип атала. Шул арала Әбү Ҡилабаның исеме Абдулла бин Зәид Әл Джәрми. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм башҡа кешеләрҙән күпселек ғалимдар был хәҙисте ғәмәлдә тота. Йәғни имам – хәлифә – әсирлектәге кафырҙарҙан кемгә теләй, шуға ярлыҡау бирергә, уны үлтерергә йәки фидиә һорарға хоҡуҡлы. Әммә ҡайһы бер ғалимдар йолом һорағансы, уларҙы үлтереүҙе һайлаған. Әл Әүзә'И әйтте: «Миңә был аят килде: '-һин уларҙы азат итә алаһың йәки фидиә алаһың..- -Qs. Мөхәммәт: 4- Уның һүҙе менән алып ташланды; '-Ә ҡайҙа тапһаң, шунда үлтер..- ' -С. Әл-Баҡара; 191- Бына шулай һөйләне беҙгә Ханнад, тине; Ибнул Мөбәрәк беҙгә Әл Әүзәйҙән һөйләне. Исхаҡ бин Мансур: «Мин Әхмәттән: «Әгәр әсирлеккә алынған дошман булһа, һиңә оҡшағанын; үлтерелгән йәки йолом өсөн азат ителгәнме?» Ул яуап бирҙе: «Әгәр улар йолом бирә алһа, тимәк, был ярай, әгәр уларҙы үлтерһәләр, минеңсә, был да ярай». Исхаҡ әйтте; Әсирлеккә алынған дошман күберәк миңә оҡшай,