Hadith Representative
Dajjal muncul di tengah umat, lalu Allah mengutus Isa bin Maryam
Imam Muslim : 5233حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو وَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ مَا هَذَا الْحَدِيثُ الَّذِي تُحَدِّثُ بِهِ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهُمَا لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَ أَحَدًا شَيْئًا أَبَدًا إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا يُحَرَّقُ الْبَيْتُ وَيَكُونُ وَيَكُونُ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي فَيَمْكُثُ أَرْبَعِينَ لَا أَدْرِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ شَهْرًا أَوْ أَرْبَعِينَ عَامًا فَيَبْعَثُ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ كَأَنَّهُ عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ فَيَطْلُبُهُ فَيُهْلِكُهُ ثُمَّ يَمْكُثُ النَّاسُ سَبْعَ سِنِينَ لَيْسَ بَيْنَ اثْنَيْنِ عَدَاوَةٌ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ رِيحًا بَارِدَةً مِنْ قِبَلِ الشَّأْمِ فَلَا يَبْقَى عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ أَوْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ حَتَّى لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ دَخَلَ فِي كَبَدِ جَبَلٍ لَدَخَلَتْهُ عَلَيْهِ حَتَّى تَقْبِضَهُ قَالَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ فِي خِفَّةِ الطَّيْرِ وَأَحْلَامِ السِّبَاعِ لَا يَعْرِفُونَ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُونَ مُنْكَرًا فَيَتَمَثَّلُ لَهُمْ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ أَلَا تَسْتَجِيبُونَ فَيَقُولُونَ فَمَا تَأْمُرُنَا فَيَأْمُرُهُمْ بِعِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَهُمْ فِي ذَلِكَ دَارٌّ رِزْقُهُمْ حَسَنٌ عَيْشُهُمْ ثُمَّ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَلَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ إِلَّا أَصْغَى لِيتًا وَرَفَعَ لِيتًا قَالَ وَأَوَّلُ مَنْ يَسْمَعُهُ رَجُلٌ يَلُوطُ حَوْضَ إِبِلِهِ قَالَ فَيَصْعَقُ وَيَصْعَقُ النَّاسُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ أَوْ قَالَ يُنْزِلُ اللَّهُ مَطَرًا كَأَنَّهُ الطَّلُّ أَوْ الظِّلُّ نُعْمَانُ الشَّاكُّ فَتَنْبُتُ مِنْهُ أَجْسَادُ النَّاسِ ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ { وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ } قَالَ ثُمَّ يُقَالُ أَخْرِجُوا بَعْثَ النَّارِ فَيُقَالُ مِنْ كَمْ فَيُقَالُ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ يَوْمَ { يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا } وَذَلِكَ { يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ } و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو إِنَّكَ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَكُمْ بِشَيْءٍ إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ تَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا فَكَانَ حَرِيقَ الْبَيْتِ قَالَ شُعْبَةُ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ مُعَاذٍ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِهَذَا الْحَدِيثِ مَرَّاتٍ وَعَرَضْتُهُ عَلَيْهِ
