Hadith Representative
Bani Anbar mengaku telah masuk Islam: saksi dan sumpah
Imam Abu Dawud : 3133حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ شُعَيْثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْبِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي الزُّبَيْبَ يَقُولُبَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشًا إِلَى بَنِي الْعَنْبَرِ فَأَخَذُوهُمْ بِرُكْبَةَ مِنْ نَاحِيَةِ الطَّائِفِ فَاسْتَاقُوهُمْ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبْتُ فَسَبَقْتُهُمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَتَانَا جُنْدُكَ فَأَخَذُونَا وَقَدْ كُنَّا أَسْلَمْنَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَلَمَّا قَدِمَ بَلْعَنْبَرِ قَالَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكُمْ بَيِّنَةٌ عَلَى أَنَّكُمْ أَسْلَمْتُمْ قَبْلَ أَنْ تُؤْخَذُوا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَنْ بَيِّنَتُكَ قُلْتُ سَمُرَةُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَنْبَرِ وَرَجُلٌ آخَرُ سَمَّاهُ لَهُ فَشَهِدَ الرَّجُلُ وَأَبَى سَمُرَةُ أَنْ يَشْهَدَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَبَى أَنْ يَشْهَدَ لَكَ فَتَحْلِفُ مَعَ شَاهِدِكَ الْآخَرِ قُلْتُ نَعَمْ فَاسْتَحْلَفَنِي فَحَلَفْتُ بِاللَّهِ لَقَدْ أَسْلَمْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبُوا فَقَاسِمُوهُمْ أَنْصَافَ الْأَمْوَالِ وَلَا تَمَسُّوا ذَرَارِيَّهُمْ لَوْلَا أَنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ ضَلَالَةَ نَمَل مَا رَزَيْنَاكُمْ عِقَالًا قَالَ الزُّبَيْبُ فَدَعَتْنِي أُمِّي فَقَالَتْ هَذَا الرَّجُلُ أَخَذَ زِرْبِيَّتِي فَانْصَرَفْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ لِي احْبِسْهُ فَأَخَذْتُ بِتَلْبِيبِهِ وَقُمْتُ مَعَهُ مَكَانَنَا ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْنَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمَيْنِ فَقَالَ مَا تُرِيدُ بِأَسِيرِكَ فَأَرْسَلْتُهُ مِنْ يَدِي فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلرَّجُلِ رُدَّ عَلَى هَذَا زِرْبِيَّةَ أُمِّهِ الَّتِي أَخَذْتَ مِنْهَا فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهَا خَرَجَتْ مِنْ يَدِي قَالَ فَاخْتَلَعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيْفَ الرَّجُلِ فَأَعْطَانِيهِ وَقَالَ لِلرَّجُلِ اذْهَبْ فَزِدْهُ آصُعًا مِنْ طَعَامٍ قَالَ فَزَادَنِي آصُعًا مِنْ شَعِيرٍ
Ба мо гуфт [Аҳмад ибни Абда] ба мо гуфт [Аммар ибни Суайб ибни Абдуллоҳ ибни Зубайб Ал-Анбарӣ] ба ман [падарам] гуфт: Ман аз бобоям (Зубайб) шунидам, ки мефармуд: «Пайғамбар (с) ба сӯи Бани-ул-Анбор лашкар фиристод, сипас лашкар ба онҳо дар Рукба – теппаи Тоиф – аз самти Тоиф ҳамла карданд, сипас онҳоро ба пешвози Паёмбари Худо (с) бурданд. Пас аз он ба асп савор шудам ва пеш аз онон ба сўи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам рафтам ва гуфтам: «Ассалому алайка ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ, эй Паёмбари Худо! Сипоҳи шумо омада, ба мо ҳамла карданд, ҳол он ки мо исломро қабул кардаем ва нӯги гӯши чорвоамонро буридаем». Пас, чун ба Балъанбар расид, паёмбари Худо (с) ба ман гуфт: Оё ту далеле дорӣ, ки пеш аз он ки дар чанд рӯзи гузашта мавриди ҳамла қарор гирифтаӣ, исломро қабул кардаӣ? Гуфтам: «Бале». Гуфт: «Кӣ метавонад бар ту шоҳид бошад? Гуфтам: Самура марде аз Бани-ул-Анбор. Ва марди дигаре, ки ӯ зикр кард. Сипас он мард шаҳодат дод, дар ҳоле ки Самура аз шаҳодат додан худдорӣ кард. Сипас Паёмбари Худо (с) фармуд: «Ӯ намехоҳад барои шумо шаҳодат диҳад, пас шумо метавонед бо дигар шоҳидонатон савганд бихӯред». Гуфтам: «Бале». Пас аз ман хост, ки қасам диҳам, пас ман ба номи Худо қасам хӯрдам, ки мо дар ин рӯз ва дар ин рӯз исломро пазируфтем ва нӯги гӯши чорворо буридаем. Сипас Паёмбари Худо (с) фармуд: «Бирав ва нисфи молро миёнашон тақсим кун ва ба авлоди онҳо даст нарасон! Агар Аллоҳ аз даст додани як кори хайрро бад намебинад, мо туро ҳатто як ресмони шутур кам намекардем. Аз Зубайб гуфт: Сипас модарам ба ман занг зад ва гуфт: Ин мард гилеми маро гирифтааст. Сипас назди Паёмбар (с) рафтам ва ба ў хабар додам, он њазрат (с) фармуд: «Ўро дастгир кун!». Пас аз он ман либоси ӯро гирифта, бо ӯ дар ҷои худ истодам. Сипас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба мо истода нигарист ва гуфт: Аз асирон чӣ мехоҳед? Пас ӯро раҳо кардам, пас Паёмбари Худо (с) бархост ва ба он шахс гуфт: Гилини модарашро, ки гирифтаӣ, ба ин шахс баргардон! Он шахс гуфт: Эй Паёмбари Худо, дар ҳақиқат қолин аз дасти ман нопадид шуд. Аз Зубайб (р) гуфт: Пас Паёмбари Худо (с) шамшери он мардро аз тан кашид ва ба ман дод ва ба он мард гуфт: Бирав ва аз хӯроки шоъ илова кун! Аз Зубайб гуфт: Он мард ба ман каме гандуми шоъ илова кард.