Hadith Representative
Munkar dan Nakir bertanya di kubur
Imam Tirmidzi : 991حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قُبِرَ الْمَيِّتُ أَوْ قَالَ أَحَدُكُمْ أَتَاهُ مَلَكَانِ أَسْوَدَانِ أَزْرَقَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا الْمُنْكَرُ وَالْآخَرُ النَّكِيرُ فَيَقُولَانِ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ مَا كَانَ يَقُولُ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَيَقُولَانِ قَدْ كُنَّا نَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُولُ هَذَا ثُمَّ يُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ سَبْعُونَ ذِرَاعًا فِي سَبْعِينَ ثُمَّ يُنَوَّرُ لَهُ فِيهِ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ نَمْ فَيَقُولُ أَرْجِعُ إِلَى أَهْلِي فَأُخْبِرُهُمْ فَيَقُولَانِ نَمْ كَنَوْمَةِ الْعَرُوسِ الَّذِي لَا يُوقِظُهُ إِلَّا أَحَبُّ أَهْلِهِ إِلَيْهِ حَتَّى يَبْعَثَهُ اللَّهُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذَلِكَ وَإِنْ كَانَ مُنَافِقًا قَالَ سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ فَقُلْتُ مِثْلَهُ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ قَدْ كُنَّا نَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُولُ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِلْأَرْضِ الْتَئِمِي عَلَيْهِ فَتَلْتَئِمُ عَلَيْهِ فَتَخْتَلِفُ فِيهَا أَضْلَاعُهُ فَلَا يَزَالُ فِيهَا مُعَذَّبًا حَتَّى يَبْعَثَهُ اللَّهُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذَلِكَوَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَنَسٍ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ كُلُّهُمْ رَوَوْا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
Беҙгә [Әбү Сәләмә, Яхъя бин Хәләф Әл-Басри], [Бисир бин Әл-Мөфадлал] [Әбдүррәхмән бин Исхаҡтан] [Сәғит бин Әбү Сәғит Әл-Мәҡбури] [Әбү Һүрәйрә]-нән әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Әгәр ҙә берегеҙҙе ерләһәләр, ҡара төҫтәге, күҙҙәре зәңгәр булған кешегә ике фәрештә килер. Береһенең исеме Мунҡар, икенсеһенең исеме Накир ине. Икеһе лә: «Был кеше тураһында нимә уйлайһығыҙ? — Шунан ул элек әйткәнсә яуап бирҙе; — Ул — Аллаһтың ҡоло һәм Уның рәсүле. Мин шаһитлыҡ итәм: Аллаһтан башҡа илаһ юҡ, Мөхәммәт Уның ҡоло һәм илсеһе». Икеһе лә әйтте; — Беҙ һинең шулай тип әйтәсәгеңде белә инек инде. Шунан уның ҡәберен етмеш ҡат етмеш ҡат киңәйттеләр. Шунан яҡтыртылды һәм уға әйтелде; — Йоҡла, — тине ул; — Ғаиләмә ҡайтып һөйләйем әле. Икеһе лә әйтте; «Иң яратҡан кешеһенән башҡа уятмаған килен кеүек йоҡла», Аллаһ Тәғәлә уны түшәгенән торғоҙғансы. Ә ике йөҙлөгә килгәндә, ул әйтә; — Мин кешеләрҙең әйткәнен ишеттем генә, шунан мин дә әйттем. Мин белмәйем. Икеһе лә әйтте; — Беҙ инде шулай тип әйтергә беләбеҙ. Шул саҡта ергә әйтелде; — Ҡыҫығыҙ уны! — шунан ер уны быуындары иҙелгәнсе ҡыҫты. Аллаһ уны түшәгенән торғоҙғансы, ул унда язаланыуҙы дауам итте». Хәҙис Ғәли, Зәйет бин Сабит, Ибн Аббас, Бәррә бин Әзиб, Әбү Әйүб, Әнәс, Джәбир, Ғәйсә һәм Әбү Сәғиттән риүәйәт ителгән. Быны һәр кем пәйғәмбәребеҙҙән ҡәбер ғазабына ҡағылышлы риүәйәт иткән. Әбү Иса әйтте; «Әбү Һүрәйрәнең хәҙистәре — хәсән ғәриб хәҙистәре».