Hadith Representative
Damai Khaibar: kulit Huyai disembunyikan
Imam Abu Dawud : 2612حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ أَحْسَبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاتَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ فَغَلَبَ عَلَى النَّخْلِ وَالْأَرْضِ وَأَلْجَأَهُمْ إِلَى قَصْرِهِمْ فَصَالَحُوهُ عَلَى أَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّفْرَاءَ وَالْبَيْضَاءَ وَالْحَلْقَةَ وَلَهُمْ مَا حَمَلَتْ رِكَابُهُمْ عَلَى أَنْ لَا يَكْتُمُوا وَلَا يُغَيِّبُوا شَيْئًا فَإِنْ فَعَلُوا فَلَا ذِمَّةَ لَهُمْ وَلَا عَهْدَ فَغَيَّبُوا مَسْكًا لِحُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ كَانَ قُتِلَ قَبْلَ خَيْبَرَ كَانَ احْتَمَلَهُ مَعَهُ يَوْمَ بَنِي النَّضِيرِ حِينَ أُجْلِيَتْ النَّضِيرُ فِيهِ حُلِيُّهُمْ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَعْيَةَ أَيْنَ مَسْكُ حُيَيِّ بْنِ أَخْطَبَ قَالَ أَذْهَبَتْهُ الْحُرُوبُ وَالنَّفَقَاتُ فَوَجَدُوا الْمَسْكَ فَقَتَلَ ابْنَ أَبِي الْحُقَيْقِ وَسَبَى نِسَاءَهُمْ وَذَرَارِيَّهُمْ وَأَرَادَ أَنْ يُجْلِيَهُمْ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ دَعْنَا نَعْمَلْ فِي هَذِهِ الْأَرْضِ وَلَنَا الشَّطْرُ مَا بَدَا لَكَ وَلَكُمْ الشَّطْرُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي كُلَّ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ
Беҙгә [Харун бин Зәид бин Әбү Әз Зәрҡә`], беҙгә [атайыма], [Хәммәд бин Сәләмә] һөйләгән, [Ғөбәйҙуллаһ бин Ғүмәрҙән], тине; -Минеңсә, [Нафиғтан] - [Ибн Ғүмәрҙән] Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм Хәйбәр менән һуғышып, уларҙы хөрмә ағастарын, ерҙәрен үҙ ҡулына алып, уларҙы үҙҙәренең ҡәлғәһенә һыйынырға мәжбүр иткән. Шунан һуң улар уның менән тыныслыҡ килешүе төҙөй, был шарт менән: Аллаһ Илсеһе өсөн алтын-көмөш, шулай уҡ ҡорал, улар өсөн дөйәләре тейәй алған нәмәләрҙе бер нәмә лә йәшермәү шарты менән. Әгәр улар быны эшләй икән, тимәк, улар өсөн гарантия йәки килешеп эш итеү юҡ. Шунан Хәйбәрҙән алда үлтерелгән Һөйәй бин Әхтхабтың тиреһен йәшерәләр. Ул уны Бани Надир һуғышы ваҡытында, Бани Надирҙарҙы ҡыуып сығарғанда алып килгән. Тире эсендә уларҙың биҙәүестәре. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ Сәғиәгә: «Ҡайҙа Һөйәй бин Әхтхабтың тиреһе?» Һуғыш, йәшәү рәүеше уны ашап бөткән. Шунан тиреһен алалар. Шунан һуң ул Ибн Әбү Әл Хаҡиҡты үлтереп, уларҙың ҡатын-ҡыҙҙарын һәм балаларын әсирлеккә ала, уларҙы ҡыуып сығарырға ниәтләй. Шунан һуң улар; Эй, Мөхәммәт! Әйҙәгеҙ, беҙ ошо ерҙә эшләйек, ә беҙгә ярты, һеҙҙең үҙегеҙҙән тора, ә һеҙгә ярты. Һәм Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм һәр ҡатынға һикһән вәсәк хөрмә һәм егерме вәсәҡ бойҙай бирҙе.