Hadith Representative
Mendirikan masjid di rumah-rumah
Imam Bukhari : 1113حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِهِ مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الْأَنْصارِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُكُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بِبَنِي سَالِمٍ وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتْ الْأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتْ الْأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَفْعَلُ فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ يُصْنَعُ لَهُ فَسَمِعَ أَهْلُ الدَّارِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَثَابَ رِجَالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَا فَعَلَ مَالِكٌ لَا أَرَاهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ذَاكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُلْ ذَاكَ أَلَا تَرَاهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ أَمَّا نَحْنُ فَوَاللَّهِ لَا نَرَى وُدَّهُ وَلَا حَدِيثَهُ إِلَّا إِلَى الْمُنَافِقِينَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ فَحَدَّثْتُهَا قَوْمًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَتِهِ الَّتِي تُوُفِّيَ فِيهَا وَيَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ بِأَرْضِ الرُّومِ فَأَنْكَرَهَا عَلَيَّ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا قُلْتَ قَطُّ فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَيَّ فَجَعَلْتُ لِلَّهِ عَلَيَّ إِنْ سَلَّمَنِي حَتَّى أَقْفُلَ مِنْ غَزْوَتِي أَنْ أَسْأَلَ عَنْهَا عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنْ وَجَدْتُهُ حَيًّا فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَقَفَلْتُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ أَوْ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ سِرْتُ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ بَنِي سَالِمٍ فَإِذَا عِتْبَانُ شَيْخٌ أَعْمَى يُصَلِّي لِقَوْمِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَأَخْبَرْتُهُ مَنْ أَنَا ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ
Al à dit [Ishaq] al à dit [Yaqub bin Ibrahim] al à dit [mio pari] di [Ibn Shihab] al à dit, al à dit [Mahmud bin Ar-Rab’ Al Anshary] che al ricuardà un incident cul Rasulullah intal lôr, cjapant dentri ancje che Lui une volte al veve sburtât fûr dal so ben a cjase. Mahmud al contà che al veve sintût [Itban bin Malik Al Anshariy Radliallahu Anhu] un amì che al veve partecipât ae bataie di Badr cun Rasulullah Sallallahu Wasallam dî: “Dispès o condusi lis preieris dal me popul Bali Salim intant che jo e lôr o jerin separâts di une valade che, se e no mi sburtarà. Cussì o ai cjatât il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e o ai dit: ‘La mê vision e je mâl, invezit la valade che e esist jenfri di me e la mê int cuant che e plove mi impedirà di visitâju. Duncje o vuei che tu mi visitis e tu preis inte mê cjase che o doprarò come puest di preiere. Cussì al à dit il Rasulullah: 'O lu complirai'. Duncje il Rasulullah e Abu Bakr a son lâts vie a mieçdi dì e il Rasulullah al domandà il permès, cussì o lu ai permetût. No si sielzè fintant che nol disè: ‘Cuâl puest tu preferissis par me di preâ inte tô cjase?’. Duncje o ai mostrât un puest che mi plaseve par podê preâ li. Duncje il Profete al si alçà e al disè il takbir. E o jerin in pins fasint lis filis daûr di lui, daspò al preave dôs raka’s daspò al ne saludave e o lu saludavin ancje nô cuant che al ne saludave. Dopo o lu ai frenât servintlu mangjâ de cjar che o vevin cusinât par lui. Alore la int e sintû la presince dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in cjase mê. Po dopo al jere un di lôr che al diseve che simpri plui personis a si cjatavin dongje a cjase me. Un di lôr al disè: ‘Cje che al ven fat no son dacuardi’. Po dopo al jere un di lôr che al diseve: ‘Chest al è un munafiq, che nol ame Allah e il So Messazîr’. Duncje al à dit il Rasulullah. : ‘No dîlu cussì. No savês che al à dit laa ilaaha illallah dome sperant la aprovazion di Allah? La persone e disè: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Par ce che al rivuarde nô, par Allah, no viodìn il So amôr e lis sôs peraulis fûr che pai Munafiqin. Duncje il Rasulullah al à dit: ‘In fat, Allah al à proibît l’infier par chei che a disin laa ilaaha illallah cu la sperance de aprovazion di Allah’. Mahmud bin Ar-Rabi al à dit: “Dopo o ai contât cheste storie ae int dal paîs, al jere Abu Ayyub che al veve compagnât il Rasulullah Sallam inte vuere che al veve scombatût e al murì par chel e Yazid bin Muawiyah che in chel timp al jere il lôr leader inte tiere di Rum. Duncje Abu Ayyub al refudà ce che i vevi dit e al disè: ‘Par Allah, no crôt che il Rasulullah al vedi dit ce che tu mi vevis dit’. La afermazion di Abu Ayyub e mi à rindût une vore dificil acetâle, cussì o mi soi arrendât a Allah Ta’ala par salvâmi fin che o no son tornât de mê vuere cul fin di domandâ a ‘Itban bin Malik Radliallahu Anhu se o lu cjatassi ancjemò in vite inte moschee dal so popul. Duncje o soi tornât e o ai fat la talbiyah - scomençât - il Hajji e l’Umrah. Dopo di chel o jeri lât a cjaminâ fin che o rivài ae citât di Medine. Dopo o jeri lât a Bani Salim, li o ai cjatât ‘Itban, che al jere une vore vecjo e vuarp, preant cun la sô int. Daspò vê finît la sô preiere, o lu ai saludât, daspò o ai dit cui che o jeri, daspò o ai domandât la storie che o voleve dî. Duncje al mi contà come che mi veve contât la prime volte.