Hadith Representative
Tafsir Al-Hujurat 6: Al-Harits bin Dhirar dan zakat kaumnya
Imam Ahmad : 17731حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ دِينَارٍ حَدَّثَنَا أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ بْنَ أَبِي ضِرَارٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي إِلَى الْإِسْلَامِ فَدَخَلْتُ فِيهِ وَأَقْرَرْتُ بِهِ فَدَعَانِي إِلَى الزَّكَاةِ فَأَقْرَرْتُ بِهَا وَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرْجِعُ إِلَى قَوْمِي فَأَدْعُوهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ فَمَنْ اسْتَجَابَ لِي جَمَعْتُ زَكَاتَهُ فَيُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا لِإِبَّانِ كَذَا وَكَذَا لِيَأْتِيَكَ مَا جَمَعْتُ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا جَمَعَ الْحَارِثُ الزَّكَاةَ مِمَّنْ اسْتَجَابَ لَهُ وَبَلَغَ الْإِبَّانَ الَّذِي أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْعَثَ إِلَيْهِ احْتَبَسَ عَلَيْهِ الرَّسُولُ فَلَمْ يَأْتِهِ فَظَنَّ الْحَارِثُ أَنَّهُ قَدْ حَدَثَ فِيهِ سَخْطَةٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ فَدَعَا بِسَرَوَاتِ قَوْمِهِ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ وَقَّتَ لِي وَقْتًا يُرْسِلُ إِلَيَّ رَسُولَهُ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدِي مِنْ الزَّكَاةِ وَلَيْسَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُلْفُ وَلَا أَرَى حَبْسَ رَسُولِهِ إِلَّا مِنْ سَخْطَةٍ كَانَتْ فَانْطَلِقُوا فَنَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ إِلَى الْحَارِثِ لِيَقْبِضَ مَا كَانَ عِنْدَهُ مِمَّا جَمَعَ مِنْ الزَّكَاةِ فَلَمَّا أَنْ سَارَ الْوَلِيدُ حَتَّى بَلَغَ بَعْضَ الطَّرِيقِ فَرِقَ فَرَجَعَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْحَارِثَ مَنَعَنِي الزَّكَاةَ وَأَرَادَ قَتْلِي فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَعْثَ إِلَى الْحَارِثِ فَأَقْبَلَ الْحَارِثُ بِأَصْحَابِهِ إِذْ اسْتَقْبَلَ الْبَعْثَ وَفَصَلَ مِنْ الْمَدِينَةِ لَقِيَهُمْ الْحَارِثُ فَقَالُوا هَذَا الْحَارِثُ فَلَمَّا غَشِيَهُمْ قَالَ لَهُمْ إِلَى مَنْ بُعِثْتُمْ قَالُوا إِلَيْكَ قَالَ وَلِمَ قَالُوا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بَعَثَ إِلَيْكَ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ فَزَعَمَ أَنَّكَ مَنَعْتَهُ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَهُ قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ بَتَّةً وَلَا أَتَانِي فَلَمَّا دَخَلَ الْحَارِثُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنَعْتَ الزَّكَاةَ وَأَرَدْتَ قَتْلَ رَسُولِي قَالَ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْتُهُ وَلَا أَتَانِي وَمَا أَقْبَلْتُ إِلَّا حِينَ احْتَبَسَ عَلَيَّ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَشِيتُ أَنْ تَكُونَ كَانَتْ سَخْطَةً مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ قَالَ فَنَزَلَتْ الْحُجُرَاتُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ } إِلَى هَذَا الْمَكَانِ { فَضْلًا مِنْ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ }
