Hadith Representative
Nabi naik mimbar menyampaikan kisah Dajjal
Imam Abu Dawud : 3767حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَّرَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ذَاتَ لَيْلَةٍ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ إِنَّهُ حَبَسَنِي حَدِيثٌ كَانَ يُحَدِّثُنِيهِ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ عَنْ رَجُلٍ كَانَ فِي جَزِيرَةٍ مِنْ جَزَائِرِ الْبَحْرِ فَإِذَا أَنَا بِامْرَأَةٍ تَجُرُّ شَعْرَهَا قَالَ مَا أَنْتِ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ الْقَصْرِ فَأَتَيْتُهُ فَإِذَا رَجُلٌ يَجُرُّ شَعْرَهُ مُسَلْسَلٌ فِي الْأَغْلَالِ يَنْزُو فِيمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقُلْتُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا الدَّجَّالُ خَرَجَ نَبِيُّ الْأُمِّيِّينَ بَعْدُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَطَاعُوهُ أَمْ عَصَوْهُ قُلْتُ بَلْ أَطَاعُوهُ قَالَ ذَاكَ خَيْرٌ لَهُمْحَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ حُسَيْنًا الْمُعَلِّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ شَرَاحِيلَ الشَّعْبِيُّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ سَمِعْتُ مُنَادِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي أَنْ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَخَرَجْتُ فَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَ لِيَلْزَمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مُصَلَّاهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ لِمَ جَمَعْتُكُمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ إِنِّي مَا جَمَعْتُكُمْ لِرَهْبَةٍ وَلَا رَغْبَةٍ وَلَكِنْ جَمَعْتُكُمْ أَنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ كَانَ رَجُلًا نَصْرَانِيًّا فَجَاءَ فَبَايَعَ وَأَسْلَمَ وَحَدَّثَنِي حَدِيثًا وَافَقَ الَّذِي حَدَّثْتُكُمْ عَنْ الدَّجَّالِ حَدَّثَنِي أَنَّهُ رَكِبَ فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ مَعَ ثَلَاثِينَ رَجُلًا مِنْ لَخْمٍ وَجُذَامٍ فَلَعِبَ بِهِمْ الْمَوْجُ شَهْرًا فِي الْبَحْرِ وَأَرْفَئُوا إِلَى جَزِيرَةٍ حِينَ مَغْرِبِ الشَّمْسِ فَجَلَسُوا فِي أَقْرُبْ السَّفِينَةِ فَدَخَلُوا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْهُمْ دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرَةُ الشَّعْرِ قَالُوا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ انْطَلِقُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي هَذَا الدَّيْرَ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ قَالَ لَمَّا سَمَّتْ لَنَا رَجُلًا فَرِقْنَا مِنْهَا أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً فَانْطَلَقْنَا سِرَاعًا حَتَّى دَخَلْنَا الدَّيْرَ فَإِذَا فِيهِ أَعْظَمُ إِنْسَانٍ رَأَيْنَاهُ قَطُّ خَلْقًا وَأَشَدُّهُ وَثَاقًا مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَسَأَلَهُمْ عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ وَعَنْ عَيْنِ زُغَرَ وَعَنْ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ قَالَ إِنِّي أَنَا الْمَسِيحُ وَإِنَّهُ يُوشَكُ أَنْ يُؤْذَنَ لِي فِي الْخُرُوجِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ فِي بَحْرِ الشَّامِ أَوْ بَحْرِ الْيَمَنِ لَا بَلْ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مَرَّتَيْنِ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ قَالَتْ حَفِظْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صُدْرَانَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ إِلَّا يَوْمَ جُمُعَةٍ قَبْلَ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ ذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَابْنُ صُدْرَانَ بَصْرِيٌّ غَرِقَ فِي الْبَحْرِ مَعَ ابْنِ مِسْوَرٍ لَمْ يَسْلَمْ مِنْهُمْ غَيْرُهُ حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى أَخْبَرَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ إِنَّهُ بَيْنَمَا أُنَاسٌ يَسِيرُونَ فِي الْبَحْرِ فَنَفِدَ طَعَامُهُمْ فَرُفِعَتْ لَهُمْ جَزِيرَةٌ فَخَرَجُوا يُرِيدُونَ الْخُبْزَ فَلَقِيَتْهُمْ الْجَسَّاسَةُ قُلْتُ لِأَبِي سَلَمَةَ وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَ امْرَأَةٌ تَجُرُّ شَعْرَ جِلْدِهَا وَرَأْسِهَا قَالَتْ فِي هَذَا الْقَصْرِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَسَأَلَ عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ وَعَنْ عَيْنِ زُغَرَ قَالَ هُوَ الْمَسِيحُ فَقَالَ لِي ابْنُ أَبِي سَلَمَةَ إِنَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ شَيْئًا مَا حَفِظْتُهُ قَالَ شَهِدَ جَابِرٌ أَنَّهُ هُوَ ابْنُ صَيَّادٍ قُلْتُ فَإِنَّهُ قَدْ مَاتَ قَالَ وَإِنْ مَاتَ قُلْتُ فَإِنَّهُ أَسْلَمَ قَالَ وَإِنْ أَسْلَمَ قُلْتُ فَإِنَّهُ قَدْ دَخَلَ الْمَدِينَةَ قَالَ وَإِنْ دَخَلَ الْمَدِينَةَ
Был беҙгә әйтелгән [Нуфаили] әйтте, был беҙгә әйтелгән [Усман бин Ғабдуррахман] әйтте, был беҙгә әйтелгән [Ибн Әбү Дзи`б] [Әз Зөһри] [Әбү Сәләмә] [Фатима бинт Ҡаис] әйтте: «Бер төндә Рәсүлуллаһ һәм Аллаһы Тәғәләнең рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм булһын. намаҙ уҡыны, шунан сығып: «Ысынлап та, был миңә ҡамасаулай», — тине. -тиҙ сығырға- был хикәйә, Тәмим Ад Дари миңә бер кешенән һөйләне, ул утрауҙа булған бер төркөм утрауҙар. Тәмим: «Шул ваҡытта ҡапыл оҙон сәсле ҡатын килеп сыҡты», — тигән. Тәмим артабан: «Һин кем?» Ул: «Мин Ясаса», — тип яуап бирҙе. Һарайға бар». Тәмим: «Мин уның янына барҙым, күрәһең, унда сылбыр менән бәйләнгән оҙон сәсле кеше бар ине», — ти. Уның бейеклеге ер менән күк араһында ҡалҡып тора. Мин шунан: «Һин кем?» Ул: “Мин – Дәджәл”, – тип яуап бирә. Уҡыу-яҙа белмәгән Пәйғәмбәр ебәрелдеме?» Мин: «Эйе», — тип яуап бирҙем. Ул тағы: «Кешеләр уға буйһонамы, әллә инҡар итәме?» Мин: «Кешеләр уға буйһона», — тип яуап бирҙем. Ул: «Был улар өсөн яҡшыраҡ», — тине. Беҙгә [Хәжәж бин Әбү Йәғҡүб] әйтте, һөйләне [Ғабду Әш Шәмәд] әйтте, беҙгә [атайыма] әйтте, тине; Мин [Хөсәйен Әл Мөғәллим] әйткәнен ишеттем, ул беҙгә [Ғабдулла бин Бурайда] әйтте, ул беҙгә [Әмир бин Сүрәхил Асы Сәйәби] [Фатима бинт Ҡайс]тан әйтте; Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм өсөн аҙан ишеттем, 'Аш Шәләту Йәмиғә - йәмәғәт менән намаҙ уҡығыҙ-' тип өндәштем, шуға күрә мин сығып, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән йәмәғәт намаҙына ҡушылдым. