Hadith Representative
Samurah melihat gerhana saat memanah
Imam Nasa'i : 1467أَخْبَرَنَا هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي ثَعْلَبَةُ بْنُ عَبَّادٍ الْعَبْدِيُّ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِأَنَّهُ شَهِدَ خُطْبَةً يَوْمًا لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ فَذَكَرَ فِي خُطْبَتِهِ حَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ بَيْنَا أَنَا يَوْمًا وَغُلَامٌ مِنْ الْأَنْصَارِ نَرْمِي غَرَضَيْنِ لَنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ الشَّمْسُ قِيدَ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ فِي عَيْنِ النَّاظِرِ مِنْ الْأُفُقِ اسْوَدَّتْ فَقَالَ أَحَدُنَا لِصَاحِبِهِ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَوَاللَّهِ لَيُحْدِثَنَّ شَأْنُ هَذِهِ الشَّمْسِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُمَّتِهِ حَدَثًا قَالَ فَدَفَعْنَا إِلَى الْمَسْجِدِ قَالَ فَوَافَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ خَرَجَ إِلَى النَّاسِ قَالَ فَاسْتَقْدَمَ فَصَلَّى فَقَامَ كَأَطْوَلِ قِيَامٍ قَامَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ مَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ رَكَعَ بِنَا كَأَطْوَلِ رُكُوعٍ مَا رَكَعَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ مَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ سَجَدَ بِنَا كَأَطْوَلِ سُجُودٍ مَا سَجَدَ بِنَا فِي صَلَاةٍ قَطُّ لَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ فَوَافَقَ تَجَلِّي الشَّمْسِ جُلُوسَهُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ فَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَشَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَشَهِدَ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ مُخْتَصَرٌ
Беҙгә [Хилал бин Әл-Ғәлә бин Хилалға] хәбәр итеп, ул әйтте; Беҙгә [Әл Хөсәйен бин Ғәййәсәйгә] әйткән; Беҙгә [Зөһәйергә] һөйләп, ул әйтте; Беҙгә [Әл Әсүәд бин Ҡайсҡа] әйтте, ул әйтте; Миңә [Сәғләбә бин Ғәббәд Әл-Ғәбди] - Бәсрә халҡынан - бер көндө [Самура бин Джундубтың] вәғәзенә шаһит булғанын, вәғәзендә Пәйғәмбәребеҙҙән бер хәҙис телгә алғанын, саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһис-сәләм, тигән; — Пәйғәмбәребеҙ заманында беҙ бер бала менән һөңгөләребеҙҙе ике ниәткә ырғытҡанда, ҡапыл өҫтәге ике һөңгө йәки өс һөңгө ҙурлығында кеүек күренгән ҡояш ҡара төҫкә әйләнде. Шунан беребеҙ әйтте; — Әйҙәгеҙ, беҙҙең менән мәсеткә барайыҡ, Валлаһи беҙ Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәлламды ошондай хәлдәргә яуап биреүҙә күрербеҙ. Самура әйтте; — Тимәк, беҙ ҙә мәсеткә барырға теләйбеҙ. Ул тағы ла әйтте; — Беҙ пәйғәмбәребеҙҙе бер төркөм кешеләргә табан сығып килгәнен тап иттек. Шунан алға сыҡты, шунан оҙағыраҡ тороп намаҙ уҡыны, был беҙҙең менән уҡыған иң оҙон намаҙы кеүек тойолдо, беҙ унан бер тауыш та ишетмәнек. Шунан ул оҙон йөгө менән баш эйҙе һәм беҙ унан бер тауыш ишетмәнек, һуңынан ул беҙҙең менән быға тиклем бер ҡасан да эшләмәгән оҙон сәждә менән сәждә ҡылды, беҙ ҙә унан бер тауыш ишетмәнек. Икенсе рәҡәғәттә лә шулай эшләне. Ул әйтә; «Ҡояш балҡыған ваҡытта икенсе рәҡәғәткә ултырҙы». Һуңынан Аллаһы Тәғәләгә сәләм биреп, маҡтап, Унан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡлығына шаһитлыҡ ҡылды һәм үҙенең рәсүле булыуына шаһитлыҡ ҡылды. -ҡыҫҡаса-.