Беҙгә [Мөхәммәт бин Сабиҡ] Һөйләне [Ғиса бин Динар] Һөйләне беҙгә [атайыма], тип ишетте [Әл Харис бин Әбү Длирар Әл Хузаи] ул әйтте; Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә барҙым, ул мине Ислам динен ҡабул итергә саҡырҙы, шуға күрә мин Ислам динен ҡабул иттем һәм вәғәҙә иттем. Шунан ул миңә зәҡәт түләргә ҡушты, шуға залогҡа ҡуйҙым. Һәм мин әйттем: «Эй, Аллаһ Рәсүле, мин халҡыма Исламға килергә һәм зәҡәт түләргә саҡырырға тип, халҡыма ҡайтасаҡмын», – тинем. Кем минең вәғәзгә саҡырыуыма яуап бирһә, ул түләгән зәкәтте мин йыясаҡмын». Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм һеҙ йыйған зәкәтте йыйыу маҡсаты менән алдан билдәләнгән ваҡытҡа рәсүл ебәрҙе. Әл-Харит вәғәзләүгә саҡырыуын үтәгән кешеләрҙән зәкәт йыйғанда, шул уҡ ваҡытта ул Аллаһ Рәсүле менән килешкән, уның илсеһен ебәрергә, асыҡланыуынса, уның илсеһе нимә менәндер тотолған, шулай итеп, ул килә алмай, шуға күрә Әл-Харис шикләнде, тип, рәсүлуллаһтың булмауы билдәһе булып тора, Аллаһ Тәғәләнең етәксеһе һәм шулай тип әйтте Әл-Харит үҙенең wra ' Аллаһ Рәсүле ысынында миңә илсе ебәрергә ваҡыт билдәләгән, мин йыйған зәҡәт йыйынтығын алыу өсөн, әммә мин тотҡарлыҡты/булмауҙы күрәм. Уның илселәренең килеүе уның асыуының билдәһе булған, шуға күрә улар һуңынан китеп, Аллаһ Рәсүле янына килгән. Шул уҡ ваҡытта Пәйғәмбәребеҙ Вәлид бин Уҡбаны Хәрискә Әл-Хәрис йыйған зәҡәтте йыйып алырға ебәрә. Ярты юлға еткәс, Вәлид бин Уҡба тағы ҡайтып, Рәсүлуллаһ янына килеп: «Эй, Рәсүлуллаһ, ысынлап та, Әл-Хәрис миңә зәҡәт алырға ҡамасауланы, уның урынына мине үлтерергә ниәтләне», — тип әйтә, шуға күрә Рәсүлуллаһ шунан һуң Әл-Хәрис һәм уның иптәштәре менән осрашырға бер төркөм ебәрә. Мәҙинә ситенә килеп еткәс, Әл-Харит уларҙы ҡаршы ала һәм улар: «Был Әл-Хәритме?? Шулай итеп, Әл-Харит улар янына килгәс: «Һеҙ кемгә ебәрелдегеҙ?» улар һуңынан яуап бирҙе: «Һеҙгә» һуңынан Әл-Харит һораны: «Ни өсөн?? Улар: «Аллаһ Рәсүле һеҙгә рәсүл ебәргән, шунан һуң һеҙҙең зәҡәтте тотоп ҡалыуығыҙға шикләнеп, уны үлтерергә теләй», — тип яуап бирҙеләр. Шулай итеп, Әл-Харит: «Мөхәммәтте ебәргәнгә ант итәм, ысынлап та, беҙ һеҙ ғәйепләгәнсә түгелбеҙ, ысынында беҙ Аллаһ Илсеһенең илсеһен бөтөнләй күрмәнек һәм ул миңә килмәне», — тигән. Әлхәрис Аллаһ илсеһе менән осрашҡас, Әл-Харисҡа: «Эй, Әл-Хәрис, һин, ысынлап та, зәкәтте тотоп торҙоң һәм минең илсемде үлтерергә ниәт иттең», — тип яуап бирә, шунан һуң Әл-Хәрис яуап бирә: «Һине Үҙенең илсеһе итеп ебәргән Затҡа ант итәм, мин улай түгелмен, һинең илсең бер ҡасан да килеп, минең менән осрашманы. Ысынында, һеҙҙең илсегеҙ билдәләнгән ваҡытта килмәгәс, был Аллаһтың һәм Уның Рәсүленең беҙгә ҡарата асыуының билдәһе тип шикләндек», тигән аят үҙенән-үҙе төштө: «Эй, мөьминдәр, әгәр ҙә һеҙгә Фәсиҡ хәбәр килтереп килһә...-QS. Ал худжурат, 6-'