Hadith Representative
Rasulullah meruqyah anak yang diganggu jin, lalu anak itu sembuh
Imam Darimi : 17أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
Беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ бин Муса] [Ғиса бин Ғәбдел Мәликтән] [Әбү Әз Зөбәйерҙән] [Джәбир] Рәдлиәллаһуанһуҙан хәбәр итте, ул әйтте; Мин пәйғәмбәребеҙ менән сәйәхәткә сыҡтым, еңеләйергә теләһә, гел йәшеренеп йөрөнө, күренмәһен өсөн. Ул ваҡытта беҙ ағастар ҙа, йәшәү билдәләре лә булмаған ҙур баҫыуҙа инек һәм ул: Эй, Йәбир, һауытыңдан һыу ал, әйҙә, юлыбыҙҙы дауам итәйек, тине. Йәбир әйтте, беҙ күҙҙән юғалғансы атлауҙы дауам иттек. Ҡапыл араларында дүрт ҡолас ара булған ике ағас күренде. Ул: Зинһар, ағасҡа яҡынлаш, һөйләшергә ҡуш, ул яуап бирер, уға 'эргәңдәге ағасҡа кил, мин һеҙҙең икегеҙҙең артта ултырайым' тип әйт. Ағас яҡынлашты - уның дуҫы, эргәһендәге ағас - һәм пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм икеһенең артында ултырҙы, шунан ике ағас үҙ урындарына ҡайтты. Артабан беҙ атҡа мендек, өҫтә беҙҙе ҡош ҡаплаған кеүек, шунан бер ҡатын һәм уның бәпесе Аллаһ Илсеһен ҡаплап алды, ул әйтте; Эй, Аллаһ Рәсүле, минең баламды ысынында көн һайын өс тапҡыр шайтан борсой. Джәбир әйтте; һуңынан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм бәпесте алып, үҙенең транспорт сараһы алдына ҡуйҙы һуңынан ул әйтте; Кит, Аллаһ дошманы! Мин – Аллаһтың илсеһе. Илсе өс тапҡыр әйткән. Шунан ҡатынға кире ҡайтара. Сәйәхәттән ҡайтҡас, тәүге юл буйлап үтеп киттек, бер ҡатын балаһы менән беҙҙе көткән ике һарыҡты ҡаплап алды. Шунан һуң ул; — Әй, Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм, был бүләкте минән ҡабул ит, зинһар, һине хаҡ итеп Ебәреүсе хаҡына, шайтан башҡаса килмәйәсәк. — тине: береһен ал, икенсеһен уға кире ҡайтар. Шунан юлды дауам иттек һәм ҡоштар беҙҙе ҡаплап торғандай булды, ҡапыл бер дөйә ҡасып китте, әммә ике ағас рощаһына килеп еткәс, шунда уҡ баш эйҙе һәм пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам уны тотоп алды. Илсе халыҡтан: «Килегеҙ бында, кешеләр, был дөйәнең кемеке? Шулай итеп, ансарҙарҙан бер нисә егет яуап бирҙе; ул беҙҙеке, эй Рәсүлуллаһ, тип һораны: нимә кисерә? Улар яуап бирҙе; Егерме йыл ҡарап арыныҡ һәм майы күп ине - һимереп бөткән ине - шуға һуйып, балаларыбыҙ араһында бүлешергә уйлағайныҡ, тик ул беҙҙән ҡасып китте. Ул: «Ярай, улайһа, миңә һат ҡына», — тигән. '. Улар яуап бирҙе; — Эй, кәрәкмәй, атаһы, әммә дөйә һеҙҙең бөйөклөккә бүләк итеп етер. Пәйғәмбәребеҙ әйтте; — Ярай, әгәр ул минеке булһа, уға яҡшы бул, үлгәнсе. Ул ваҡытта мосолмандар әйткән; Йә, Аллаһ илсеһе, беҙҙең хайуандар батшаһына сәждә ҡылырға хоҡуғыбыҙ күберәк, ул әйтте: Бер -мәхлүктең икенсе -мәхлүккә сәждә ҡылыуы дөрөҫ түгел, әгәр был рөхсәт ителһә, ҡатын-ҡыҙҙарға ирҙәренә сәждә ҡылырға рөхсәт ителәсәк.