Hadith Representative
Undangan wanita Quraisy: Nabi mengunyah daging kambing tanpa izin pemilik
Imam Ahmad : 21471حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جِنَازَةٍ فَلَمَّا رَجَعْنَا لَقِيَنَا دَاعِي امْرَأَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فُلَانَةَ تَدْعُوكَ وَمَنْ مَعَكَ إِلَى طَعَامٍ فَانْصَرَفَ فَانْصَرَفْنَا مَعَهُ فَجَلَسْنَا مَجَالِسَ الْغِلْمَانِ مِنْ آبَائِهِمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جِيءَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَوَضَعَ الْقَوْمُ أَيْدِيَهُمْ فَفَطِنَ لَهُ الْقَوْمُ وَهُوَ يَلُوكُ لُقْمَتَهُ لَا يُجِيزُهَا فَرَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَغَفَلُوا عَنَّا ثُمَّ ذَكَرُوا فَأَخَذُوا بِأَيْدِينَا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَضْرِبُ اللُّقْمَةَ بِيَدِهِ حَتَّى تَسْقُطَ ثُمَّ أَمْسَكُوا بِأَيْدِينَا يَنْظُرُونَ مَا يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَفَظَهَا فَأَلْقَاهَا فَقَالَ أَجِدُ لَحْمَ شَاةٍ أُخِذَتْ بِغَيْرِ إِذْنِ أَهْلِهَا فَقَامَتْ الْمَرْأَةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ كَانَ فِي نَفْسِي أَنْ أَجْمَعَكَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى طَعَامٍ فَأَرْسَلْتُ إِلَى الْبَقِيعِ فَلَمْ أَجِدْ شَاةً تُبَاعُ وَكَانَ عَامِرُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ ابْتَاعَ شَاةً أَمْسِ مِنْ الْبَقِيعِ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ أَنْ ابْتُغِيَ لِي شَاةٌ فِي الْبَقِيعِ فَلَمْ تُوجَدْ فَذُكِرَ لِي أَنَّكَ اشْتَرَيْتَ شَاةً فَأَرْسِلْ بِهَا إِلَيَّ فَلَمْ يَجِدْهُ الرَّسُولُ وَوَجَدَ أَهْلَهُ فَدَفَعُوهَا إِلَى رَسُولِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطْعِمُوهَا الْأُسَارَى
Hevur sagt okkum [Muawiyah bin 'Amr] hevur sagt okkum [Abu Ishaq] frá [Za`idah] frá [Ashim bin Kulaib] frá [faðir sínum] at [onkur frá Anshor] gav honum tíðindi, segði hann; Vit fóru við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam at fylgja líkinum. Tá vit komu aftur, hittu vit ein kvinnuligan Quraysh sendiboð. Sendimaðurin mælti; 'Ó Rasulullah, Fulanah bjóðar tær og teimum, sum eru við tær at eta'. Profeturin fór eisini avstað og vit fóru við honum. Síðani settu vit okkum niður sum børn sita framman fyri pápunum. Síðani varð maturin borðreiddur, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam legði hendurnar og so legði fólkið hendurnar. Fólk skilja, at tá hann tyggir mat, er tað eitt tekin um, at hann ikki loyvir tí. Tá kastaðu fólk hendurnar upp og ignoreraðu okkum. Þa mintuzst þeir ok toku hondum oss. Síðani rakti onkur matin í hendurnar til hann datt, so hildu teir í hondum okkara, teir sóu hvat Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam gjørdi. Hann kastaði tað burtur og kastaði tað burtur, segði hann; 'Eg fann geitakjøt tikið uttan loyvi frá eigaranum'. Konan reistist og segði; 'Ó Allahs sendiboð! Mín upprunaliga ætlan var, eg vildi savna kongin og fólkið, sum var hjá honum til eina máltíð, so fór eg til Baqi', men eg fann ongar geitir til sølu, meðan Amir bin Abu Waqqash keypti ein geit úr Baqi' í gjár, eg sendi ein sendiboð til hansara, so hann skuldi finna meg ein Baqitn sum ein go'ld at tú hevði keypt eina geit, so send mær hana, men sendiboð mín fann hana ikki. Familja hans fann svo tad og svo handadu teir tad upp til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sagdi og hann sagdi; 'Gev tað til fangarnar'.