Принять ислам, нажмите здесь
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



- Nabi Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam Istri-istri Nabi Ayat bara'ah turun: Nabi di mimbar, penuduh dihukum

Hadith Search Results :
Total Hadith : 1
Hadith Representative
Ayat bara'ah turun: Nabi di mimbar, penuduh dihukum
Imam Tirmidzi : 3104

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيَّ خَطِيبًا فَتَشَهَّدَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَيَّ فِي أُنَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَأَبَنُوا بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلَا دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلَّا وَأَنَا حَاضِرٌ وَلَا غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلَّا غَابَ مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ وَقَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ ابْنِ ثَابِتٍ مِنْ رَهْطِ ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَ كَذَبْتَ أَمَا وَاللَّهِ أَنْ لَوْ كَانُوا مِنْ الْأَوْسِ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ تُضْرَبَ أَعْنَاقُهُمْ حَتَّى كَادَ أَنْ يَكُونَ بَيْنَ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ شَرٌّ فِي الْمَسْجِدِ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي وَمَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ فَعَثَرَتْ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّانِيَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ لَهَا أَيْ أُمُّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَسُبُّهُ إِلَّا فِيكِ فَقُلْتُ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَتْ فَبَقَرَتْ لِي الْحَدِيثَ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ وَاللَّهِ لَقَدْ رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي وَكَأَنَّ الَّذِي خَرَجْتُ لَهُ لَمْ أَخْرُجْ لَا أَجِدُ مِنْهُ قَلِيلًا وَلَا كَثِيرًا وَوُعِكْتُ فَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي فَأَرْسَلَ مَعِي الْغُلَامَ فَدَخَلْتُ الدَّارَ فَوَجَدْتُ أُمَّ رُومَانَ فِي السُّفْلِ وَأَبُو بَكْرٍ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَقَالَتْ أُمِّي مَا جَاءَ بِكِ يَا بُنَيَّةُ قَالَتْ فَأَخْبَرْتُهَا وَذَكَرْتُ لَهَا الْحَدِيثَ فَإِذَا هُوَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي قَالَتْ يَا بُنَيَّةُ خَفِّفِي عَلَيْكِ الشَّأْنَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ حَسْنَاءُ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا لَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا حَسَدْنَهَا وَقِيلَ فِيهَا فَإِذَا هِيَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي قَالَتْ قُلْتُ وَقَدْ عَلِمَ بِهِ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ وَاسْتَعْبَرْتُ وَبَكَيْتُ فَسَمِعَ أَبُو بَكْرٍ صَوْتِي وَهُوَ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَنَزَلَ فَقَالَ لِأُمِّي مَا شَأْنُهَا قَالَتْ بَلَغَهَا الَّذِي ذُكِرَ مِنْ شَأْنِهَا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ أَقَسَمْتُ عَلَيْكِ يَا بُنَيَّةُ إِلَّا رَجَعْتِ إِلَى بَيْتِكِ فَرَجَعْتُ وَلَقَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي فَسَأَلَ عَنِّي خَادِمَتِي فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلَّا أَنَّهَا كَانَتْ تَرْقُدُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ خَمِيرَتَهَا أَوْ عَجِينَتَهَا وَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَصْدِقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا إِلَّا مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الْأَحْمَرِ فَبَلَغَ الْأَمْرُ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ كَنَفَ أُنْثَى قَطُّ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَتْ وَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي فَلَمْ يَزَالَا حَتَّى دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ وَقَدْ اكْتَنَفَنِي أَبَوَايَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَتَشَهَّدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ إِنْ كُنْتِ قَارَفْتِ سُوءًا أَوْ ظَلَمْتِ فَتُوبِي إِلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ قَالَتْ وَقَدْ جَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَهِيَ جَالِسَةٌ بِالْبَابِ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَحْيِي مِنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ أَنْ تَذْكُرَ شَيْئًا فَوَعَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَالْتَفَتُّ إِلَى أَبِي فَقُلْتُ أَجِبْهُ قَالَ فَمَاذَا أَقُولُ فَالْتَفَتُّ إِلَى أُمِّي فَقُلْتُ أَجِيبِيهِ قَالَتْ أَقُولُ مَاذَا قَالَتْ فَلَمَّا لَمْ يُجِيبَا تَشَهَّدْتُ فَحَمِدْتُ اللَّهَ وَأَثْنَيْتُ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي لَمْ أَفْعَلْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنِّي لَصَادِقَةٌ مَا ذَاكَ بِنَافِعِي عِنْدَكُمْ لِي لَقَدْ تَكَلَّمْتُمْ وَأُشْرِبَتْ قُلُوبُكُمْ وَلَئِنْ قُلْتُ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي لَمْ أَفْعَلْ لَتَقُولُنَّ إِنَّهَا قَدْ بَاءَتْ بِهِ عَلَى نَفْسِهَا وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا قَالَتْ وَالْتَمَسْتُ اسْمَ يَعْقُوبَ فَلَمْ أَقْدِرْ عَلَيْهِ إِلَّا أَبَا يُوسُفَ حِينَ قَالَ{ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ }قَالَتْ وَأُنْزِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَاعَتِهِ فَسَكَتْنَا فَرُفِعَ عَنْهُ وَإِنِّي لَأَتَبَيَّنُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ وَهُوَ يَمْسَحُ جَبِينَهُ وَيَقُولُ الْبُشْرَى يَا عَائِشَةُ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ قَالَتْ فَكُنْتُ أَشَدَّ مَا كُنْتُ غَضَبًا فَقَالَ لِي أَبَوَايَ قُومِي إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَا أَقُومُ إِلَيْهِ وَلَا أَحْمَدُهُ وَلَا أَحْمَدُكُمَا وَلَكِنْ أَحْمَدُ اللَّهَ الَّذِي أَنْزَلَ بَرَاءَتِي لَقَدْ سَمِعْتُمُوهُ فَمَا أَنْكَرْتُمُوهُ وَلَا غَيَّرْتُمُوهُ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ أَمَّا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَعَصَمَهَا اللَّهُ بِدِينِهَا فَلَمْ تَقُلْ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا أُخْتُهَا حَمْنَةُ فَهَلَكَتْ فِيمَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِي يَتَكَلَّمُ فِيهِ مِسْطَحٌ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَالْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ يَسُوسُهُ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ هُوَ وَحَمْنَةُ قَالَتْ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لَا يَنْفَعَ مِسْطَحًا بِنَافِعَةٍ أَبَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ{ وَلَا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ{ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ }يَعْنِي مِسْطَحًا إِلَى قَوْلِهِ{ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ }قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ يَا رَبَّنَا إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَعَادَ لَهُ بِمَا كَانَ يَصْنَعُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَقَدْ رَوَاهُ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ وَمَعْمَرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ هَذَا الْحَدِيثَ أَطْوَلَ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَأَتَمَّ

Һөйләне беҙгә [Мәхмүт бин Ғәйлән] беҙгә һөйләне [Әбү Усама] [Хисем бин Уруа] миңә [атайым] [Ғәйсә] әйтте: Ҡасан минең эшемде шулай итеп саҡырҙылар һәм мин уны белмәнем, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм менән вәғәзләне. тәхмид Уға лайыҡлы, шунан һуң ул былай тигән: «Ханымдар һәм әфәнделәр, миңә ғаиләмде яуызлыҡта ғәйепләгән кешеләр тураһында тәҡдимдәр бирегеҙ – ул Ғәйсәне аңлата –, Аллаһ менән ант итәм, мин ғаиләмә ҡаршы бер ниндәй ҙә яуызлыҡ белмәйем, ә улар кешеләрҙе ғәйепләй, Аллаһ менән ант итәм, мин уға ҡаршы бер ниндәй ҙә яуызлыҡ белмәйем – ул Шәфүән бин Мөғәтсәлде аңлата –». Ул -Шәфүән- минең өйгә бөтөнләй инмәне, әгәр мин булмаһам һәм мин сәйәхәткә сыҡманым әммә ул -Шәфүән- минең менән барҙы. Сәғәт бин Мөғәҙ, Аллаһ унан риза булһын, тороп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, уларҙың муйындарын ҡырҡырға рөхсәт ит», — тине. Хәжрәж ырыуынан бер кеше шунан тороп баҫты, Хәсән бин Сабиттың әсәһе шул кешенең ырыуынан ине, ул: «Һин алдашаһың, аллаһ менән ант итәм, әгәр улар Аустан булһа, һин уларҙы тамаҡтарын ҡырҡмаҫ инең», — тине. Тик мәсеттә Әүс менән Хәжраж араһында ниндәйҙер насар хәл булып тиерлек булды һәм мин был хаҡта белмәнем. Төштән һуң, әле лә шул көндө мин - Ғәйсә - Өммө Мистә менән йомошҡа сыҡтым, күрәһең, тайып китте лә: Ҡайғы Мистәгә. Мин уға: Эй әсәй, һин балаңды тәнҡитләйһеңме? Ул тын ҡалды шунан тағы тайып китте, ул әйтте: Ҡайғы Мистәх, шунан мин уға ҡысҡырҙым, мин уға әйттем: Эй әсәй, һин балаңды тәнҡитләйһең. Ул әйтте:- Аллаһ менән ант итәм, мин уны һинең эшеңә бәйле генә тәнҡитләйем. Мин һораным: Нимә тураһында? Ул яуап бирҙе һуңынан миңә проблеманы аңлатты. Мин һораным: булдымы? Ул: «Эйе, Аллаһ менән ант итәм!» Өйгә ҡайттым, йәнәһе, мин барған ихтыяждар бер ни түгел, әҙ ҙә, күп тә эләкмәне, температурам күтәрелде. Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәләмгә: Мине атайымдың йортона ҡайтар, - тинем. Ул мине ҡол менән ебәрҙе, мин өйгә индем шунан аҫта Өммө Руманды күрҙем, ә Әбү Бәкер өҫтә Ҡөрьән уҡый ине. Әсәйем: Ниңә килдең, ҡыҙым? Ғәйсә әйтте: Шунан мин уға хикәйәне һөйләнем, әммә, күрәһең, ул мин ишеткәндәрҙе ишетмәгән. Ул әйтте: Эй, ҡыҙым, хәлеңде еңеләйт, сөнки ысынында, Аллаһ менән ант итәм, бик һирәк осрай торған матур ҡатындың балы булған һәм ул яратҡан кешегә кейәүгә сығыуы, әммә улар уның тураһында ғәйбәт һөйләйәсәктәр, төрлө нәмәләрҙә ғәйепләйәсәктәр. Мин ишеткәндәрҙе ишетмәгән булып сыға. Айсиә әйтте: Мин һораным: Атайым беләме инде? Ул: «Эйе», - тип яуап бирҙе. Мин һораным: Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм дә? Ул: «Эйе», - тип яуап бирҙе. Әбү Бәкер өҫтә Ҡөрьән уҡып ултырғанда минең тауышымды ишеткәнсе, ҡайғырып илап ултырҙым. Әбү Бәкер килеп төштө лә әсәйемдән һораны: Нимә булды уға? Ул яуап бирҙе: Ул үҙенең проблемаһына бәйле телгә алынған яңылыҡтарҙы ишетте. Әбү Бәкрҙең күҙҙәре йәшләнеп: «Һиңә ант итәм, эй ҡыҙым, әгәр ҙә һин өйөңә ҡайтмаһаң!» Ҡайтып килдем, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм килеп еткән ине. Ул минең ҡоломдан минең турала һораны, ҡолом яуап бирҙе: Юҡ, Аллаһ менән ант итәм, мин уның тураһында бер ниндәй ҙә насарлыҡ белмәйем, кәзә инеп, икмәк ҡамыры әсеткеһен йәки әсеткеһен ашағансы йоҡлаған. Рәсүлуллаһтың ҡайһы бер сәхәбәләре уға ҡысҡырып: Төҙәт Рәсүлуллаһу Саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләмде, улар уны тәнҡитләгәнсе, тигәндәр. Ул: «Сүбхәнәллаһ, аллаһи, мин уның хәлен алтынсы ҡоймаҡ тураһында белгән кеүек белмәйем», — тине. Был ялған хәбәрҙе унда ғәйепләнгән кеше ишеткән - Шәфүән - шунан һуң ул: Сүбхәәналлаһ, аллаһ менән ант итәм, минең бөтөнләй бер нәмәм дә юҡ бер ҡасан да ҡатын-ҡыҙҙы сисендермәгән. Ғәйсә әйтте: Ул - Шәфүән - Аллаһ юлында шәһит булып үлде. Ғәйсә әйтте: Атай-әсәйем минең эргәмдә булды, улар