Hadith Representative
Abu Darda meminta satu kata dari Ibnu Hanzhaliyah: kisah lelaki dalam ekspedisi
Imam Ahmad : 16959حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ بِشْرٍ التَّغْلِبِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي وَكَانَ جَلِيسًا لِأَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ كَانَ بِدِمَشْقَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ وَكَانَ رَجُلًا مُتَوَحِّدًا قَلَّمَا يُجَالِسُ النَّاسَ إِنَّمَا هُوَ فِي صَلَاةٍ فَإِذَا فَرَغَ فَإِنَّمَا يُسَبِّحُ وَيُكَبِّرُ حَتَّى يَأْتِيَ أَهْلَهُ فَمَرَّ بِنَا يَوْمًا وَنَحْنُ عِنْدَ أَبِي الدَّرْدَاءِ فَقَالَ لَهُ أَبُو الدَّرْدَاءِ كَلِمَةً تَنْفَعُنَا وَلَا تَضُرُّكَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً فَقَدِمْتُ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَجَلَسَ فِي الْمَجْلِسِ الَّذِي فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِرَجُلٍ إِلَى جَنْبِهِ لَوْ رَأَيْتَنَا حِينَ الْتَقَيْنَا نَحْنُ وَالْعَدُوَّ فَحَمَلَ فُلَانٌ فَطَعَنَ فَقَالَ خُذْهَا وَأَنَا الْغُلَامُ الْغِفَارِيُّ كَيْفَ تَرَى فِي قَوْلِهِ قَالَ مَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ أَبْطَلَ أَجْرَهُ فَسَمِعَ ذَلِكَ آخَرُ فَقَالَ مَا أَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا فَتَنَازَعَا حَتَّى سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ لَا بَأْسَ أَنْ يُحْمَدَ وَيُؤْجَرَ قَالَ فَرَأَيْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ سُرَّ بِذَلِكَ وَجَعَلَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ إِلَيْهِ وَيَقُولُ آنْتَ سَمِعْتَ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَمَا زَالَ يُعِيدُ عَلَيْهِ حَتَّى إِنِّي لَأَقُولُ لَيَبْرُكَنَّ عَلَى رُكْبَتَيْهِ
Ул беҙгә [Ғәбдел Малик бин Әмру Әбү Әмир] һөйләне, Ул беҙгә [Хисем бин Сәғд] һөйләне, Ул беҙгә [Ҡәйес бин Бисыр Тағлибиҙә] әйтте, ул миңә [атайым] һөйләне - ул бер ваҡыт Әбү Дарданың советында ултырҙы - Ул әйтте: «Дамасктың бер кешеһе бар ине. ғәләйһи үсәлләм, ул кешене ғәҙәттә [Ибн Әл Хәнзәлиә] тип атағандар. Яңғыҙ булырға яратҡан, кеше менән ултырырға яратмаған кеше ул. Уның берҙән-бер эшмәкәрлеге – намаҙ, уҡып бөткәс, ғаиләһенә ҡайтҡансы тәсбих, тәкбир уҡый. Бер көндө беҙ Әбү Дарҙа менән булғанда был кеше үтеп китте, шунан Әбү Дарҙа уға: «Беҙ һинән өмөт итәбеҙ- беҙгә файҙалы һәм һиңә зыян килтермәҫ һүҙ», — тигән. Был кеше: «Бер ваҡыт беҙҙе Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәйәхәттәрҙең береһенә ебәргәйне», — тине. Беҙ -Мәҙинәгә- килеп еткәс, экспедицияла ҡатнашҡан кешеләр араһынан бер кеше килде, ул һуңынан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм булған йыйылышта ултырҙы. Шунан һуң ир эргәһендәге кешегә: «Беҙҙең һәм дошман ғәскәрҙәренең күҙмә-күҙ осрашҡанын күрһәң ине! Шунан һуң ир дошманына бысаҡ менән сәнсә, шунан ул: «Алға сығып, миңә ҡаршы тор, мин Әл-Ғифари кенәзе», — тигән. Уның әйткән һүҙҙәре тураһында нимә уйлайһың?» Ул: «Әгәр ҙә уның ғәмәлдәре өсөн әжер юҡҡа сығарылмаһа, минең фекерем юҡ», — тип яуап бирҙе. Ә тағы берәү ишеткән: “Минеңсә, был ярамай”, – тигән. Шулай итеп, улар бер-береһе менән бәхәсләште, тик пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ишеткәнсе: «Сүбхәнәллаһ, был мөһим түгел, ысынында ул маҡталған һәм бүләкләнгән», — тигән. Бисыр Әт Тағлиби: «Мин Әбү Дарданың был хәлгә шатланып шатланыуын күрҙем һәм ул башын Әл-Хәнжәлиәгә күтәрҙе, шунан: «Һин кем шул хәҙисте Рәсүлуллаһтан ишеттең?» Пәйғәмбәребеҙҙең ир дуҫы: «Эйе, шулай», — тип яуап бирә. Әбү Дарҙа һәр ваҡыт һорауын ҡабатлай торғайны, мин: «Ысынлап та, ул ике тубыҡланып йығылыр», — тип әйткәнсе.