Hadith Representative
Abu Hurairah bertasbih dengan kerikil dan biji-bijian
Imam Ahmad : 10554حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الطُّفَاوَةِ قَالَ نَزَلْتُ عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَلَمْ أُدْرِكْ مِنْ صَحَابَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا أَشَدَّ تَشْمِيرًا وَلَا أَقْوَمَ عَلَى ضَيْفٍ مِنْهُ فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ لَهُ وَأَسْفَلَ مِنْهُ جَارِيَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ وَمَعَهُ كِيسٌ فِيهِ حَصًى وَنَوًى يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ حَتَّى إِذَا أَنْفَذَ مَا فِي الْكِيسِ أَلْقَاهُ إِلَيْهَا فَجَمَعَتْهُ فَجَعَلَتْهُ فِي الْكِيسِ ثُمَّ دَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَإِنِّي بَيْنَمَا أَنَا أُوعَكُ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ فَقَالَ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ هُوَ ذَاكَ يُوعَكُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ حَيْثُ تَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَاءَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيَّ وَقَالَ لِي مَعْرُوفًا فَقُمْتُ فَانْطَلَقَ حَتَّى قَامَ فِي مَقَامِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ وَمَعَهُ يَوْمَئِذٍ صَفَّانِ مِنْ رِجَالٍ وَصَفٌّ مِنْ نِسَاءٍ أَوْ صَفَّانِ مِنْ نِسَاءٍ وَصَفٌّ مِنْ رِجَالٍ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ إِنْ نَسَّانِي الشَّيْطَانُ شَيْئًا مِنْ صَلَاتِي فَلْيُسَبِّحْ الْقَوْمُ وَلْيُصَفِّقْ النِّسَاءُ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَنْسَ مِنْ صَلَاتِهِ شَيْئًا فَلَمَّا سَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَيْهِمْ بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَجَالِسَكُمْ هَلْ مِنْكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ أَغْلَقَ بَابَهُ وَأَرْخَى سِتْرَهُ ثُمَّ يَخْرُجُ فَيُحَدِّثُ فَيَقُولُ فَعَلْتُ بِأَهْلِي كَذَا وَفَعَلْتُ بِأَهْلِي كَذَا فَسَكَتُوا فَأَقْبَلَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ هَلْ مِنْكُنَّ مَنْ تُحَدِّثُ فَجَثَتْ فَتَاةٌ كَعَابٌ عَلَى إِحْدَى رُكْبَتَيْهَا وَتَطَاوَلَتْ لِيَرَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَسْمَعَ كَلَامَهَا فَقَالَتْ إِي وَاللَّهِ إِنَّهُمْ لَيُحَدِّثُونَ وَإِنَّهُنَّ لَيُحَدِّثْنَ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا مَثَلُ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ إِنَّ مَثَلَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مَثَلُ شَيْطَانٍ وَشَيْطَانَةٍ لَقِيَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِالسِّكَّةِ قَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا لَا يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلَا امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلَّا إِلَى وَلَدٍ أَوْ وَالِدٍ قَالَ وَذَكَرَ ثَالِثَةً فَنَسِيتُهَا أَلَا إِنَّ طِيبَ الرَّجُلِ مَا وُجِدَ رِيحُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ لَوْنُهُ أَلَا إِنَّ طِيبَ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَلَمْ يُوجَدْ رِيحُهُ
Беҙгә [Исмәғил бин Ибраһим] [Сәғит Әл-Джүрайриҙан] [Әбү Нәҙрәнән] [Түфәүәнән бер кешенән] һөйләне, тине; «Мин бер ваҡыт [Әбү Һүрәйрәгә] ҡунаҡҡа барҙым, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең үҙенән дә йомартыраҡ, ҡунаҡтарына ҡарата ихтирамлыраҡ дуҫын тапманым. Мин уның менән бергә булдым. Түшәгендә ваҡ таштар, орлоҡтар менән тултырылған сумка тотоп, аҫтында ҡара хеҙмәтсе ултырғанда, был һүҙҙәрҙе әйтте; «Сүбхәналлаһ, сүбхәналлаһ», тип, ҡап эсендәге нәмәләр бөткәнсе, шунан һуң ул уны хеҙмәтсеһенә ырғыта, ә хеҙмәтсеһе һуңынан уны йыйып кире һала, шунан һуң ул уны Әбү Һөрәйрәгә тапшыра. Шунан һуң Әбү Һөрәйрә миңә; — Мин һиңә үҙемдән һәм пәйғәмбәребеҙҙән бер нәмә әйтәйемме? Мин яуап бирҙем; — Эйе, — тине ул шунан; — Мәҙинә мәсетендә ятҡанда, көтмәгәндә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үәссәләм килеп: «Кем Даус егетте белә, Даус егетте кем белә?» шунан һуң бер кеше уға; — Һин күргәнсә, мәсеттең ситендә ятҡан кеше шул, эй, Аллаһ Рәсүле. һуңынан килеп ҡулын миңә һалды, ул әйтте: 'был билдәле,' һуңынан мин торҙом һәм ул да китте һәм ул намаҙ уҡыған урында торҙо. Ул көндө ул ике ир һәм бер ҡатын, йәки ике ҡатын һәм бер ир менән бергә намаҙ уҡый. Шунан уларға боролоп: «Әгәр ҙә шайтан мине намаҙымды онотторһа, ирҙәр миңә тәсбих яһап, ҡатындар ҡул сабып иҫкә төшөрөргә тейеш», — тип әйтте. Һөйләп бөткәс, сәләмләшкәс, уларға боролоп: — Ҡайҙа торғанығыҙҙа ҡалығыҙ, әгәр ҙә һеҙҙең арағыҙҙан кемдер ғаиләһенә — ҡатынына — барһа, ишекте ябып, юрғанды һалып ҡуйҙы, шунан сығып һөйләне — нимә эшләгәнен — һәм әйтте; "Ҡатыныма былай иттем, ҡатыныма былай иттем", - шунан дуҫтар тынып ҡалды. Шунан һуң ҡатындарға боролоп: «Һеҙҙең арала быны - башҡа кешеләргә - һөйләгән кеше бармы?» һуңынан бер ҡатын, Аллаһ Рәсүле (саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм) күрһен, нимә әйтергә йыйыныуын ишетһен өсөн, ике аяғына күтәреп, ял итеп, тәнен күтәрҙе, ти ҡатын; «Аллаһ менән ант итәм, ирҙәр ҙә һөйләне, ҡатындар ҙа һөйләне». Шуға күрә ул: «Беләһеңме, был эште башҡарған кешенең миҫалы ниндәй? Быны эшләгән кешеләр ир-ат шайтандары һәм ҡатын-ҡыҙ шайтандары кеүек, уларҙан береһе урамда дуҫын осратып, һуңынан теләген үтәй, ә кешеләр ҡарап тора'. Шунан: «Иҫегеҙҙә тотоғоҙ: бәләкәй балаларҙан йәки оло йәштәгеләрҙән башҡа ир кеше икенсе ир менән, ҡатын икенсе ҡатынға кейенмәһен», — тине. Әбү Һөрәйрә әйтте; — Өсөнсөһөн телгә алды, әммә мин оноттом. Бел: ирҙәрҙең хушбуйы еҫкәп, төҫө күренмәй, ә ҡатын-ҡыҙҙар хушбуйы төҫө менән күренә, әммә еҫе һиҙелә алмай».