минең эргәмдә ҡалды, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәләм инеп, ул Әср намаҙын тамамлағансы. Атай-әсәйем мине уңдан-һулдан уратып алды, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәләм шәһәҙәт уҡыны һәм үҙенә тейешле тәхмид ҡылды, шунан һуң: «Эй, Ғәйсе, әгәр ҙә һин берәй насарлыҡ эшләһәң йәки насарлыҡ эшләһәң, Аллаһ Тәғәләгә тәүбә ит, сөнки Аллаһ Тәғәлә ҡолдарының тәүбәһен ҡабул итә», — тине. Айся әйтте: Бер ансар ҡатыны килеп ишек төбөндә ултыра ине, мин әйттем: Һин был ҡатындан берәй нәмәне телгә алып оялмайһыңмы? Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәләм шунан кәңәш бирҙе шунан мин атайыма боролдом, мин әйттем: Уға яуап бир. Әбү Бәкер һораны: Нимә тип әйтергә? Мин әсәйемә боролдом, Мин әйттем: Яуап бир уға. Өммө Мистәһ һораны: Нимә әйтергә? Икеһе лә яуап бирмәгәс, мин шәһәҙәт уҡыным, тәхмид яһаным һәм тейешле маҡтау менән маҡтаным, шунан әйттем: Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, Аллаһ менән ант итәм, әгәр мин һеҙгә әйтһәм, мин быны эшләмәнем, Аллаһ минең хаҡлы икәнемде белә, әммә һеҙгә файҙаһы юҡ, һеҙ һөйләгәнһегеҙ - төрлө нәмәләр - һәм һеҙҙең күңелдәрегеҙгә үтеп ингән. Эшләнем тиһәм дә, Аллаһы Тәғәлә минең эшләмәгәнемде белә, һин мотлаҡ әйтерһең ул үҙенең ғәмәлдәрен таныған тип, Валлаһи минең менән һинең арала миҫал юҡ. Ғәйсә артабан: Мин Яҡуптың исемен эҙләнем, әммә уның исемен Әбү Йософтан башҡа атай алманым, сөнки ул: «Шулай итеп, был яҡшы сабырлыҡ – минең сабырлығым – һәм һин миңә әйткәндәрҙә тик Аллаһтан ғына ярҙам һорала», – тине. -Йософ: 18- Ғәйсә дауам итте: Шул ваҡытта Аллаһ Рәсүленә вәхи төшөрөлдө, беҙ тын ҡалдыҡ, һуңынан унан вәхи күтәрелде, беҙ уның йөҙөндәге бәхетте күрҙек, ул маңлайын һөртөп, маңлайын һөртөп: «Һөйөнөслө хәбәр, эй, Ғәйсиә һинең азатлығыңды төшөрөп ебәрҙе-Аллаһ». Айсиә әйтте: Ул ваҡытта мин бик асыуланған инем. Атайым менән әсәйем: Уға яҡынлашығыҙ, тинеләр. Мин әйттем: Юҡ, Аллаһ менән ант итәм, мин уға яҡынлашмайым, мин уны һәм һеҙ икегеҙҙе лә маҡтамайым, әммә һеҙ икегеҙ ҙә тыңлаған, һеҙ ҙә инҡар итмәгән, үҙгәртмәгән изгелегем тураһында хәбәр ебәргән Аллаһҡа маҡтау әйтәм. Ғәйсә әйткән: Зәйнәб бинт Джахси дине арҡаһында Аллаһы Тәғәлә тарафынан һаҡланған, изгелектән башҡа һүҙ әйтмәгән, ә һеңлеһе Хәмнә башҡалар менән бергә һәләк булған. Ә фейк яңылыҡтар тураһында ла һөйләгәндәр – ялған мәсьәләләр – Мистха, Хәсән бин Сабит һәм монафиҡ, Абдулла бин Үбәй бин Салул, ул уны етәкләгән һәм ҡотортҡан, улар араһындағы гонаһтарын күтәргән, ул һәм Хамна. Ғәйсә дауам итте: Әбү Бәкр Мистәгә мәңгелеккә бер нәмә лә бирмәҫкә ант итте, шунан һуң Аллаһы Тәғәлә был аятты иңдерҙе: «Һәм һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре һәм иркенлеге булғандар бирмәҫкә ант итмәһен...». Аяттың аҙағына тиклем -Ән Нур: 22- Әбү Бәкр туғандарына, ярлыларға, мөһәжирҙәргә Аллаһ юлында -ярҙам- күрһәтеүҙе күҙ уңында тотҡан. Нимә күҙ уңында тотола: «Мистах», Уның һүҙҙәренә тиклем: «Һеҙ Аллаһтың һеҙҙе ғәфү итеүен теләмәйһегеҙме? Аллаһ ғәфү итеүсе, рәхимле». -Ән Нур: 22- Әбү Бәкр әйтте: Эйе, Аллаһ менән ант итәм, эй Раббыбыҙ, беҙ Һинең беҙҙе ғәфү итеүеңде теләйбеҙ. Әбү Бәкр элек эшләгән эштәренә ҡайта - Мистахҡа иғәнә бирә -. Әбү Ғайса әйтте: «Был хәҙис Хишам бин Үрүә хәҙисенән дөрөҫ. [Юныс бин Йәзид], [Мәғмәр] һәм башҡалар ҙа уны [Әз Зөһриҙән] [Урва бин Әз Зөбәйерҙән], [Сәғит бин Әл Мөсәййиб], [Әлҡәмә бин Вәҡкәш Әл Ләйци] һәм [Ғөбәйҙулла бин Абдулла]нан [Ғәйсәм хәҙисәһенән] оҙонораҡ һәм оҙонораҡ риүәйәт иткәндәр.

Hadith Corroboration :

Imam Ahmad : 22937, 23185
Imam Tirmidzi : 3104, 3105
Imam Ibnu Majah : 2557