Hadith Representative
Kisah Abu Hurairah tentang penaklukan Makkah: Khalid, Zubair, dan Abu Ubaidah memimpin pasukan
Imam Muslim : 3331حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ يَصْنَعُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ الطَّعَامَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ فَقُلْتُ أَلَا أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنْ الْعَشِيِّ فَقُلْتُ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ فَقَالَ سَبَقْتَنِي قُلْتُ نَعَمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلَا أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ ذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ فَقَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الْأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَتِيبَةٍ قَالَ فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَا يَأْتِينِي إِلَّا أَنْصَارِيٌّ زَادَ غَيْرُ شَيْبَانَ فَقَالَ اهْتِفْ لِي بِالْأَنْصَارِ قَالَ فَأَطَافُوا بِهِ وَوَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشًا لَهَا وَأَتْبَاعًا فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلَاءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَيْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا شَاءَ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَحَدًا إِلَّا قَتَلَهُ وَمَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا شَيْئًا قَالَ فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ ثُمَّ قَالَ مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْيُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ الْوَحْيُ لَا يَخْفَى عَلَيْنَا فَإِذَا جَاءَ فَلَيْسَ أَحَدٌ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْيُ فَلَمَّا انْقَضَى الْوَحْيُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ قَالُوا قَدْ كَانَ ذَاكَ قَالَ كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ وَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلَّا الضِّنَّ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى دَارِ أَبِي سُفْيَانَ وَأَغْلَقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ قَالَ وَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ قَالَ فَأَتَى عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ قَالَ وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْسٌ وَهُوَ آخِذٌ بِسِيَةِ الْقَوْسِ فَلَمَّا أَتَى عَلَى الصَّنَمِ جَعَلَ يَطْعُنُهُ فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ { جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ } فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَتَى الصَّفَا فَعَلَا عَلَيْهِ حَتَّى نَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَ و حَدَّثَنِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى احْصُدُوهُمْ حَصْدًا وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالُوا قُلْنَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا اسْمِي إِذًا كَلَّا إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ
Һөйләне беҙгә [Сәйибан бин Фәррух] беҙгә һөйләне [Сәймән бин Әл-Муғирә] беҙгә [Сабит Әл-Бунани] [Ғабдулла бин Рабба] [Әбү Һүрәйрә]-нән [Әбү Һүрәйрә] ул әйтте: «Рамаҙан айында Мөғәүиәгә делегация килде, шуға күрә беҙҙең арала ҡайһы берҙәре беҙгә мәшәҡәтле булды. беҙҙе үҙенең урынына саҡырҙы -уның өйөнә-, шунан мин уға: «Юҡ, әгәр мин ризыҡ эшләп, һуңынан уларҙы үҙемдең өйгә ашарға саҡырһам, был торамы?» Һуңынан мин -ғаиләмә- ризыҡ эшләргә ҡуштым'. Кис Әбү Һүрәйрә менән осраштым, уға: «Хәҙер минең өйҙә киске аш аша», — тинем. Әбү Һүрәйрә: «Һин минән алда йөрөнөң», — тип яуап бирә. Мин әйттем; — Эйе, мин һеҙҙән алда барҙым, шулай уҡ барыһын да саҡырҙым. Шунан һуң Әбү Һөрәйрә әйтте; — Һеҙҙең хаҡта бер ваҡиға һөйләһәм, һеҙгә оҡшармы, эй, ансарҙар? һуңынан Мәккә ҡалаһын яулап алыу тураһында телгә алды, ул әйтте: «Шул