Hadith Representative
Mahar dua ratus dirham: diutus bersama sariyah ke Najed
Imam Ahmad : 22757حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ أَبِي عَوْنٍ عَنْ جَدَّتِهِ عَنِ ابْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ ذَكَرَ أَنَّهُ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَعِينُهُ فِي صَدَاقِهَا فَقَالَ كَمْ أَصْدَقْتَ قَالَ قُلْتُ مِائَتَيْ دِرْهَمٍ قَالَ لَوْ كُنْتُمْ تَغْرِفُونَ الدَّرَاهِمَ مِنْ وَادِيكُمْ هَذَا مَا زِدْتُمْ مَا عِنْدِي مَا أُعْطِيكُمْ قَالَ فَمَكَثْتُ ثُمَّ دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَنِي فِي سَرِيَّةٍ بَعَثَهَا نَحْوَ نَجْدٍ فَقَالَ اخْرُجْ فِي هَذِهِ السَّرِيَّةِ لَعَلَّكَ أَنْ تُصِيبَ شَيْئًا فَأُنَفِّلَكَهُ قَالَ فَخَرَجْنَا حَتَّى جِئْنَا الْحَاضِرَ مُمْسِينَ قَالَ فَلَمَّا ذَهَبَتْ فَحْمَةُ الْعِشَاءِ بَعَثَنَا أَمِيرُنَا رَجُلَيْنِ رَجُلَيْنِ قَالَ فَأَحَطْنَا بِالْعَسْكَرِ وَقَالَ إِذَا كَبَّرْتُ وَحَمَلْتُ فَكَبِّرُوا وَاحْمِلُوا وَقَالَ حِينَ بَعَثَنَا رَجُلَيْنِ لَا تَفْتَرِقَا وَلَأَسْأَلَنَّ وَاحِدًا مِنْكُمَا عَنْ خَبَرِ صَاحِبِهِ فَلَا أَجِدُهُ عِنْدَهُ وَلَا تُمْعِنُوا فِي الطَّلَبِ قَالَ فَلَمَّا أَرَدْنَا أَنْ نَحْمِلَ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ الْحَاضِرِ صَرَخَ يَا خَضْرَةُ فَتَفَاءَلْتُ بِأَنَّا سَنُصِيبُ مِنْهُمْ خَضْرَةً قَالَ فَلَمَّا أَعْتَمْنَا كَبَّرَ أَمِيرُنَا وَحَمَلَ وَكَبَّرْنَا وَحَمَلْنَا قَالَ فَمَرَّ بِي رَجُلٌ فِي يَدِهِ السَّيْفُ فَاتَّبَعْتُهُ فَقَالَ لِي صَاحِبِي إِنَّ أَمِيرَنَا قَدْ عَهِدَ إِلَيْنَا أَنْ لَا نُمْعِنَ فِي الطَّلَبِ فَارْجِعْ فَلَمَّا رَأَيْتُ إِلَّا أَنْ أَتَّبِعَهُ قَالَ وَاللَّهِ لَتَرْجِعَنَّ أَوْ لَأَرْجِعَنَّ إِلَيْهِ وَلَأُخْبِرَنَّهُ أَنَّكَ أَبَيْتَ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَأَتَّبِعَنَّهُ قَالَ فَاتَّبَعْتُهُ حَتَّى إِذَا دَنَوْتُ مِنْهُ رَمَيْتُهُ بِسَهْمٍ عَلَى جُرَيْدَاءِ مَتْنِهِ فَوَقَعَ فَقَالَ ادْنُ يَا مُسْلِمُ إِلَى الْجَنَّةِ فَلَمَّا رَآنِي لَا أَدْنُو إِلَيْهِ وَرَمَيْتُهُ بِسَهْمٍ آخَرَ فَأَثْخَنْتُهُ رَمَانِي بِالسَّيْفِ فَأَخْطَأَنِي وَأَخَذْتُ السَّيْفَ فَقَتَلْتُهُ وَاحْتَزَزْتُ بِهِ رَأْسَهُ وَشَدَدْنَا نَعَمًا كَثِيرَةً وَغَنَمًا قَالَ ثُمَّ انْصَرَفْنَا قَالَ فَأَصْبَحْتُ فَإِذَا بَعِيرِي مَقْطُورٌ بِهِ بَعِيرٌ عَلَيْهِ امْرَأَةٌ جَمِيلَةٌ شَابَّةٌ قَالَ فَجَعَلَتْ تَلْتَفِتُ خَلْفَهَا فَتُكَبِّرُ فَقُلْتُ لَهَا إِلَى أَيْنَ تَلْتَفِتِينَ قَالَتْ إِلَى رَجُلٍ وَاللَّهِ إِنْ كَانَ حَيًّا خَالَطَكُمْ قَالَ قُلْتُ وَظَنَنْتُ أَنَّهُ صَاحِبِي الَّذِي قَتَلْتُ قَدْ وَاللَّهِ قَتَلْتُهُ وَهَذَا سَيْفُهُ وَهُوَ مُعَلَّقٌ بِقَتَبِ الْبَعِيرِ الَّذِي أَنَا عَلَيْهِ قَالَ وَغِمْدُ السَّيْفِ لَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ مُعَلَّقٌ بِقَتَبِ بَعِيرِهَا فَلَمَّا قُلْتُ ذَلِكَ لَهَا قَالَتْ فَدُونَكَ هَذَا الْغِمْدَ فَشِمْهُ فِيهِ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا قَالَ فَأَخَذْتُهُ فَشِمْتُهُ فِيهِ فَطَبَقَهُ قَالَ فَلَمَّا رَأَتْ ذَلِكَ بَكَتْ قَالَ فَقَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِي مِنْ ذَلِكَ النَّعَمِ الَّذِي قَدِمْنَا بِهِ
