Hadith Representative
Menikah tanpa menentukan mahar, saham Khaibar diberikan
Imam Abu Dawud : 1808حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الذُّهْلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَصْبَغِ الْجَزَرِيُّ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ خَالِدِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ أَتَرْضَى أَنْ أُزَوِّجَكَ فُلَانَةَ قَالَ نَعَمْ وَقَالَ لِلْمَرْأَةِ أَتَرْضَيْنَ أَنْ أُزَوِّجَكِ فُلَانًا قَالَتْ نَعَمْ فَزَوَّجَ أَحَدَهُمَا صَاحِبَهُ فَدَخَلَ بِهَا الرَّجُلُ وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ يُعْطِهَا شَيْئًا وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ وَكَانَ مَنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ لَهُ سَهْمٌ بِخَيْبَرَ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَوَّجَنِي فُلَانَةَ وَلَمْ أَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ أُعْطِهَا شَيْئًا وَإِنِّي أُشْهِدُكُمْ أَنِّي أَعْطَيْتُهَا مِنْ صَدَاقِهَا سَهْمِي بِخَيْبَرَ فَأَخَذَتْ سَهْمًا فَبَاعَتْهُ بِمِائَةِ أَلْفٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَزَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ النِّكَاحِ أَيْسَرُهُ وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلرَّجُلِ ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد يُخَافُ أَنْ يَكُونَ هَذَا الْحَدِيثُ مُلْزَقًا لِأَنَّ الْأَمْرَ عَلَى غَيْرِ هَذَا
Беҙгә [Мөхәммәт бин Яхъя бин Фарис Адз Дзухли], шулай уҡ [Мөхәммәт бин Әл Мусанна] һәм [Ғүмәр бин Әл Хатхаб] һөйләгән, Мөхәммәт әйтте; беҙгә [Әбү Әл Әшбағ Әл Джәзәри Абдул Әзиз бин Яхъя], беҙгә [Мөхәммәт бин Сәләмә] [Әбү Әбүррәхим Халид бин Әбү Йәзидтән] [Зәид бин Әбү Үнәйсә], [Йәзид бин Әбү Хәбиб] [Мәртсәд бин Әбү Хәбибтән] [Мәртсад бин Әбү Хәбибтән] [Мәртсәд бин Әбү Хәбибтән], тип һөйләне. саллаллаһу ғәләйһис-сәләм бер кешегә: «Һин миңә рөхсәт итергә ризаһыңмы, Фуланаға кейәүгә сыҡҡанһыңмы?» Ул әйтте; Эйе, Ул ҡатынға: «Һин минең һине Фуланға кейәүгә бирергә ризаһыңмы?» Ҡатын әйтте; Эйе Шунан икеһен дә өйләндерҙе. Шунан ир уға ҡатышҡан - ғашиҡ булған - әле мәһәрҙе билдәләмәгән һәм уға бер нәмә лә бирмәгән. Ул Әл-Хөдәйбиә тыныслығына шаһит булғандар, Әл-Хөдәйбиә тыныслығында ҡатнашҡан кешеләр, Хәйбәрҙә өлөштәргә эйә булғандар араһында була. Шунан үлем килгәс, ул әйтте; Ысынында, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм мине фүләнәгә кейәүгә бирҙе һәм мин уға мәһәр билдәләмәнем һәм уға бер нәмә лә бирмәнем, һәм мин һеҙҙән шаһитлыҡ һорайым, мин уға Хәйбәрҙәге өлөштәремде мәһәр итеп бирҙем. Шунан ҡатын өлөштәрҙе алып, йөҙ меңгә һата. Әбү Дауыт әйтте; һәм [Ғүмәр бин Әл-Хәтхаб] хәҙис башында өҫтәгән, һәм хәҙис камилыраҡ; Пәйғәмбәребеҙ: «Иң яҡшы никах иң еңеле», — тигән. Ул әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм теге кешегә: Шунан ул хәҙисте мәғәнәһе менән телгә алды. Әбү Дауыт әйтте; Был хәҙистең өҫтәмә хәҙис булыуы ҡурҡыныс бар, сөнки был улай түгел.