Reprezentatív hadísz
Bani Anbar mengaku telah masuk Islam: saksi dan sumpah
Imam Abu Dawud : 3133حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ شُعَيْثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْبِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي الزُّبَيْبَ يَقُولُبَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشًا إِلَى بَنِي الْعَنْبَرِ فَأَخَذُوهُمْ بِرُكْبَةَ مِنْ نَاحِيَةِ الطَّائِفِ فَاسْتَاقُوهُمْ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبْتُ فَسَبَقْتُهُمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَتَانَا جُنْدُكَ فَأَخَذُونَا وَقَدْ كُنَّا أَسْلَمْنَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَلَمَّا قَدِمَ بَلْعَنْبَرِ قَالَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكُمْ بَيِّنَةٌ عَلَى أَنَّكُمْ أَسْلَمْتُمْ قَبْلَ أَنْ تُؤْخَذُوا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَنْ بَيِّنَتُكَ قُلْتُ سَمُرَةُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَنْبَرِ وَرَجُلٌ آخَرُ سَمَّاهُ لَهُ فَشَهِدَ الرَّجُلُ وَأَبَى سَمُرَةُ أَنْ يَشْهَدَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَبَى أَنْ يَشْهَدَ لَكَ فَتَحْلِفُ مَعَ شَاهِدِكَ الْآخَرِ قُلْتُ نَعَمْ فَاسْتَحْلَفَنِي فَحَلَفْتُ بِاللَّهِ لَقَدْ أَسْلَمْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبُوا فَقَاسِمُوهُمْ أَنْصَافَ الْأَمْوَالِ وَلَا تَمَسُّوا ذَرَارِيَّهُمْ لَوْلَا أَنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ ضَلَالَةَ نَمَل مَا رَزَيْنَاكُمْ عِقَالًا قَالَ الزُّبَيْبُ فَدَعَتْنِي أُمِّي فَقَالَتْ هَذَا الرَّجُلُ أَخَذَ زِرْبِيَّتِي فَانْصَرَفْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ لِي احْبِسْهُ فَأَخَذْتُ بِتَلْبِيبِهِ وَقُمْتُ مَعَهُ مَكَانَنَا ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْنَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمَيْنِ فَقَالَ مَا تُرِيدُ بِأَسِيرِكَ فَأَرْسَلْتُهُ مِنْ يَدِي فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلرَّجُلِ رُدَّ عَلَى هَذَا زِرْبِيَّةَ أُمِّهِ الَّتِي أَخَذْتَ مِنْهَا فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهَا خَرَجَتْ مِنْ يَدِي قَالَ فَاخْتَلَعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيْفَ الرَّجُلِ فَأَعْطَانِيهِ وَقَالَ لِلرَّجُلِ اذْهَبْ فَزِدْهُ آصُعًا مِنْ طَعَامٍ قَالَ فَزَادَنِي آصُعًا مِنْ شَعِيرٍ
Azt mondta nekünk [Ahmad bin 'Abdah], hogy azt mondta nekünk ['Ammar bin Syu'aib bin Abdullah bin Az Zubaib Al 'Anbari] azt mondta nekem [apámnak]: Hallottam, hogy a nagyapám [Az Zubaib] azt mondta: 'Allah Próféta (béke legyen vele) sereget küldött a Bani Al 'Anbarhoz, majd a csapatok megtámadták őket Rukbán - a taifi dombon - Taif felől, a csapatok ezután elvezették őket, hogy találkozzanak Allah Prófétával (béke legyen vele). Ezután lóháton mentem előre a Próféta (béke legyen vele) felé, és azt mondtam: 'Köszönjük, ó, Allah Prófétája! A csapataid eljöttek és megtámadtak minket, annak ellenére, hogy áttértünk az iszlámra, és levágtuk az állataink fülének hegyét.'' Amikor megérkeztünk Bal'anbarba, Allah Prófétája (béke legyen vele) azt mondta nekem: „Van bizonyítékod arra, hogy áttértél az iszlámra, mielőtt az elmúlt napokban megtámadtak?” Azt mondtam: „Igen”. Megkérdezte: „Ki lehet tanúd melletted?” Azt mondtam: „Szamurah, egy férfi Bani Al 'Anbarból.” És egy másik férfit is említett. Ekkor a férfi tanúskodott, míg Szamurah megtagadta a tanúskodást. Allah Prófétája (béke legyen vele) ezután azt mondta: „Vonakodva tesz tanúskodást melletted, ezért esküdj meg a többi tanúddal együtt.” Azt mondtam: „Igen”. Aztán megkért, hogy esküdjek meg, ezért Allah nevében megesküdtem: „Bizony, ezen és ezen a napon áttértünk az iszlámra, és levágtuk az állatok fülének hegyét.” Akkor Allah Prófétája (béke legyen vele) azt mondta: „Menj, és oszd el közöttük a vagyon felét, és ne érintsd az utódaikat!” Ha Allah nem gyűlölné egy jótett elvesztését, akkor egyetlen tevekötéllel sem csökkentenénk a büntetésedet. Zubaib azt mondta: „Akkor anyám hívott, és azt mondta: »Ez az ember elvette a szőnyegemet!«” Aztán odamentem a Prófétához (béke legyen vele), és elmondtam neki ezt. Azt mondta: »Vegyétek fogva!« Aztán megragadtam a ruháit, és megálltam mellette a helyünkön. A Próféta (béke legyen vele) ránk nézett, ahogy álltunk, majd azt mondta: »Mit akartok a foglyaitokkal?« Aztán elengedtem, mire Allah Prófétája (béke legyen vele) felállt, és azt mondta a személynek: »Add vissza ennek a személynek a szőnyeget, amely az anyjáé volt, és amelyet elvettél!« A személy azt mondta: »Ó, Allah Prófétája, valóban, a szőnyeg eltűnt a kezemből.« Zubaib azt mondta: „Akkor Allah Prófétája (béke legyen vele) levette a férfi kardját, és odaadta nekem, majd azt mondta a férfinak: »Menj, és adj hozzá egy kis sa' ételt!«” – mondta Az Zubaib. „Aztán a férfi adott nekem egy kis sa' búzát.”