Hadith Representative
Yang dijaga anak atau orang tua untuk ashabah
Imam Ibnu Majah : 2722حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَتَزَوَّجَ رَبَابُ بْنُ حُذَيْفَةَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سَهْمٍ أُمَّ وَائِلٍ بِنْتَ مَعْمَرٍ الْجُمَحِيَّةَ فَوَلَدَتْ لَهُ ثَلَاثَةً فَتُوُفِّيَتْ أُمُّهُمْ فَوَرِثَهَا بَنُوهَا رِبَاعًا وَوَلَاءَ مَوَالِيهَا فَخَرَجَ بِهِمْ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى الشَّامِ فَمَاتُوا فِي طَاعُونِ عَمْوَاسٍ فَوَرِثَهُمْ عَمْرُو وَكَانَ عَصَبَتَهُمْ فَلَمَّا رَجَعَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ جَاءَ بَنُو مَعْمَرٍ يُخَاصِمُونَهُ فِي وَلَاءِ أُخْتِهِمْ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ عُمَرُ أَقْضِي بَيْنَكُمْ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ وَالْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ قَالَ فَقَضَى لَنَا بِهِ وَكَتَبَ لَنَا بِهِ كِتَابًا فِيهِ شَهَادَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَآخَرَ حَتَّى إِذَا اسْتُخْلِفَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ تُوُفِّيَ مَوْلًى لَهَا وَتَرَكَ أَلْفَيْ دِينَارٍ فَبَلَغَنِي أَنَّ ذَلِكَ الْقَضَاءَ قَدْ غُيِّرَ فَخَاصَمُوا إِلَى هِشَامِ بْنِ إِسْمَعِيلَ فَرَفَعَنَا إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ فَأَتَيْنَاهُ بِكِتَابِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنَّ هَذَا مِنْ الْقَضَاءِ الَّذِي لَا يُشَكُّ فِيهِ وَمَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَمْرَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ بَلَغَ هَذَا أَنْ يَشُكُّوا فِي هَذَا الْقَضَاءِ فَقَضَى لَنَا فِيهِ فَلَمْ نَزَلْ فِيهِ بَعْدُ
Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбәгә] әйтте; беҙгә [Әбү Усамаға] әйткән; беҙгә [Хөсәйен Әл Мөғәллим] [Әмру бин Сөғәйбтән] [атаһынан] [олатаһынан] әйтте; Рабаб бин Худзайфа бин Сәғит бин Сәхм, Ваил бин Мәғмәр Әл Джүмәхиәнең әсәһе өйләнгән. Рубаб өс балаға ғүмер бирә, унан әсәләре вафат була. Балалары әсәһенән вариҫ булып, йорт һәм хеҙмәтсе рәүешендә булып киткән. Артабан Амру бин Аш улар менән Сүриәгә сыға, әммә улар Амвас районында махау ауырыуынан вафат була. Шулай итеп, Амру уларҙы вариҫы булып китә, сөнки Амру улар ғаиләһенең бер өлөшө була. Әмру бин Әш ҡайтҡас, Бәни Мәғмәрҙәр үҙҙәренең һеңлеләренең Ғүмәргә хеҙмәтсеһе барлығына ҡаршылыҡ белдерергә килә. [Ғүмәр] әйтте; «Мин ҡанунды Рәсүлуллаһтан ишеткән бер нәмә менән урынлаштырҙым, Рәсүлуллаһтан ишеттем: «Баланан һәм атанан алынған байлыҡ уның нәҫеленә, кемгә генә булмаһын». -Ғүмәр- беҙҙең өсөн был ҡанундарҙы һалды. Ғүмәр беҙгә шулай уҡ Абдуррахман бин Әүф һәм Зәйет бин Сабит һәм башҡалар шаһитлығын үҙ эсенә алған мәҡәлә яҙҙы, Ғәбдел Мәлик бин Мәрүән хәлиф булып киткәс, бер ҡол үлде. Ҡол ике мең динар ҡалдырған. Шул саҡ хоҡуҡи ҡарарҙы үҙгәрткәндәрен ишеттем. Улар шунан Хисйәм бин Исмәғилгә зарланды, унан беҙ Ғәбдел Мәликкә зарландыҡ, Ғүмәрҙең яҙмалары менән уға барҙыҡ. Абдул Малик әйтте; 'Мин күрәм, был хоҡуҡи ҡарар, тип шикләнергә мөмкин түгел, мин күрмәйем, тип, Мәҙинә ҡалаһы халҡы, улар был законға килгән, һуңынан шикләнергә ине, һуңынан ул беҙҙең өсөн был законды булдырҙы һәм унан һуң ул шулай дауам итте'.