Һөйләне беҙгә [Йәғүб] һөйләне беҙгә [атайым] [Ғабдулла бин Джәғфәр] [Ғабдул Вахид бин Әбү Әүн] [өләсәһе] [Ибнү Әби Хәҙрәд Әл Әсләми] ул телгә алды, тип, ул ҡатынға өйләнгән һәм һуңынан ярҙам итеү өсөн рәсүлиллаһу сәләлләһи. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм: «Һеҙ уға мәһәр итеп күпме бирәһегеҙ?» тип яуап бирҙе ул: «Ике йөҙ дирһәм». Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйткән: «Әгәр ҙә һеҙ үҙегеҙҙең үҙәндән был дирһәмдәрҙе алһағыҙ, һеҙҙекеләр, һис шикһеҙ, беҙҙекенән күберәк булыр ине һәм һеҙ уларҙы һис шикһеҙ бирмәҫ инегеҙ». Ул әйтте: Мин тын ҡалдым, һуңынан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм мине саҡырҙы, һуңынан ул мине Нәжедкә ебәргән сариах ғәскәре менән осрашырға ебәрҙе. Ул: «Бар, Сәриә һалдаттары менән осраш, улар нимәлер алыр тип өмөтләнәйем, шунан һуң мин һиңә һуғыш ғәнимәттәрен бирәм», — тигән. Ибн Әби Хәҙрәд әйтте: «Беҙ төштән һуң Һәҙлиргә килеп еткәнсе барҙыҡ. Төн ҡараңғылығы үтеп киткәс, етәксебеҙ икебеҙҙе, икебеҙҙе ебәреп, лагерҙы уратып алдыҡ. Етәксебеҙ: Мин тәкбир итеп, һөжүм итһәм, һеҙ ҙә тәкбир ҡылып, һөжүм итергә тейешһегеҙ, тине. Етәксебеҙ ике кешене ебәргәндә: Бүленмәгеҙ, мин һеҙҙең икегеҙҙең береһенән дуҫының хәлен һорайым, тигән. Тик улар етди эҙләмәгән арала яҡында тапманым. Һөжүм итергә йыйынғанда Һадларҙан кемдеңдер: Эй, Һадлар халҡы, тип ҡысҡырыуын ишеттек. Беҙҙең алға барыуыбыҙҙы, етәксебеҙҙең тәҡбир әйтеп һөжүм итеүен, беҙ ҙә тәкбир итеп һөжүм итеүҙе үҙҙәрен бәхетһеҙ тойҙолар. Ибн Әби Хәҙрәд әйткән: Кемдер беҙҙе ҡылыс күтәреп аша үтте, мин уның артынан эйәрҙем шунан дуҫым әйтте: Беҙҙең етәксебеҙ эҙләүҙә һаҡ булмаҫҡа ҡушты, шуға күрә кире ҡайтығыҙ. Мин уның артынан барғас, ул әйтте: Валлаһи, һин ҡайт йәки мин уға ҡайтам һәм мин уға һин һөжүм иттең тип әйтәм. Мин әйттем:- Аллаһ менән ант итәм, мин уға эйәрермен. Мин кеше артынан яҡынлашҡансы эйәрҙем, икенсе дошманға уҡ аттым шунан үлтерҙем, эйәреп барған кеше миңә ҡылыс ырғытты әммә үткәрмәнем, ҡылысын алдым шунан үлтереп башын ҡырҡтым, күп һанлы дөйә, кәзә бәйләнек. Өйгә ҡайттыҡ. Иртәнсәк асыҡланыуынса, минең дөйәмде бер һылыу йәш ҡатын атланған икенсе дөйә тартҡан икән. Ҡатын артына ҡарап тәкбир әйтте. Мин әйттем: Ҡайҙа боролаһың? Ҡатын яуап бирә: Аллаһ менән ант итәм, әгәр ҙә иҫән булһа, һине оҙатып йөрөр кешегә. Һүҙ барған кеше мин үлтергән дуҫым тип уйлайым. Мин әйттем:- Аллаһ менән ант итәм, мин уны үлтерҙем, был уның ҡылысы. Ҡылыс мин атланған дөйәнең эйәрендә эленеп торһа, ҡатындың дөйәһенең эйәрендә эленеп торған ҡоршау буш ине. Мин ҡатынға шулай тигәс, ҡатын: Ҡайҙа торғанда тор, хаҡлы булһаң, ошо ҡылыстың ҡынын күтәр. Шунан мин алып күтәрҙем, ул шунан япты. Уны күргәс, ҡатын иланы. Пәйғәмбәребеҙҙән алда килеп еттек, ул беҙгә алып килгән хазинаның бер өлөшөн бирҙе.