Hadith Representative
Para sahabat kehilangan Nabi pada malam hari
Imam Ahmad : 21708حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ دَاوُدَ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ رَوْحِ بْنِ زِنْبَاعٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ فَقَدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً أَصْحَابُهُ وَكَانُوا إِذَا نَزَلُوا أَنْزَلُوهُ أَوْسَطَهُمْ فَفَزِعُوا وَظَنُّوا أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى اخْتَارَ لَهُ أَصْحَابًا غَيْرَهُمْ فَإِذَا هُمْ بِخَيَالِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرُوا حِينَ رَأَوْهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَشْفَقْنَا أَنْ يَكُونَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى اخْتَارَ لَكَ أَصْحَابًا غَيْرَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَيْقَظَنِي فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي لَمْ أَبْعَثْ نَبِيًّا وَلَا رَسُولًا إِلَّا وَقَدْ سَأَلَنِي مَسْأَلَةً أَعْطَيْتُهَا إِيَّاهُ فَاسْأَلْ يَا مُحَمَّدُ تُعْطَ فَقُلْتُ مَسْأَلَتِي شَفَاعَةٌ لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الشَّفَاعَةُ قَالَ أَقُولُ يَا رَبِّ شَفَاعَتِي الَّتِي اخْتَبَأْتُ عِنْدَكَ فَيَقُولُ الرَّبُّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى نَعَمْ فَيُخْرِجُ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى بَقِيَّةَ أُمَّتِي مِنْ النَّارِ فَيَنْبِذُهُمْ فِي الْجَنَّةِ
Һөйләне [Әл Хәкәм бин Нәфи] беҙгә [Исмәғил бин Айяси] [Рәсид бин Дауыт Әш Шәнәниҙән] [Ғәбдүр Рахман бин Хәсән] [Рәүх бин Зинбә]ҙән [Ғүбәҙә бин Әш Шәмит] әйтте: улар араһында Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһиүәсләмде урынлаштырҙылар, улар ҡурҡтылар һәм Аллаһ Тәғәлә үҙҙәренән башҡа уға яңы дуҫтар тыуҙырҙы тип уйланылар. Ҡапыл пәйғәмбәребеҙҙең күләгәһен күреп ҡалдылар, уны күргәс, тәкбир әйттеләр. Улар: «Эй, Аллаһ илсеһе! Аллаһы Тәғәлә Тәбаароҡа вә Тәғәләлә беҙҙән башҡа дуҫтар ҙа тыуҙырмаһын тип борсолдоҡ. Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһиүәссәләм әйтте: «Юҡ, һеҙ минең донъяла һәм әхирәттә дуҫтарым, Аллаһы Тәғәлә сүбхәнәһу вәтәғәлә мине уятты һәм әйтте: «Эй, Мөхәммәт! Мин пәйғәмбәр йәки илсе ебәрмәнем, әммә минән мотлаҡ рәүештә нимәлер һораласаҡ, мин уға бирәсәкмен, шуға күрә һора, эй Мөхәммәт, һиңә биреләсәк». Мин әйттем: «Минең үтенесем – ҡиәмәт көнөндә өммәтем өсөн шәфәғәт итеү». Әбү Бәкр: «Эй, Аллаһ илсеһе! Ниндәй шәфәғәт? Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһиүәссәләм әйтте: «Мин әйттем: «Эй, Рабб! Минең шәфәғәтем, мин Һинең янында тотам'. Рабб Табарока вә Тәғәләә: «Эйе», — тигән. Минең раббым Тәбәрүкә вә Тәғәлә өммәтемдең ҡалдыҡтарын тамуҡтан сығарып, ожмахҡа ырғытты».