Hadith Representative
Nabi menyuruh mencari teman perjalanan ke Makkah
Imam Abu Dawud : 4219حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ سَيَّارٍ الْمُؤَدِّبُ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِيهِ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ عِيسَى بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْفَغْوَاءِ الْخُزَاعِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ أَرَادَ أَنْ يَبْعَثَنِي بِمَالٍ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ يَقْسِمُهُ فِي قُرَيْشٍ بِمَكَّةَ بَعْدَ الْفَتْحِ فَقَالَ الْتَمِسْ صَاحِبًا قَالَ فَجَاءَنِي عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّكَ تُرِيدُ الْخُرُوجَ وَتَلْتَمِسُ صَاحِبًا قَالَ قُلْتُ أَجَلْ قَالَ فَأَنَا لَكَ صَاحِبٌ قَالَ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ قَدْ وَجَدْتُ صَاحِبًا قَالَ فَقَالَ مَنْ قُلْتُ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ قَالَ إِذَا هَبَطْتَ بِلَادَ قَوْمِهِ فَاحْذَرْهُ فَإِنَّهُ قَدْ قَالَ الْقَائِلُ أَخُوكَ الْبِكْرِيُّ وَلَا تَأْمَنْهُ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِالْأَبْوَاءِ قَالَ إِنِّي أُرِيدُ حَاجَةً إِلَى قَوْمِي بِوَدَّانَ فَتَلَبَّثْ لِي قُلْتُ رَاشِدًا فَلَمَّا وَلَّى ذَكَرْتُ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَدَدْتُ عَلَى بَعِيرِي حَتَّى خَرَجْتُ أُوضِعُهُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِالْأَصَافِرِ إِذَا هُوَ يُعَارِضُنِي فِي رَهْطٍ قَالَ وَأَوْضَعْتُ فَسَبَقْتُهُ فَلَمَّا رَآنِي قَدْ فُتُّهُ انْصَرَفُوا وَجَاءَنِي فَقَالَ كَانَتْ لِي إِلَى قَوْمِي حَاجَةٌ قَالَ قُلْتُ أَجَلْ وَمَضَيْنَا حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ فَدَفَعْتُ الْمَالَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ
Беҙгә һөйләне [Мөхәммәт бин Яхъя бин Фарис] әйтте, һөйләне [Нух бин Йәзид бин Сәййәр Әл Муәддиб] әйтте, һөйләне [Ибраһим бин Сәғд] ул әйтте; [Ибн Исхаҡ] миңә һөйләне [Ғиса бин Мәғмәр] [Ғабдулла бин Әмру бин Әл Фәғүә Әл Хузаи] [атаһы] ул әйтте: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм миңә саҡырҙы, ул мине ебәрергә теләне, аҡса килтерергә, тип, уны биргәндән һуң, тип таратыу өсөн Әбү Суккәйә халыҡ яулап алыу -Мәккәне яулау-. Ул: «Дуҫ эҙләгеҙ», — тигән. Шул саҡ Әмру бин Өмәйә Әҙ Дәмри минең янға килде, ул: «Миңә һин китергә теләйһең, дуҫ кәрәклегең тураһында хәбәр килеп еттеме?» Мин яуап бирҙем: «Дөрөҫ». Әмру: «Мин һине оҙатып барырға әҙермен», — тигән. Ул – риүәйәтсе –: «Мин шунан һуң Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм янына килдем һәм: «Мин дуҫ таптым», — тинем. Ул: «Кем?» Мин: «Әмру бин Өмәйә Әҙ Дәмри», — тип яуап бирҙем. Ул: «Әгәр ҙә һеҙ уның биләмәһенә килһәгеҙ, уның менән һаҡ булығыҙ, сөнки унда берәү әйтә: «Һеҙҙең ағайығыҙ Әл Бикри», шуға күрә уға ышанмағыҙ». Шулай итеп, беҙ юлға сыҡтыҡ, тик мин Аль-Абва районына килеп еткәс, ул: “Минең ауылдағы кешеләрем менән эшем бар, шуға күрә мине көтөгөҙ”, – тине. Мин: «Һаҡ булығыҙ», — тинем. Шулай итеп, ул киткәс, пәйғәмбәребеҙҙең һүҙҙәре иҫкә төштө. Мин шунан дөйәмә атланып, тиҙ генә атландым, Әшәфир районына барып еткәс, уны бер төркөм кеше менән инде тап иттем. Мин шунан дөйәмде кире ҡыуып ебәрҙем, унан алда барыр өсөн. Минең үҙенән алда киткәнемде күргәс, сығып киттеләр. Әмру бин Өмәйә шунан һуң минең яныма килеп: «Минең халҡыма ихтыяжым бар», — тине. Мин яуап бирҙем: «Дөрөҫ». Шунан Мәккәгә барып еткәнсе киттек, шунан аҡсаны Әбү Суфьянға бирҙем.