Hadith Representative
Mengangkat tangan dan meletakkan tangan kanan saat shalat jenazah
Imam Tirmidzi : 997حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ دِينَارٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبَانَ الْوَرَّاقُ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِي فَرْوَةَ يَزِيدَ بْنِ سِنَانٍ عَنْ زَيْدٍ وَهُوَ ابْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ عَلَى جَنَازَةٍ فَرَفَعَ يَدَيْهِ فِي أَوَّلِ تَكْبِيرَةٍ وَوَضَعَ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَىقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا فَرَأَى أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ أَنْ يَرْفَعَ الرَّجُلُ يَدَيْهِ فِي كُلِّ تَكْبِيرَةٍ عَلَى الْجَنَازَةِ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِلَّا فِي أَوَّلِ مَرَّةٍ وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَذُكِرَ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ فِي الصَّلَاةِ عَلَى الْجَنَازَةِ لَا يَقْبِضُ يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ وَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَقْبِضَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ كَمَا يَفْعَلُ فِي الصَّلَاةِ قَالَ أَبُو عِيسَى يَقْبِضُ أَحَبُّ إِلَيَّ
Беҙгә [Әл-Ҡасим бин Динар Әл-Куфиға] һөйләне, беҙгә [Исмәғил бин Абан Әл-Вәррәкте] [Йәхиә бин Йәғләнән] [Әбү Фәрүәхтән, Йәзид бин Синандан] [Заидтан] йәғни Ибн Әбү Үнәйсәнән, [Әз-Зухриҙан] [Сәййәбүрәхтән] [Сәйәбүрәх] биндан [1] һөйләне. йыназа намаҙы өсөн тәкбир әйтелде саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. Тәүге тәкбирҙә ҡулдарын күтәрҙе, шунан уң ҡулын һул ҡулының өҫтөнә ҡуйҙы. Әбү Ғиса әйтте; — Был — хәсән ғәриб хәҙис, беҙ уны ошо юл аша ғына белмәйбеҙ. Был йәһәттән ғалимдар ризаһыҙлыҡ белдерә, Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан тыш ҡайһы бер ғалимдар фекерҙә; — Йыназа намаҙын уҡыған кеше һәр тәкбирҙә ике ҡулын күтәрергә тейеш. Ибн Мөбәрәк, Сәфиғи, Әхмәт һәм Исхаҡтың фекере шулай. Ҡайһы бер ғалимдар был фекерҙе раҫлай; — Беренсе тәкбирҙән башҡа ҡулдарын күтәрмәне. Был хаҡта Ац Цаури һәм Куфа халҡы фекерҙә. Ибнул Мөбәрәктән риүәйәт ителә: ул йыназа намаҙына килгәндә, уң ҡулын һул ҡулы менән ҡыҫмайым, тигән. Ҡайһы бер ғалимдар фекерҙә; — Намаҙҙағы кеүек, уң ҡулын һул ҡулы өҫтөнә ҡыҫырға тейеш. Әбү Ғиса әйтте; 'Уң ҡул тота, мин өҫтөнлөк бирәм'.