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм намаҙын уҡып бөткәс, ултырып көлдө: «Һәр кем үҙ намаҙ урынында ҡалһын -ултырып-», — тине. Шунан һүҙен дауам итте: — Беләһеңме, ни өсөн мин һине бында йыйҙым? Дуҫтар, «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә». Ул: «Мин һеҙҙе ҡурҡытҡан йәки шатландырған нәмә өсөн түгел, ә Тәмим Әд Дари, христиан кешеһе килеп, Исламға тоғролоҡ биргән өсөн йыйҙым, ул миңә ҡасандыр мин һеҙгә Дәджәл тураһында һөйләгән хикәйәгә оҡшаш бер хикәйә һөйләне. Ул миңә бер ваҡыт Лахм һәм Джудзам ырыуынан утыҙ кеше менән кәмәгә ултырыуын, уларҙы диңгеҙ уртаһында бер ай буйы тулҡындар ҡыбырлатып йөрөгәнен, ниһайәт, ҡояш байығанда бер утрауға төшкәнен һөйләне. Артабан улар үҙҙәренең карабының яғына ултыра, шунан һуң утрауға инергә ашыға, ниһайәт, ҙур һәм ҡыллы һөйрәлеүсегә осрай. Улар: «Ҡайғы һиңә, һин кем!» Йәнлек: «Мин — Ясаса», — тип яуап бирә. Мәмерйәләге кеше менән танышығыҙ, сөнки ул һеҙҙән яңылыҡтар ишетергә бик ашҡына». Тәмим: «Бер кешене телгә алғас, ул шайтан икән тип ҡурҡып, мәмерйәгә ингәнсе тиҙ генә сығып киттек», — тине. Ә эсендә беҙ күргән иң ҙур кеше, арҡан бик ныҡ, ҡулдары муйынына тоташҡан -сылбыр менән бәйләнгән-'. Артабан риүәйәтсе хәҙисте тулыһынса әйтә. Бөйөк кеше – Дәджәл – уларҙан Нахл Байсан – Иордания янындағы бер урындың исеме –, Зуғар шишмәһе – Сүриәләге бер урындың исеме – һәм уҡый-яҙа белмәгән Пәйғәмбәр тураһында һорай. Бөйөк кеше: «Мин Мәсих Дәджәл, шунда уҡ сығырға рөхсәт бар тиерлек», — тигән. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм әйткән: «Ысынында ул – Дәджәл – Шәм диңгеҙендә, йәғни Йәмән диңгеҙендә. Ысынында, ул үҙе килгән көнсығыштан күренәсәк -был һүҙҙәрҙе көнсығышҡа күрһәтеп ике тапҡыр әйтте-. Фатима әйтте. , «Мин был һүҙҙәрҙе Аллаһ Рәсүленән ятланым, һуңынан ул тулы хәҙисте телгә алды». Беҙгә [Мөхәммәт бин Шадран] әйтте, һөйләне [Әл Мөғтәмир] әйтте, беҙгә [Исмәғил бин Әбү Халидтан] [Мөжәлит бин Сәғиттән] [Әмирҙән] әйтте; [Фатима бин Ҡайс] миңә һөйләне: бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, төшкө намаҙҙы уҡып, һуңынан минбәргә менгән, хатта ул көнгә тиклем йома көндәренән башҡа минбәргә менмәгән. Шунан был хикәйәне телгә алды'. Әбү Дауыт: «Ибн Шадран Бәсрәнән, бер ваҡыт Ибн Мисүәр менән бергә диңгеҙҙә батып үлгән, унан башҡа уларҙан бер кем дә иҫән ҡалмаған», — тигән. Беҙгә [Вашил бин Ғәбдел Ғәлә] әйтте, беҙгә [Ибну Фудхаил] [Әл Вәлид бин Абдуллаһ бин Джумайҙан] [Әбү Сәләмә бин Абдуррахман] [Джәбирҙән] һөйләне, ул әйтте: «Бер көндө Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһи ғәләйһи үә сәлләм унда ҡайһы бер кешеләр әйтте: юғалды - йүгереп сығып киттеләр - шунан бер утрау күрҙеләр. Улар утрауға икмәк эҙләргә киткән, әммә уларҙы Джасасах туҡтатҡан. Мин - Вәлид бин Абдулла - шунан Әбү Сәләмәнән: «Нимә ул Джасса?» Ул: «Сәстәре тиреһен һәм башын ҡаплаған ҡатын», — тип яуап бирҙе. Ҡатын: «Был һарайҙа», — тигән. Шунан уға хәҙисте һөйләне, ә ул Нахл Байсан һәм Зөгәр шишмәһе тураһында һораны, ул яуап бирҙе; «Ул Мәсих», — тине миңә Әбү Сәләмә; Был хәҙистә мин ятламаған бер нисә әйтелеш бар. Әбү Сәләмә: «Джәбир был кешенең Ибн Шәййәд булыуына шаһитлыҡ итте», — тигән. Мин: «Әммә Ибн Шәййәд үлде!» Йәбир: «Үлһә лә», — тип яуап бирә. Мин тағы ла: “Ул да ислам динен ҡабул иткән”, – тип һораным. Йәбир: «Ислам динен ҡабул итһә лә», — тигән. Мин: «Ул да Мәҙинә ҡалаһына ингән», — тип һораным. Йәбир: «Мәҙинә ҡалаһына инһә лә», — тип яуап бирә.