Hadith Representative
Malam isra: suara Bilal di surga dan perjumpaan dengan Musa
Imam Ahmad : 2210حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْهُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ قَابُوسَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِنَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْجَنَّةَ فَسَمِعَ مِنْ جَانِبِهَا وَجْسًا قَالَ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذَا قَالَ هَذَا بِلَالٌ الْمُؤَذِّنُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَاءَ إِلَى النَّاسِ قَدْ أَفْلَحَ بِلَالٌ رَأَيْتُ لَهُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَلَقِيَهُ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَحَّبَ بِهِ وَقَالَ مَرْحَبًا بِالنَّبِيِّ الْأُمِّيِّ قَالَ فَقَالَ وَهُوَ رَجُلٌ آدَمُ طَوِيلٌ سَبْطٌ شَعَرُهُ مَعَ أُذُنَيْهِ أَوْ فَوْقَهُمَا فَقَالَ مَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ فَمَضَى فَلَقِيَهُ عِيسَى فَرَحَّبَ بِهِ وَقَالَ مَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا عِيسَى قَالَ فَمَضَى فَلَقِيَهُ شَيْخٌ جَلِيلٌ مَهِيبٌ فَرَحَّبَ بِهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ وَكُلُّهُمْ يُسَلِّمُ عَلَيْهِ قَالَ مَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا أَبُوكَ إِبْرَاهِيمُ قَالَ فَنَظَرَ فِي النَّارِ فَإِذَا قَوْمٌ يَأْكُلُونَ الْجِيَفَ فَقَالَ مَنْ هَؤُلَاءِ يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ لُحُومَ النَّاسِ وَرَأَى رَجُلًا أَحْمَرَ أَزْرَقَ جَعْدًا شَعِثًا إِذَا رَأَيْتَهُ قَالَ مَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا عَاقِرُ النَّاقَةِ قَالَ فَلَمَّا دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ الْأَقْصَى قَامَ يُصَلِّي فَالْتَفَتَ ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا النَّبِيُّونَ أَجْمَعُونَ يُصَلُّونَ مَعَهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ جِيءَ بِقَدَحَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنْ الْيَمِينِ وَالْآخَرُ عَنْ الشِّمَالِ فِي أَحَدِهِمَا لَبَنٌ وَفِي الْآخَرِ عَسَلٌ فَأَخَذَ اللَّبَنَ فَشَرِبَ مِنْهُ فَقَالَ الَّذِي كَانَ مَعَهُ الْقَدَحُ أَصَبْتَ الْفِطْرَةَ
Беҙгә [Усман бин Мөхәммәткә] һөйләне, Ғабдулла бин Әхмәт әйтте; Мин унан ишеттем, беҙгә [Джарирҙы] [Ҡабустан] [атаһынан] [Ибн Ғәббәстен] һөйләп биргәс, ул әйтте; Нәбиуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм Исраһты ҡорған төндә ул Күккә инде, шул саҡта эргәһендә тыныс тауыш ишетте, ул: «Эй, Джибрил, был нимә?» Йәбрил яуап бирҙе; — Был Билал, мөэҙҙин. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм халыҡ менән осрашҡас: «Бәхетле Билал, мин уның өсөн шундай-фәләнде күрҙем», — тигән. Ибн Ғәббәс әйткән; Шунан һуң уны Муса Ғәләйхис сәләмләп ҡаршы алды, ҡаршы алды, ул әйтте; — Рәхим ит, эй өмми пәйғәмбәр. Пәйғәмбәребеҙ: «Ул көрәнһыу тиреле, оҙон буйлы, ҡолаҡтарына тиклем йәки өҫтәрәк аҡҡан ҡалын сәсле кеше ине», — тигән. Ул да һораны; — Был кем, Жибрил? Йәбрил яуап бирҙе; — Был — Муса. Ул китте, шунан Иса ҡаршы алып сәләм бирҙе, һораны; — Был кем, Жибрил? Йәбрил яуап бирҙе; — Был Ғайса. Шунан китте, һәм уны абруйлы шәйех ҡаршы алды, кеше уны сәләмләне һәм сәләм бирҙе, һәм барыһы ла уны сәләмләне. Ул да һораны; — Был кем, Жибрил? Йәбрил яуап бирҙе; — Был һинең атайың, Ибраһим. Шунан йәһәннәмгә ҡараһа, унда мәйет ашаған кешеләр йәшәй. Ул: «Кемдәр улар, эй, Йәбрил?» Йәбрил яуап бирҙе; 'Улар кеше итен ашаған кешеләр'. Шул саҡ зәңгәрһыу ҡыҙыл тәнле, дредлы ирҙе күреп ҡала. Ул: «Был кем, эй, Йибрил?» Йәбрил яуап бирҙе; 'Был дөйә ҡырҡыусы -Сәлих пәйғәмбәр заманында-'. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вә салләм Аҡса мәсетенә ингәс, намаҙ уҡый ине, әйләнеп ҡараны, баҡтиһәң, пәйғәмбәрҙәр барыһы ла уның менән бергә намаҙ уҡый икән. Ул ашап бөткәс, уға ике ҡалаҡ килтерҙеләр, береһе уң яҡта, икенсеһе һул яҡта, береһендә һөт, икенсеһендә бал тултырылған, шуға күрә ул һөттө алып эсте, шунан һуң ҡалаҡты килтергән кеше: «Һин фитраны - йәғни Исламды һәм тәүхидте үтәнең -» тигән.