Hadith Representative
Kisah raja yang meninggalkan kerajaannya demi beribadah
Imam Ahmad : 4085حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانَ فِي مَمْلَكَتِهِ فَتَفَكَّرَ فَعَلِمَ أَنَّ ذَلِكَ مُنْقَطِعٌ عَنْهُ وَأَنَّ مَا هُوَ فِيهِ قَدْ شَغَلَهُ عَنْ عِبَادَةِ رَبِّهِ فَتَسَرَّبَ فَانْسَابَ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ قَصْرِهِ فَأَصْبَحَ فِي مَمْلَكَةِ غَيْرِهِ وَأَتَى سَاحِلَ الْبَحْرِ وَكَانَ بِهِ يَضْرِبُ اللَّبِنَ بِالْأَجْرِ فَيَأْكُلُ وَيَتَصَدَّقُ بِالْفَضْلِ فَلَمْ يَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى رَقِيَ أَمْرُهُ إِلَى مَلِكِهِمْ وَعِبَادَتُهُ وَفَضْلُهُ فَأَرْسَلَ مَلِكُهُمْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهُ فَأَبَى أَنْ يَأْتِيَهُ فَأَعَادَ ثُمَّ أَعَادَ إِلَيْهِ فَأَبَى أَنْ يَأْتِيَهُ وَقَالَ مَا لَهُ وَمَا لِي قَالَ فَرَكِبَ الْمَلِكُ فَلَمَّا رَآهُ الرَّجُلُ وَلَّى هَارِبًا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ الْمَلِكُ رَكَضَ فِي أَثَرِهِ فَلَمْ يُدْرِكْهُ قَالَ فَنَادَاهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ عَلَيْكَ مِنِّي بَأْسٌ فَأَقَامَ حَتَّى أَدْرَكَهُ فَقَالَ لَهُ مَنْ أَنْتَ رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ أَنَا فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ صَاحِبُ مُلْكِ كَذَا وَكَذَا تَفَكَّرْتُ فِي أَمْرِي فَعَلِمْتُ أَنَّ مَا أَنَا فِيهِ مُنْقَطِعٌ فَإِنَّهُ قَدْ شَغَلَنِي عَنْ عِبَادَةِ رَبِّي فَتَرَكْتُهُ وَجِئْتُ هَاهُنَا أَعْبُدُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ مَا أَنْتَ بِأَحْوَجَ إِلَى مَا صَنَعْتَ مِنِّي قَالَ ثُمَّ نَزَلَ عَنْ دَابَّتِهِ فَسَيَّبَهَا ثُمَّ تَبِعَهُ فَكَانَا جَمِيعًا يَعْبُدَانِ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَدَعَوَا اللَّهَ أَنْ يُمِيتَهُمَا جَمِيعًا قَالَ فَمَاتَا قَالَ لَوْ كُنْتُ بِرُمَيْلَةِ مِصْرَ لَأَرَيْتُكُمْ قُبُورَهُمَا بِالنَّعْتِ الَّذِي نَعَتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Беҙгә [Йәзид бин Һарунға] әйтте, ул әйтте; Беҙгә [Әл Мәсғүди] [Симаҡ бин Хәрбтән] [Ғабдуррахман бин Абдуллаһтан] атаһынан [Ибнү Мәсғүдтән] хәбәр итте, ул әйтте; Һеҙгә тиклемге халыҡтан кемдер үҙ батшалығында медитацияла булғанда, ул аңланы, нимә ул уны үҙенең Раббыһына табыныуҙан мәшғүл иткән, шунан бер төндә ул үҙенең һарайынан йәшерен сығып, таң менән ул икенсе кешенең батшалығында була, һуңынан ул яр буйына китә, ә һуңынан эш хаҡы өсөн кирбес эшләй, ә һуңынан ул ял итә ала, ә һуңынан ул ял итә ала. Был хәбәр уларҙың батшаһына ғибәҙәт ҡылыу һәм мәрхәмәт менән бергә барып еткәнсе дауам иткән. Шунан батша уны килергә саҡыра, әммә ул баш тарта, шунан батша саҡырыуын ҡабатлай һәм тағы ла ҡабатлай, әммә ул һаман да килергә теләмәй, һәм әйтә: минең уның менән ниндәй эшем бар? Ибн Мәсғүд әйтте: шунан һуң батша уның янына килде, был кеше батшаны күреп ҡасып китте, быны күреп, батша шунда уҡ уның артынан эйәрҙе, әммә уны ҡыуып етә алманы, Ибн Мәсғүд әйтте: Эй, Аллаһ ҡоло, мин һиңә зыян килтермәйем, шунан һуң ул батша уны ҡаршы ала алмағансы туҡтаны һәм һуңынан һеҙҙән мәрхәмәт һораны? Ул яуап бирҙе: Мин фәлән-фәлән бин фәлән-фәлән батша фәлән-фәлән батшалыҡтың. Мин үҙемдең хәлем тураһында уйланғайным, шул саҡта үҙемдә булған нәмәләрҙең Раббымға ғибәҙәт ҡылырға ҡамасаулауын аңланым, шуға күрә уны ташлап, Раббымға ғибәҙәт ҡылырға был урынға килдем. Шунан һуң батша әйтте: һин ҡылған ғибәҙәткә минән дә мохтаж түгелһең. Ибн Мәсғүд әйткән: шунан батша үҙенең машинаһынан төшөп, кешенең эҙҙәре буйлап киткән, шунан һуң икеһе лә Аллаһҡа табынған Азза Вә Джалла шунан икеһе лә Аллаһҡа үлтерелергә доға ҡылған. Ибн Мәсғүд әйткән: тимәк, улар икеһе лә үлде, әгәр мин Румайла Мысырҙа булһам, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм күрһәткән сифаттар буйынса ҡәберҙәрен мотлаҡ күрһәтер инем.