Hadith Representative
Mendirikan masjid di rumah-rumah
Imam Bukhari : 1113حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِهِ مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الْأَنْصارِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُكُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بِبَنِي سَالِمٍ وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتْ الْأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتْ الْأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَفْعَلُ فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ يُصْنَعُ لَهُ فَسَمِعَ أَهْلُ الدَّارِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَثَابَ رِجَالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَا فَعَلَ مَالِكٌ لَا أَرَاهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ذَاكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُلْ ذَاكَ أَلَا تَرَاهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ أَمَّا نَحْنُ فَوَاللَّهِ لَا نَرَى وُدَّهُ وَلَا حَدِيثَهُ إِلَّا إِلَى الْمُنَافِقِينَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ فَحَدَّثْتُهَا قَوْمًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَتِهِ الَّتِي تُوُفِّيَ فِيهَا وَيَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ بِأَرْضِ الرُّومِ فَأَنْكَرَهَا عَلَيَّ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا قُلْتَ قَطُّ فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَيَّ فَجَعَلْتُ لِلَّهِ عَلَيَّ إِنْ سَلَّمَنِي حَتَّى أَقْفُلَ مِنْ غَزْوَتِي أَنْ أَسْأَلَ عَنْهَا عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنْ وَجَدْتُهُ حَيًّا فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَقَفَلْتُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ أَوْ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ سِرْتُ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ بَنِي سَالِمٍ فَإِذَا عِتْبَانُ شَيْخٌ أَعْمَى يُصَلِّي لِقَوْمِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَأَخْبَرْتُهُ مَنْ أَنَا ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ
Исхак миңа сөйләде, Ягъкуб бин Ибраһим безгә сөйләде, әтием миңа сөйләде, Ибн Шиһаб әйтте, Мәхмүд бин Әр-Рабъ әл-Әнсари миңа Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән булган бер вакыйганы искә төшергәнен сөйләде, анда ул (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) үз өйләрендәге коедан аңа авызыннан су сипкән. Мәхмүд Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) белән Бәдр сугышында катнашкан юлдашы Итбан бин Мәлик әл-Әнсариның болай дигәнен ишеткәнен әйтте: Мин Бали-Сәлимдә үз халкыма намаз укый идем, һәм минем белән алар арасында үзән бар иде, ул миңа яңгыр яуганда аларның мәчетенә барырга комачаулый иде. Шуңа күрә мин Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) янына бардым һәм аңа әйттем: Минем күзләрем начар күрә, һәм минем белән үзән яңгыр яуганда аларга барырга комачаулый иде. Шуңа күрә мин сезнең минем яныма килеп, өемдә намаз укуыгызны теләдем, мин аны намаз уку урыны итәр идем. Шулай итеп, Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Мин моны үтәячәкмен", - диде. Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) һәм Әбү Бәкер төш вакыты җиткәч юлга чыктылар, Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) рөхсәт сорады, шуңа күрә мин аңа рөхсәт бирдем. Ул: "Син минем өеңдә кайда намаз укуымны телисең?" - дип әйткәнче утырмады. Мин аңа анда намаз укырга яраткан урынымны күрсәттем. Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) торып, тәкбир әйтте. Без аның артында рәтләргә басып тордык, һәм ул ике рәкәгать намаз укыды, аннары сәлам бирде, һәм ул сәлам биргәндә без дә сәлам бирдек. Аннары мин аңа пешергән иттән ризык биреп туктаттым. Шуннан соң кешеләр Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) минем өйдә булуын ишеттеләр. Аннары аларның берсе хәбәр таратты, шуңа күрә кешеләр минем өемә җыелдылар. Аларның берсе: "Мин аның эшләгән эшен хупламыйм", - диде. Шуннан соң аларның берсе: "Бу Аллаһны һәм Аның Илчесен яратмаган икейөзле кеше", - диде. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Моны әйтмә", - диде. Син аның Аллаһны риза итәргә өметләнеп "ләә иләһә илләллаһ" дигәнен белмисеңме?" - диде. Теге кеше: "Аллаһ һәм Аның Илчесе яхшырак белә", - диде. Ә безгә, Аллаһ белән ант итәм, без аның мәхәббәтен һәм сүзләрен икейөзлеләрдән башка күрмибез. Шуңа күрә Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): "Чыннан да, Аллаһ Аллаһны риза итәргә өметләнеп "ләә иләһә илләллаһ" дигән кешеләргә җәһәннәм утын тыйды", - диде. Мәхмүд бин Әр-Раби: "Шуннан соң мин бу хикәяне авыл халкына сөйләдем, анда Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) сугышта катнашкан Әбу Әйюб бар иде, ул сугыш аркасында үлгән, һәм ул вакытта Рум җирендә аларның җитәкчесе булган Язид бин Мөавия бар иде. Шулай итеп, Әбү Әйюб мин әйткәнне кире какты: "Аллаһ белән ант итәм, мин Аллаһның Илчесенең (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) сез әйткәнчә әйткәненә ышанмыйм", - диде. Әбү Әйюбның сүзләрен кабул итү миңа бик авыр булды, шуңа күрә мин сугыштан кайтканчы Аллаһы Тәгаләгә мине коткарыр өчен үземне тапшырдым, әгәр мин аны үз халкының мәчетендә исән тапсам, аннан бу хакта сорар идем. Шулай итеп, мин кайтып, талбия әйттем - хаҗ һәм гомрәне башладым. Шуннан соң мин Мәдинә шәһәренә барып җиткәнче сәяхәткә чыктым. Аннары мин Бәни Сәлимгә бардым, анда мин бик карт һәм сукыр хәлдә үз халкы белән намаз укыган Итбанны таптым. Аның намазыннан сәламне тәмамлагач, мин аны сәламләдем һәм кем икәнемне әйттем һәм мин нәрсә әйтергә теләгәнемне сорадым. Шулай итеп, ул миңа беренче тапкыр сөйләгән хикәясен сөйләде.