Hadith Representative
Wasiat dalam safar disaksikan dua Nasrani, sumpah di hadapan Abu Musa
Imam Abu Dawud : 3128حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا عَنْ الشَّعْبِيِّأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِدَقُوقَاءَ هَذِهِ وَلَمْ يَجِدْ أَحَدًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ يُشْهِدُهُ عَلَى وَصِيَّتِهِ فَأَشْهَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقَدِمَا الْكُوفَةَ فَأَتَيَا أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّ فَأَخْبَرَاهُ وَقَدِمَا بِتَرِكَتِهِ وَوَصِيَّتِهِ فَقَالَ الْأَشْعَرِيُّ هَذَا أَمْرٌ لَمْ يَكُنْ بَعْدَ الَّذِي كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَحْلَفَهُمَا بَعْدَ الْعَصْرِ بِاللَّهِ مَا خَانَا وَلَا كَذَبَا وَلَا بَدَّلَا وَلَا كَتَمَا وَلَا غَيَّرَا وَإِنَّهَا لَوَصِيَّةُ الرَّجُلِ وَتَرِكَتُهُ فَأَمْضَى شَهَادَتَهُمَا
Ɔ seli e kɛ [Ziyad bin Ayyub] seli e kɛ [Husyaim] seli e kɛ [Zakaria] m’ɔ fin [Ash Sya’bi] lɔ’n, ɔ wuli Daquqa` -lika nga be o Bagdad nin Irbil be afiɛn’n nun lɔ-, naan sran fi nunman lɛ m’ɔ kwla di i klun sa’n i lalo ɔ. Kpɛkun, fluwa’n nun sran nɲɔn be dili lalo lele mɔ be bali Kufa lɔ kɛ bé kó wún [Abu Musa Al Asy’ari] i wun’n, kpɛkun be kannin ndɛ sɔ’n. Be nɲɔn’n be bali nin sran ng’ɔ wuli’n i aja’n nin i testamɛnti’n, i sin’n, Abu Musa Al Asy’ari seli kɛ: ‘Kɛ ɔ fɛ i Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ’n i blɛ su’n, ndɛ sɔ’n nin a tɔman le. I sin’n, Abu Musa seli be nɲɔn’n kɛ be ta nda Allah dunman nun kɛ be su yiman sran’m be nglo, be su buaman ato, be su kaciman, be su fiaman annzɛ be su kaciman, naan testamɛnti’n nin ninnge nga be o testamɛnti’n nun’n, be ti bian’n i klun sa. I sin’n, Abu Musa kplinnin be ndɛ’n su.