Hadith Representative
Abu Bakar berkata saat hijrah: dia yang menunjukkan jalan kepadaku
Imam Bukhari : 3621حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَهُوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ وَنَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَابٌّ لَا يُعْرَفُ قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي السَّبِيلَ قَالَ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي الطَّرِيقَ وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ فَصَرَعَهُ الْفَرَسُ ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ قَالَ فَقِفْ مَكَانَكَ لَا تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ آخِرَ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَانِبَ الْحَرَّةِ ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَاءُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَحَفُّوا دُونَهُمَا بِالسِّلَاحِ فَقِيلَ فِي الْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشْرَفُوا يَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى نَزَلَ جَانِبَ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهُ إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ وَهُوَ فِي نَخْلٍ لِأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ لَهُمْ فِيهَا فَجَاءَ وَهِيَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذِهِ دَارِي وَهَذَا بَابِي قَالَ فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلًا قَالَ قُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ وَقَدْ عَلِمَتْ يَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ فَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ قَالُوا فِيَّ مَا لَيْسَ فِيَّ فَأَرْسَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلُوا فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ وَيْلَكُمْ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ فَأَسْلِمُوا قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَأَيُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالُوا ذَاكَ سَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا وَأَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ قَالُوا حَاشَى لِلَّهِ مَا كَانَ لِيُسْلِمَ قَالَ يَا ابْنَ سَلَامٍ اخْرُجْ عَلَيْهِمْ فَخَرَجَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ اتَّقُوا اللَّهَ فَوَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّهُ جَاءَ بِحَقٍّ فَقَالُوا كَذَبْتَ فَأَخْرَجَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Миңә [Мөхәммәт] беҙгә [Ғабдүш Шәмәд] әйтте [атайым] [Ғабдул Ғәзиз бин Шөхәйб] беҙгә [Әнәс бин Малик] радлиаллаһу әнһү әйтте; Аллаһ пәйғәмбәре Әбү Бәкр арҡаһына атланып Мәҙинәгә килеп етә. Әбү Бәкр оло һәм билдәле кеше булһа, Аллаһ пәйғәмбәребеҙ әлегә йәш һәм билдәһеҙ ине. Әнәс Рәдиаллаһу ғәнһү әйтте; Шулай итеп, Әбү Бәкер янына бер кеше килеп әйтте; — Эй, Әбү Бәкер, һинең алдыңдағы был кеше кем? Әбү Бәкер яуап бирҙе; — Ул миңә юл күрһәткән. Кеше Әбү Бәкерҙең нимә әйтергә теләүе маршрутҡа юл күрһәтеүсе тип шикләнгән. Ысынында, хаҡлыҡ - изгелек юлы -Ислам-. Шунан Әбү Бәкер әйләнеп ҡарай, ҡапыл уларҙы бер һыбайлы ҡыуып етте. Әбү Бәкр әйтте; «Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙҙең арттан һыбайлы эйәреп килә». Шулай итеп, Аллаһ пәйғәмбәре боролоп: «Йә Аллаһ, уны ергә ырғыт», — тине. Шулай итеп, ирҙе аты ырғыта. Шул саҡ ат ыңғырашып тороп баҫты. Ир әйтте; «Эй, Аллаһ пәйғәмбәре, миңә нимә теләһәң, шуны бойор». Ул әйтте; — Ҡайҙа торғанда, бер кем дә беҙҙе ҡыуып етмәһен. Әнәс Рәдиаллаһу ғәнһү әйтте; Шулай итеп, кеше көн башында Аллаһ пәйғәмбәрен һаҡлау өсөн һуғышҡан һәм көн аҙағында уның өсөн ҡалҡан булып торған». Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Һарра эргәһендә туҡтаны, шунан ансарҙарға илсе ебәрҙе. Шулай итеп, улар Аллаһ пәйғәмбәре саллаллаһу ғәләйһиссәләм менән Әбү Бәкр менән осрашырға килделәр, икеһенә лә сәләм бирҙеләр. Улар әйтте; 'йөрөү һеҙ икегеҙ ҙә имен-аман һәм буйһонған'. Шулай итеп, Аллаһ пәйғәмбәре саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән Әбү Бәкер үҙҙәренең аттарына атланды, ә улар икеһен ҡораллы итеп уратып алды. Шул арала Мәҙинәлә Аллаһ пәйғәмбәре килде, Аллаһ пәйғәмбәре саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килде тигән хәбәр таралған ине. Ҡарар өсөн бейеккә күтәрелделәр, ҡысҡырҙылар; 'Аллаһ пәйғәмбәре килде, Аллаһ пәйғәмбәре килде'. Атлауын дауам итте, Әбү Әйүптең өйө эргәһенә килеп туҡтағансы. Ысынында, ул үҙенең ғаиләһе тураһында хикәйәләр һөйләгәндә, Ғабдуллаһ бин Сәләм уны ишеткән. Ул ваҡытта ул ғаиләһенең финик баҡсаһында улар өсөн емеш-еләк йыйырға була. Шуға күрә ул йыйған нәмәләрен һалырға ашыҡты һәм Аллаһ пәйғәмбәренән ишетергә килде, шунан ғаиләһенә ҡайтты. Аллаһ пәйғәмбәре ғәләйһис-сәләм: «Беҙҙең ғаиләгә иң яҡын йорт ҡайһыһы?» Әбү Әйүп яуап бирә; — Мин, эй, Аллаһ пәйғәмбәре. Был минең өйөм, был минең ишек». Ул һуңынан: «Бар, төшкө ял итеү өсөн урын әҙерлә», — тигән. Әбү Әйүп әйтте; «Икегеҙ ҙә Аллаһтың ниғмәттәре менән торғоҙ». Нәбиуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килгәс, Ғабдуллаһ бин Сәләм килеп еткәс, һораны; — Мин шаһитлыҡ итәм: һин Аллаһтың илсеһе, хәҡиҡәт менән килдең. Ысынлап та, йәһүдтәр Мин уларҙың етәксеһе һәм етәксеһенең улы, ғәлимдәре һәм ғәлимдәренең улы икәнемде белделәр. Минең ислам динен ҡабул иткәнемде белмәҫ элек, шылтыратып, минең турала һорашығыҙ. Сөнки, әгәр ҙә улар минең ислам динен ҡабул иткәнемде белһә, минең турала минең өсөн булмаған ялған һөйләйәсәктәр». Шулай итеп, Аллаһ пәйғәмбәребеҙ улар янына пәйғәмбәрҙәр ебәргән, улар килеп ҡаршы алған. Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм уларға: «Эй, йәһүдтәр, һеҙгә бәхетһеҙлек!» Аллаһтан ҡурҡығыҙ. Аллаһ менән ант итәм, Унан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ, һеҙ ысынлап та беләһегеҙ: мин Аллаһтың хаҡ илсеһе һәм һеҙгә хәҡиҡәт менән килдем. м Шул саҡта һин Исламға инәһең». Улар әйтте; — Беҙ белмәнек. Пәйғәмбәребеҙгә өс тапҡыр әйттеләр. Ул һораны; — Һеҙҙең арала Ғабдулла бин Сәләм кем? Улар яуап бирҙе; — Эй, ул беҙҙең етәксебеҙ һәм етәксебеҙҙең улы, беҙҙең ғәлим һәм ғәлимдең улы. Ул: «Әгәр ҙә ул Ислам динен ҡабул итһә, һеҙ нимә уйлар инегеҙ?» Улар әйтте; — Изге Алла ҡөҙрәтле. Ул Ислам динен ҡабул итмәҫ». Ул тағы ла: «Әгәр ҙә ул Ислам динен ҡабул итһә, нимә уйлар инегеҙ?» Тағы ла әйттеләр; — Изге Алла ҡөҙрәтле. Ул Ислам динен ҡабул итмәҫ». Ул тағы ла: «Әгәр ҙә ул ысынлап та ислам динен ҡабул итһә, нимә уйлар инегеҙ?» Улар гел генә әйтә; — Изге Алла ҡөҙрәтле. Ул Ислам динен ҡабул итмәҫ». Ул: «Эй, Ибн Сәләм, уларҙы ҡаршы алырға сыҡ», — тине. Шулай итеп, Ғабдуллаһ бин Сәләм сығып китте; — Эй, йәһүдтәр, Аллаһтан ҡурҡығыҙ. Валлаһи, Унан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ! Ысынлап та, һеҙ уның Аллаһтың илсеһе икәнен һәм уның хәҡиҡәт менән килгәнен инде беләһегеҙ». Шулай итеп, улар; — Һин алдашаһың. Шулай итеп, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уларҙы ҡыуып сығарҙы.