Hadith Representative
Anas shalat singkat: jangan memberatkan diri
Imam Abu Dawud : 4258حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الْعَمْيَاءِ أَنَّ سَهْلَ بْنَ أَبِي أُمَامَةَ حَدَّثَهُأَنَّهُ دَخَلَ هُوَ وَأَبُوهُ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بِالْمَدِينَةِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ فَإِذَا هُوَ يُصَلِّي صَلَاةً خَفِيفَةً دَقِيقَةً كَأَنَّهَا صَلَاةُ مُسَافِرٍ أَوْ قَرِيبًا مِنْهَا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ أَبِي يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَرَأَيْتَ هَذِهِ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ أَوْ شَيْءٌ تَنَفَّلْتَهُ قَالَ إِنَّهَا الْمَكْتُوبَةُ وَإِنَّهَا لَصَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَخْطَأْتُ إِلَّا شَيْئًا سَهَوْتُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَا تُشَدِّدُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ فَيُشَدَّدَ عَلَيْكُمْ فَإِنَّ قَوْمًا شَدَّدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ فَشَدَّدَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَتِلْكَ بَقَايَاهُمْ فِي الصَّوَامِعِ وَالدِّيَارِ{ وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ }ثُمَّ غَدَا مِنْ الْغَدِ فَقَالَ أَلَا تَرْكَبُ لِتَنْظُرَ وَلِتَعْتَبِرَ قَالَ نَعَمْ فَرَكِبُوا جَمِيعًا فَإِذَا هُمْ بِدِيَارٍ بَادَ أَهْلُهَا وَانْقَضَوْا وَفَنُوا خَاوِيَةٍ عَلَى عُرُوشِهَا فَقَالَ أَتَعْرِفُ هَذِهِ الدِّيَارَ فَقُلْتُ مَا أَعْرَفَنِي بِهَا وَبِأَهْلِهَا هَذِهِ دِيَارُ قَوْمٍ أَهْلَكَهُمْ الْبَغْيُ وَالْحَسَدُ إِنَّ الْحَسَدَ يُطْفِئُ نُورَ الْحَسَنَاتِ وَالْبَغْيُ يُصَدِّقُ ذَلِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ وَالْعَيْنُ تَزْنِي وَالْكَفُّ وَالْقَدَمُ وَالْجَسَدُ وَاللِّسَانُ وَالْفَرْجُ يُصَدِّقُ ذَلِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ
Беҙгә [Әхмәт бин Сәлих] әйтте, әйтте беҙгә [Ғабдулла бин Ваһб] ул әйтте; [Сәғит бин Абдуррахман бин Әбүл Әмйә] миңә [Сәһл бин Әбү Үмәмә] уға атаһы менән [Әнәс бин Мәлик] менән Мәҙинәлә Ғүмәр бин Әбдел Әзиз батшалыҡ иткән осорҙа осрашҡандарын һөйләне - ул ваҡытта Әнәс Мәҙинә хакимы булған -. Ул ваҡытта Әнәс бик ҡыҫҡа намаҙ уҡый ине, әйтерһең дә, юлсы йәки шундайыраҡ нәмә намаҙ уҡыған кеүек. Әнәс сәләм биреп бөткәс, атайым: “Аллаһ һиңә рәхмәтле булһын”, – тине. Һеҙҙеңсә, мәктүбә намаҙы - фарыз - әллә нәфилә намаҙымы?» Әнәс: «Был мәктүбә намаҙы, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәлләм уҡыған намаҙ шул», — тип яуап бирә. Мин унан бер нәмә лә боҙманым, тик уның тураһында онотҡан нәмәләрҙән башҡа». Әнәс шунан һуң: «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Аллаһ һине ауырлаштырғансы, үҙеңде ауырлаштырма», — тигән. Ысынлап та, үҙҙәренә ҡыйынлыҡтар тыуҙырырға яратҡан һәм Аллаһ Тәғәлә уларға ҡыйынлыҡтар тыуҙырған халыҡ бар. Был уларҙы монастырҙарҙа һәм ғибәҙәт ҡылыу урындарында вариҫтары. Аллаһ һүҙе: '-Ә улар беҙ фарыз итмәһәк тә, рахбанийә уйлап сығарҙы....- ' -С. Әл хадис: 27- Икенсе көндө Әбү Үмәмә -атайым- Әнәскә барҙы, Әнәс шунан һуң: «Күрә алмағансы, һабаҡ алғансы атланмайһыңмы?» Әбү Өмәмә: «Ярай», — тип яуап бирә. Шунан сығып киткәндәр, баҡтиһәң, улар халҡы һәләк булған, юҡҡа сыҡҡан ауылда икән, биналарҙағы ҡыйыҡтар ҙа ҡойолоп төшкән. Әнәс: «Һеҙ был ауылды беләһегеҙме?» Мин - Әбү Үмәмә - былай тип яуап бирҙем: «Ауыл һәм был яҡ кешеләре тураһында белмәйем». Әнәс аңлатып бирҙе: «Был - Аллаһы Тәғәләнең артыҡ тәбиғәте - ғәҙелһеҙлеге - һәм хәҙәте - көнләшеүе арҡаһында юҡ иткән халыҡтың ауылы». Ысынында иһә теләк изгелек яҡтылығын һүндерә ала, ә тап боҙоу тәбиғәте – дхарма – уны раҫлаясаҡ йәки инҡар итәсәк. Күҙҙәр зина ҡыла, тимәк, ҡулдар, аяҡтар һәм тән, тел һәм енси ағзалар уны раҫлай йәки инҡар итә».