Hadith Representative
Abu Bakar dan Umar berselisih, lalu Rasulullah membela Abu Bakar
Imam Bukhari : 3388حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِذِ اللَّهِ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ آخِذًا بِطَرَفِ ثَوْبِهِ حَتَّى أَبْدَى عَنْ رُكْبَتِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا صَاحِبُكُمْ فَقَدْ غَامَرَ فَسَلَّمَ وَقَالَ إِنِّي كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ ابْنِ الْخَطَّابِ شَيْءٌ فَأَسْرَعْتُ إِلَيْهِ ثُمَّ نَدِمْتُ فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَغْفِرَ لِي فَأَبَى عَلَيَّ فَأَقْبَلْتُ إِلَيْكَ فَقَالَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ ثَلَاثًا ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ نَدِمَ فَأَتَى مَنْزِلَ أَبِي بَكْرٍ فَسَأَلَ أَثَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالُوا لَا فَأَتَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَجَعَلَ وَجْهُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَمَعَّرُ حَتَّى أَشْفَقَ أَبُو بَكْرٍ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ أَنَا كُنْتُ أَظْلَمَ مَرَّتَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ بَعَثَنِي إِلَيْكُمْ فَقُلْتُمْ كَذَبْتَ وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقَ وَوَاسَانِي بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَهَلْ أَنْتُمْ تَارِكُوا لِي صَاحِبِي مَرَّتَيْنِ فَمَا أُوذِيَ بَعْدَهَا
Һөйләне миңә [Хисәм бин Ғәммәр] беҙгә [Шәҙәҡә бин Халид] һөйләне [Зәид бин Вәкид] [Бүср бин Ғөбәйҙуллаһтан] [Ғәйҙуллаһ Әбү Иҙрис] [Әбү әд-әрдә рәҙлиаллаһу әнһү] әйтте; «Мин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм эргәһендә ултыра инем, ҡапыл Әбү Бәкер килеп етте, уның күлдәгенең ситен, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, тубығына яҡынлашҡансы тотоп торҙо. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Һинең дуҫтарың асыуланғанмы?» Шулай итеп, Әбү Бәкер уға сәләм бирҙе һәм әйтте; 'Минең Ибн Әл Хатсхаб менән проблема булды, ул саҡта мин уға асыуландым инде, әммә һуңынан үкендем, ғәфү үтенергә килдем, әммә ул мине ғәфү итергә теләмәне. Шуға ла батшаға килдем'. Шуға күрә ул: «Аллаһ һине ғәфү итер, эй Әбү Бәкер», — тигән. Ул был һөйләмде өс тапҡыр әйтте. Шунан һуң Ғүмәр үкенеп, Әбү Бәкрҙең йәшәгән урынына барып һорай; — Әбү Бәкер бармы? Халыҡ яуап бирҙе; — Бер ниндәй ҙә юҡ. Шул саҡта Ғүмәр пәйғәмбәребеҙҙе осрата, уның килгәне пәйғәмбәребеҙҙең йөҙөн асыулы итеп күрһәтә, әммә көсөргәнешлек Әбү Бәкерҙең килгәне арҡаһында туҡтай, ул шунда уҡ тубыҡланып ултыра һәм әйтә; «Эй, Аллаһ илсеһе, мин һиңә ике тапҡыр золом ҡылдым». Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, Аллаһ мине һеҙгә ебәрҙе, әммә һеҙ әйттегеҙ; «Һин ялғансы», ә Әбү Бәкр; «Ул намыҫлы кеше ине» һәм үҙен һәм мөлкәтен ҡорбан итеп көрәшкән. Һин мине ҡалдырырға йыйынаһыңмы дуҫым?'-Ике тапҡыр ҡабатланы--. Тимәк, шул мәлдән башлап Әбү Бәкергә башҡа зыян килмәй.