Hadith Representative
Ummu Waraqah: syahidah dan imam keluarganya
Imam Ahmad : 26022حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُمَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَلَّادٍ الْأَنْصَارِيُّ وَجَدَّتِي عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَزُورُهَا كُلَّ جُمُعَةٍ وَأَنَّهَا قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ يَوْمَ بَدْرٍ أَتَأْذَنُ فَأَخْرُجُ مَعَكَ أُمَرِّضُ مَرْضَاكُمْ وَأُدَاوِي جَرْحَاكُمْ لَعَلَّ اللَّهَ يُهْدِي لِي شَهَادَةً قَالَ قَرِّي فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُهْدِي لَكِ شَهَادَةً وَكَانَتْ أَعْتَقَتْ جَارِيَةً لَهَا وَغُلَامًا عَنْ دُبُرٍ مِنْهَا فَطَالَ عَلَيْهِمَا فَغَمَّاهَا فِي الْقَطِيفَةِ حَتَّى مَاتَتْ وَهَرَبَا فَأَتَى عُمَرُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أُمَّ وَرَقَةَ قَدْ قَتَلَهَا غُلَامُهَا وَجَارِيَتُهَا وَهَرَبَا فَقَامَ عُمَرُ فِي النَّاسِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَزُورُ أُمَّ وَرَقَةَ يَقُولُ انْطَلِقُوا نَزُورُ الشَّهِيدَةَ وَإِنَّ فُلَانَةَ جَارِيَتَهَا وَفُلَانًا غُلَامَهَا غَمَّاهَا ثُمَّ هَرَبَا فَلَا يُؤْوِيهِمَا أَحَدٌ وَمَنْ وَجَدَهُمَا فَلْيَأْتِ بِهِمَا فَأُتِيَ بِهِمَا فَصُلِبَا فَكَانَا أَوَّلَ مَصْلُوبَيْنِ
Һөйләне беҙгә [Әбү Нуғайым] әйтте, һөйләне беҙгә [Әл Вәлид бин Абдуллаһ бин Джумай] әйтте, миңә әйтте [Ғабдуррахман бин Халлад Әл Әншәри], һәм [минең өләсәйем] [Өммө Вәрәҡә бинт Абдиллаһ бин Әл Харисҡа визит], тип Наҙуллаһ саллаллаһу ғәбделлаһ ғәләйһиәһул булды, тип әйтте Нәбиуллаһ, был Бәҙер һуғышы көнөндә һин миңә һинең менән бергә ауырыуҙарҙы ҡарарға, яралыларыңды дауаларға сығырға рөхсәт итерһеңме, Аллаһ миңә шәһитлек насип итһен?» Шул саҡта Пәйғәмбәребеҙ: «Өйҙә ҡал, сөнки ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә һиңә шәһитлек бирәсәк», — тип яуап бирә. Шул арала ҡатын үҙе үлгәндән һуң ҡатын ҡолдарына һәм ир ҡолдарына азатлыҡ вәғәҙә иткән. Шунан һуң Өммө Вараҡа үҙенең ике ҡоло менән оҙаҡ йәшәй, әммә һуңынан, икеһе лә уны ҡалын туҡымаға һалып, үлгәнсе тота. Ике ҡол шунан ҡасып китә, Ғүмәр килгәс, ул уға был ваҡиға тураһында һөйләй, Өммө Вәрәҡәне ир ҡол менән ҡатын ҡол үлтергән, шунан икеһе лә ҡасып китә. Шулай итеп, Ғүмәр халыҡ алдында тороп сығыш яһаны: «Ысынлап та, Рәсүлуллаһ шәәлләллаһу ғәләйһи вәсәлләм бер ваҡыт Өммө Вәрәҡәгә килеп: «Һеҙ барығыҙ, беҙ Әс Сәхиҙәгә - шәһит булып үлгән ҡатынға барырбыҙ», - тине. Шуға күрә бер кем дә уларҙы икеһен дә һаҡламаһын, кемгә икеһе лә эләкһә, икеһен дә алһын». Шулай итеп, улар икеһе лә алынған, һуңынан арҡысаҡҡа ҡаҙаҡланған, тимәк, был Исламда кешеләрҙең арҡысаҡҡа ҡаҙаҡланыуының башы булған».