ваҡытта Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм Мәккәгә килеп еткәнсе сығып китте». Шунан бер ҡанатҡа -ғәскәрҙе- етәкләргә Зөбәйерҙе, икенсе ҡанатҡа Халидты, ә броня кеймәгән ғәскәрҙәргә Әбү Ғөбәйҙәне тәғәйенләне. Улар үҙәнгә ингән, шул уҡ ваҡытта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм бер командала булған. Әбү Һүрәйрә: «Шунан ул миңә ҡарап: «Эй, Әбү Һүрәйрә», — тине. Мин: «Эйе, эй, Аллаһ илсеһе!» Ул: «Миңә ансарҙарҙан башҡа бер кемгә лә яҡын килергә рөхсәт итмәгеҙ», — тигән. -ул өҫтәне- 'Сәйәбандан башҡа'. Ул артабан: «Ансарҙарға әйт, миңә яҡыныраҡ килһендәр», — тип дауам итте. Әбү Һөрәйрә дауам итте: «Улар шунда уҡ уның тирәһенә йыйылды, шул уҡ ваҡытта Ҡөрәйш халҡы ла бер нисә ғәскәрҙә сафтар төҙөгән ине. Ҡөрәйштәр: «Беҙҙән алда барһындар, бәхетле булһа, беҙ улар менән булырбыҙ, әгәр ҙә улар ҡурҡыныс булһа, һорағандарын бирербеҙ», — тигән. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Һеҙ Ҡөрәйш ғәскәрҙәренә һәм уларҙың эйәрселәренә ҡарағыҙ!» Һуңынан ике ҡулы менән ым яһаны, береһе икенсеһенең өҫтөнә - уяу булыу һәм бер-береңде һаҡлау тигәнде аңлата -, шунан тағы ла: «Шаффала күрешербеҙ», — тине. Әбү Һөрәйрә: «Беҙ йөрөүҙе дауам иттек, беребеҙ ҙә үлтермәнек, әгәр ҙә Ҡөрәйш үлтермәһә», — тигән. Баҡтиһәң, беҙгә йүнәлтелгән ҡаршылыҡ юҡ икән. Шунан Әбү Суфьян килеп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, әгәр ҙә Ҡөрәйштәр үлтерелһә, бынан һуң Ҡөрәйштәр булмаясаҡ», — тигән. -Был тигәнде аңлата; Ҡөрәйштәр ҡан ҡоймайынса баш һалған, шуға күрә ул: «Әбү Суфьяндың өйөнә ингән кеше имен-аман булыр», — тигән. Шуға күрә ансарҙар бер-береһенә: «Был кешегә тыуған ерен һағыныу тойғолары йоғонто яһаған кеүек, туғандарына мөхәббәт тойғолары барлыҡҡа килгән», — тигән. Әбү Һүрәйрә: «Шул вәхи төшкәндә», — тигән. Әгәр ҙә вәхи төшһә, вәхи төшөп бөткәнсе, беребеҙ ҙә Аллаһ Рәсүленә (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) ҡарап тормаҫ ине. Вәхи төшөп бөткәс, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Эй, ансарҙар халҡы!» Улар: «Беҙ, йә Аллаһ илсеһе?» — тине: «Был кешегә тыуған яҡты һағыныу тойғоһо тәьҫир иткән кеүек, тип әйткән кеше һинме?» улар: «Батул», — тип яуап бирҙеләр. Ул: «Бөтөнләй юҡ, мин Аллаһтың ҡоло һәм Уның илсеһе. Мин Аллаһҡа һәм һеҙҙең барығыҙға ла күстем, минең тормошом һәм үлемем дә һеҙҙең менән». Быны ишеткәс, улар уға илап: «Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ улай тип әйтмәйбеҙ, әммә Аллаһтан һәм Уның Рәсүленән көнләшәбеҙ», — тип килделәр. Шулай итеп, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйтте: «Ысынлап та, Аллаһ һәм Уның рәсүле . рөхсәт итеү һеҙҙең барығыҙға ла танырға һәм һеҙҙе ғәфү итергә'. Әбү Һүрайра: «Шунан кешеләр – Мәккә халҡы – Әбү Суфьяндың йортона килделәр, һәм улар өйҙәренең ишектәрен яптылар. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам Ҡара ташҡа килеп еткәнсе йөрөп, уны үбеп ала, шунан һуң Ҡәғбәтулла тирәләй тәүәф ҡыла. Әбү Һөрәйрә: «Ул да Ҡәғбәтулла тирәһендә урынлашҡан Ҡөрәйеш халҡы табынған боттарға барҙы, шунан ҡулында йәйә менән уларҙы күҙҙәрен тиште, шул уҡ ваҡытта: «Хәҡиҡәт килде, ялған юҡ булды», — тине. Тәүәфте тамамлағас, Шәфә ҡалҡыулығына менә, унан түбәһенә менә. Түбәһенә килеп еткәс, Ҡәғбәтуллаға ҡараны, шунан Аллаһты маҡтап, үҙе теләгән доғаны уҡығанда ике ҡулын күтәрҙе. Һәм миңә [Ғабдулла бин Хәсим] әйтте беҙгә [Бәһз] беҙгә [Сөләймән бин Әл Мөғирә] былай иснад менән әйтте, һәм хәҙистә ул өҫтәне: «Шунан ул ике ҡулы менән ишара итте, береһе икенсеһе менән ҡыҫып -һаҡлап-». Һәм ул үҙенең хәҙисендә: «Улар: «Ысынлап та, беҙ шулай тинек, эй, Аллаһ илсеһе», — тинеләр. Ул: «Һеҙ минең кем икәнемде оноттоғоҙмо, бер ҡасан да, ысынлап та, мин Аллаһтың һәм Уның рәсүленең ҡоло түгелмен?»