Hadith Representative
Hijrah: dua pencuri Aslam yang disebut Al-Muhanan
Imam Ahmad : 16095حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ فَائِدٍ مَوْلَى عَبَادِلَ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ فَأَرْسَلَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِلَى ابْنِ سَعْدٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْعَرْجِ أَتَى ابْنُ سَعْدٍ وَسَعْدٌ هُوَ الَّذِي دَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى طَرِيقِ رَكُوبِهِ فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ أَخْبِرْنِي مَا حَدَّثَكَ أَبُوكَ قَالَ ابْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُمْ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَتْ لِأَبِي بَكْرٍ عِنْدَنَا بِنْتٌ مُسْتَرْضَعَةٌ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ الِاخْتِصَارَ فِي الطَّرِيقِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ هَذَا الْغَائِرُ مِنْ رَكُوبَةٍ وَبِهِ لِصَّانِ مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهُمَا الْمُهَانَانِ فَإِنْ شِئْتَ أَخَذْنَا عَلَيْهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْ بِنَا عَلَيْهِمَا قَالَ سَعْدٌ فَخَرَجْنَا حَتَّى أَشْرَفْنَا إِذَا أَحَدُهُمَا يَقُولُ لِصَاحِبِهِ هَذَا الْيَمَانِي فَدَعَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَضَ عَلَيْهِمَا الْإِسْلَامَ فَأَسْلَمَا ثُمَّ سَأَلَهُمَا عَنْ أَسْمَائِهِمَا فَقَالَا نَحْنُ الْمُهَانَانِ فَقَالَ بَلْ أَنْتُمَا الْمُكْرَمَانِ وَأَمَرَهُمَا أَنْ يَقْدَمَا عَلَيْهِ الْمَدِينَةَ فَخَرَجْنَا حَتَّى أَتَيْنَا ظَاهِرَ قُبَاءَ فَتَلَقَّى بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ أَبُو أُمَامَةَ أَسْعَدُ بْنُ زُرَارَةَ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ خَيْثَمَةَ إِنَّهُ أَصَابَ قَبْلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُهُ لَكَ ثُمَّ مَضَى حَتَّى إِذَا طَلَعَ عَلَى النَّخْلِ فَإِذَا الشَّرْبُ مَمْلُوءٌ فَالْتَفَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ هَذَا الْمَنْزِلُ رَأَيْتُنِي أَنْزِلُ عَلَى حِيَاضٍ كَحِيَاضِ بَنِي مُدْلِجٍ
Беҙгә әйтте Абдулла беҙгә әйтте [Мөсғәб бин Абдулла Әз Зөбәйри] әйтте; миңә [атайым] [Фаид] тураһында һөйләне, Әбәдилдең ҡоло, тигән; Мин Ибраһим бин Абдуррахман бин Абдулла бин Әбү Рәбиғә менән сыҡтым һуңынан Ибраһим бин Абдуррахман Ибн Сағдты беҙ Әл Әрәждә булғансы ебәрҙе, Ибнү Сәғд килде һәм Сәғд Рәсүлуллаһ юлды күрһәтте. Ибраһим әйтте; — Атайың һиңә нимә һөйләгәнен әйт әле. [Ибн Сәғд] әйтте; миңә [атайыма] Аллаһ Рәсүле саллаллаһуғәләйһиссәләм улар янына Әбү Бәкер менән бергә килгәнен һөйләгән. Әбү Бәкрҙең бер ҡыҙы бар ине, уны беҙ имеҙҙек, һәм пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм уның Мәҙинәгә барған сәйәхәтен йомғаҡларға теләне. Шунан Сәғд уға, был түбән ер ғәҙәттә йөрөгән юлдың бер өлөшө, унда Әсләмдән Әл Мөхәнәни исемле ике бур бар – уларҙы түбән баһалаған кешеләр – теләһәң, тимәк, беҙ уларҙы тотабыҙ, ти. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһиүәссәләм: «Уларҙы икеһен дә ҡулға алығыҙ», — тине. Сәғд әйтте; — Беҙ уға яҡынлашҡансы сыҡтыҡ, күрәһең, береһе дуҫына был йәмән кешеһе тип әйткән, шунан Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһиүәссәләм икеһен дә саҡырҙы. Шунан икеһенә лә Ислам дине тәҡдим ителә, улар уны ҡабул итә. Шунан икеһенең дә исемдәрен һорашты. Икеһе лә; «Беҙ Әл-Мөһәнәни – бик түбән баһаланған кешеләр –» тигән, шунан һуң: «Ысынында, һеҙ ҙур хөрмәткә эйә кешеләр», — тигән, шунан икеһенә лә Мәҙинәгә килергә ҡушылған. Шунан Ҡубаға тиклем сыҡтыҡ, Бәни Ғәмр бин Әүф менән осраштыҡ. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ: «Әбү Үмәмә Әсғәд бин Зүрәрә ҡайҙа?» Шул саҡта Сәғд бин Хәйтсәмә әйтте; «Ысынлап та, уға миңә тиклем бәлә килде, эй, Аллаһ Рәсүле, мин һиңә хәбәр итмәнемме, шунан һуң үттеме?» Хөрмә ағасы янында күренгәнсе, эсәр һауыт тулы булып сыҡты, шунан пәйғәмбәребеҙ Әбү Бәкергә Рәдлиәһүәһүә мөрәжәғәт итте, шунан: «Эй Әбү Бәкр, был йортто, мин уны төшөмдә күрҙем, мин Бәниүл ҡол кеүек ҡойонға төштөм», — тине.