Һөйләне беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ бин Мөғәҙ Әл Әл-Әмбари] һөйләне беҙгә [атайым] һөйләне беҙгә [Сөйүбә] [Ән Нуғман бин Сәлим] әйтте: Мин ишеттем [Йәҡүб бин Әшим бин Үрүә бин Мәсғүд Ац Цаҡафи] әйтә: Мин ишеттем [Әмруллаһ бин был, нимә һеҙгә: һөйләйҙәр, һеҙ донъяның ахыры шундай-фәләнгә тиклем була, тиһегеҙ. Ул әйтте: Сүбхәәналлаһ йәки ляә иләһә илләллаһ йәки шуға оҡшаш һөйләмдәр. Бер кемгә лә мәңге бер нәмә лә һөйләмәҫкә теләйем, тиҙҙән өйҙө яндырған ҙур нәмә күрерһегеҙ, тегеһе лә, тегеһе лә булыр тип кенә әйтәм. Һуңынан ул әйтте: Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм әйтте: «Минең өммәтем араһында Дәджәл барлыҡҡа киләсәк, шунан һуң ул ҡырҡ - ҡырҡ көнме, аймы, йылмы белмәйем - шунан һуң Аллаһы Тәғәлә Ғайса бин Мәрйәмде Уруах бин Мәсғүд кеүек ебәрҙе, ул Дәджәлде эҙләне һәм килләне. Шунан һуң кешеләр ете йыл йәшәгән, бер ниндәй ҙә ике кеше араһында дошманлыҡ булмаған. Һуңынан Аллаһы Тәғәлә Сүриә яғынан һалҡын ел ебәрҙе һәм йөрәгендә горчица орлоғо ауырлығындағы изгелек йәки иман булған бер кем дә ҡалманы, ғүмерен алыуҙан башҡа, шуға күрә һеҙҙең арағыҙҙан берегеҙ тауға инһә лә, ел мотлаҡ уға инеп, ғүмерен алыр ине». Ул әйтте: Мин уны Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәләмдән ишеттем, ул әйтте: «Барыһы ла ҡоштар еңеллеге кеүек насар кешеләр - насар эштәр эшләргә тиҙ, пент. - ә ҡырағай хайуандар теләктәре - уларҙың тәртибе башҡаларға ғәҙелһеҙлек ҡылыуҙа ҡырағай йәнлектәр кеүек, пент. Шайтан уларға быны һүрәтләп: «Һеҙ яуап бирмәнегеҙме? Улар: «Һин беҙгә нимә эшләргә ҡушаһың? — Шайтан уларға боттарға табынырға ҡушҡан, улар ҙа шулай иткән. Бәхеттәре лә тигеҙ, тормоштары ла яҡшы. Шунан борғо уйнанылар, бер кем дә ишетмәне, тик муйындарын эйеп, муйындарын күтәрҙеләр». Ул: «Быны беренсе булып дөйәләре өсөн күл төҙөкләндергән кеше ишеткән», — тигән. Ул: «Ул үлде, кешеләр ҙә үлде. Һуңынан Аллаһ ебәрҙе -йәки әйтте: Ямғыр еңелсә ямғыр кеүек яуҙы, һуңынан кеше тәндәре барлыҡҡа килде, 'Шунан тағы бер тапҡыр борғо өрөлдө Шунан ҡапыл улар -үҙҙәренең ҡарарҙарын көтөп торҙо-'. -Әз Зөмәр: 68- шунан һуң: «Эй, кешеләр, бында үҙегеҙҙең Раббығыҙға килегеҙ һәм уларҙы -ял урынында тотығыҙ, сөнки уларҙан һорау алынасаҡ», — тине. -Әш Шәаффат: 24- шунан һуң: «Ут илсеһен һүндерегеҙ», — тине. Унда: Күпменән? Яуап: Һәр меңгә туғыҙ йөҙ туҡһан туғыҙ'. Ул: «Балаларҙы һоро иткән көн шул», — тигән. -Әл Мөзәммил: 17- һәм был 'Быҙау төшкән көн'' булды. -Әл Ҡалам: 42- Миңә әйтте [Мөхәммәт бин Басяр] беҙгә әйтте [Мөхәммәт бин Джәғфәр] беҙгә [Сөйбә] [Нуғман бин Сәлим] әйтте: Мин ишеттем [Йәҡүб бин Әшим бин Урвах бин Мәсғүд] әйтте: Мин ишеттем, кемдер Әмүрү окс донъяға әйтте: тиклем шундай-шундай. Ул: Бер кемгә лә мәңге бер нәмә лә һөйләмәҫкә теләйем, тиҙҙән өйҙө яндырған ҙур нәмәне күрерһең, тип кенә әйтәм. Сыуба былай йәки былай тине. Ғабдуллаһ бин Әмрү әйтте: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм әйтте: «Минең өммәтем араһында Дәджәл күренәсәк», — тип, Мөәҙ хәҙис кеүек хәҙисте телгә алды һәм үҙенең хәҙисендә былай тигән: «Күңелендә лифесед кеүек иман булған бер кем дә ҡалмаған». [Мөхәммәт бин Джәғфәр] әйтте: был хәҙисте миңә [Сөғбәгә] бер нисә тапҡыр һөйләгән ине, мин уға аңлаттым.