Hadith Representative
Wanita hamil meminta dirajam: berlindunglah kepada Allah dan tutuplah aibmu
Imam Ahmad : 19541حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ سُلَيْمٍ الْمُقْرِي قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا يُحَدِّثُ عَمْرَو بْنَ عُثْمَانَ وَأَنَا شَاهِدٌ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرَةَ يُحَدِّثُ أَنَّ أَبَا بَكْرَةَ حَدَّثَهُمْ أَنَّهُ شَهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ وَاقِفًا إِذْ جَاءُوا بِامْرَأَةٍ حُبْلَى فَقَالَتْ إِنَّهَا زَنَتْ أَوْ بَغَتْ فَارْجُمْهَا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَتِرِي بِسِتْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَرَجَعَتْ ثُمَّ جَاءَتْ الثَّانِيَةَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ فَقَالَتْ ارْجُمْهَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَقَالَ اسْتَتِرِي بِسِتْرِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَرَجَعَتْ ثُمَّ جَاءَتْ الثَّالِثَةَ وَهُوَ وَاقِفٌ حَتَّى أَخَذَتْ بِلِجَامِ بَغْلَتِهِ فَقَالَتْ أَنْشُدُكَ اللَّهَ أَلَا رَجَمْتَهَا فَقَالَ اذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي فَانْطَلَقَتْ فَوَلَدَتْ غُلَامًا ثُمَّ جَاءَتْ فَكَلَّمَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَهَا اذْهَبِي فَتَطَهَّرِي مِنْ الدَّمِ فَانْطَلَقَتْ ثُمَّ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا قَدْ تَطَهَّرَتْ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسْوَةً فَأَمَرَهُنَّ أَنْ يَسْتَبْرِئْنَ الْمَرْأَةَ فَجِئْنَ وَشَهِدْنَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِطُهْرِهَا فَأَمَرَ لَهَا بِحُفَيْرَةٍ إِلَى ثَنْدُوَتِهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَاةً مِثْلَ الْحِمَّصَةِ فَرَمَاهَا ثُمَّ مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لِلْمُسْلِمِينَ ارْمُوهَا وَإِيَّاكُمْ وَوَجْهَهَا فَلَمَّا طَفِئَتْ أَمَرَ بِإِخْرَاجِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ لَوْ قُسِّمَ أَجْرُهَا بَيْنَ أَهْلِ الْحِجَازِ وَسِعَهُمْ حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ زِيَادٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا أَبُو عِمْرَانَ الْبَصْرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ شَيْخًا يُحَدِّثُ عَمْرَو بْنَ عُثْمَانَ الْقُرَشِيَّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَكَفَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَوْ قُسِّمَ أَجْرُهَا بَيْنَ أَهْلِ الْحِجَازِ لَوَسِعَهُمْ
Беҙгә [Ғәбдүшәмәткә] һөйләп, беҙгә [Зәкәриә бин Сөләйем Әл-Мөҡригә] әйткәндән һуң, ул әйтте; Мин ишеттем [кемдер] тураһында һөйләй Ғәмрә бин Усман, шул уҡ ваҡытта мин шаһит булдым, тип ишетте [Ғабдуррахаман бин Әбү Бәкрә] уларға һөйләй, тип [Әбү Бәкрә] уларға һөйләне, тип, ул бер ваҡыт шаһит булды, тип, Аллаһ Рәсүле Шәләллаһу ғәләйһи Вәсәлләм үҙенең биғәл өҫтөндә туҡтаған - бер төркөм араһында ҡатышҡан халыҡ һәм ауырлы ҡатынды алып килде, ҡатын әйтте - әйткәндең асылы ул зина ҡылған, йәки фәхишәлек ҡылған, шуға таш менән бәрегеҙ! Шунан һуң Рәсүлуллаһ Шаллалаһу ғәләйһис-сәләм уға: «Аллаһ Тәғәләгә һыйын һәм хурлығыңды ҡапла!» Шулай итеп, өйөнә ҡайтып китте, бер аҙҙан, ул тағы икенсе тапҡыр килде, шул уҡ ваҡытта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм үҙенең ҙур хәлендә ине, ҡатын әйтте; — Таш менән бәр, эй, Нәбиулла. Ул: «Аллаһҡа һыйынығыҙ һәм үҙегеҙҙең хурлығығыҙҙы ҡаплағыҙ!» Шулай итеп, ул өйөнә ҡайтып китте, дөйәһендә ултырғанда, дөйәһенең теҙгенен тотоп торғансы, пәйғәмбәребеҙгә тағы өсөнсө тапҡыр килде, тине; — Аллаһ менән ант итәм, таш менән бәрмәҫһеңме? Шунан: «Балаңды тапҡансы бар!», — тигән. Шунан бала табыр ваҡыты еткәнсе сығып китте. Шунан ул пәйғәмбәргә саллаллаһу ғәләйһиссәләмгә әйтергә килгән, әммә ул: «Тафланғансы бар», — тип яуап биргән ҡатын өйөнә ҡайтып киткән, шунан һуң пәйғәмбәребеҙгә ҡайтып, был һүҙҙәрҙе әйткән; «Ысынлап та, Ул саф». Шунан һуң Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ҡатын-ҡыҙҙарҙы ебәреп, уларға соҡор ҡаҙып, Рәсүлуллаһ алдында ысынлап та пакмы-юҡмы икәнен ҡарарға ҡуша, шунан һуң ҡатынға күкрәге тиклем бейеклектә соҡор ҡаҙырға ҡуша. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм һәм мосолмандар килде, пәйғәмбәребеҙ шунда уҡ борсаҡ ҙурлығындағы ташты алып ырғытты, шунан мосолмандарға боролоп: “Уны ырғытығыҙ, йөҙөнә ҡарамағыҙ”, – тине. Ул үлгәс, уның кәүҙәһен сығарырға ҡуша, уның өсөн доға ҡыла һәм: «Әгәр ҙә ҡатындың әжере Хиджаз халҡына бүленһә, һис шикһеҙ, етер ине», — ти. Беҙгә [Аттаб бин Зияд] һөйләне, беҙгә [Ғабдулла, йәғни Ибн Мөбәрәкте] һөйләне, беҙгә [Зәкәриә Әбү Имран Әл Бәшригә] әйтте, ул әйтте; Мин бер [шәйехтең] Әмру бин Усман Әл Ҡорасийға әйткәнен ишеттем, ул беҙгә [Ғабдуррахман бин Әбү Бәкрәгә] һөйләне, шунан хәҙисте телгә алды, әммә ул әйтте; был ҡатындың тәнен ҡарап: «Әгәр был ҡатындың сауабы Хиджаз ағзалары араһында бүленһә, һис шикһеҙ, етер ине», — тигән.