Hadith Representative
Al-Hasan bin Ali akan mendamaikan dua kelompok besar kaum muslimin
Imam Bukhari : 2505حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُاسْتَقْبَلَ وَاللَّهِ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ مُعَاوِيَةَ بِكَتَائِبَ أَمْثَالِ الْجِبَالِ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِنِّي لَأَرَى كَتَائِبَ لَا تُوَلِّي حَتَّى تَقْتُلَ أَقْرَانَهَا فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ وَكَانَ وَاللَّهِ خَيْرَ الرَّجُلَيْنِ أَيْ عَمْرُو إِنْ قَتَلَ هَؤُلَاءِ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ هَؤُلَاءِ مَنْ لِي بِأُمُورِ النَّاسِ مَنْ لِي بِنِسَائِهِمْ مَنْ لِي بِضَيْعَتِهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِ رَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي عَبْدِ شَمْسٍ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ فَقَالَ اذْهَبَا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فَاعْرِضَا عَلَيْهِ وَقُولَا لَهُ وَاطْلُبَا إِلَيْهِ فَأَتَيَاهُ فَدَخَلَا عَلَيْهِ فَتَكَلَّمَا وَقَالَا لَهُ فَطَلَبَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُمَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ إِنَّا بَنُو عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَدْ أَصَبْنَا مِنْ هَذَا الْمَالِ وَإِنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَدْ عَاثَتْ فِي دِمَائِهَا قَالَا فَإِنَّهُ يَعْرِضُ عَلَيْكَ كَذَا وَكَذَا وَيَطْلُبُ إِلَيْكَ وَيَسْأَلُكَ قَالَ فَمَنْ لِي بِهَذَا قَالَا نَحْنُ لَكَ بِهِ فَمَا سَأَلَهُمَا شَيْئًا إِلَّا قَالَا نَحْنُ لَكَ بِهِ فَصَالَحَهُ فَقَالَ الْحَسَنُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرَةَ يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ إِلَى جَنْبِهِ وَهُوَ يُقْبِلُ عَلَى النَّاسِ مَرَّةً وَعَلَيْهِ أُخْرَى وَيَقُولُ إِنَّ ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ وَلَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ عَظِيمَتَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ لِي عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّمَا ثَبَتَ لَنَا سَمَاعُ الْحَسَنِ مِنْ أَبِي بَكْرَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ
['Абдуллаһ бин Мөхәммәд] безгә [Суфиян] безгә [Әбу Мусадан] мин [Әл Хәсәннең] болай дигәнен ишеттем: "Аллаһ белән ант итәм, Хәсән бин Али Муавиягә таулар кебек санлы гаскәр белән килде, аннары Әмр бин Әл Әш: "Мин кире борылмый, ә дошманына каршы сугышачак гаскәр күрәм", - диде. Шуңа күрә Мөавия аңа: "Аллаһ белән ант итәм, ул ике кешенең иң яхшысы", - диде, ягъни Әмр: "Әгәр алар бер-берсе белән сугышсалар, бу алар белән, алар бу белән сугышсалар, кем аларны, кем аларның хатыннарын һәм кем аларның басуларын караячак", - диде. Шуңа күрә Мөавия Бәни Әбди Шәмс кабиләсеннән Корәештән ике кешене, Әбдеррахман бин Самра һәм Әбдуллаһ бин Әмир бин Курайзны җибәрде, аларга: "Икегез дә бу кешегә барыгыз һәм аңа тәкъдим итегез, сөйләгез һәм сорагыз", - диде. Шулай итеп, ике кеше аның белән очраштылар һәм керделәр, сөйләштеләр, әйттеләр һәм сорадылар. Шулай итеп, Әл Хәсән бин Али аларга болай диде: «Без – Бану Габдел Мутталиб, без байлык җыйдык, һәм бу җәмгыять бер-берсе белән сугышты һәм кан койды». Ике илче: «Чыннан да, ул сезгә тегесен дә, тегесен дә тәкъдим итә, чишелеш эзли һәм сездән сорый», – диделәр. Ул: «Бу эштә миңа кем ярдәм итә ала?» – диде. Ике илче: «Без сезгә моны аңа җиткерергә ярдәм итә алабыз», – диделәр. Шуңа күрә Әл Хәсән алардан сорамады, ләкин икесе дә: «Без сезгә ярдәм итәчәкбез, һәм ул тынычлык урнаштырырга тели», – диделәр. Әл Хәсән болай диде: «Чынлыкта, мин Әбу Бәкраның болай дигәнен ишеттем: «Мин Аллаһның Илчесен (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) минбәрдә күрдем, ә Әл Хәсән бин Али аның янында иде, ул кайвакыт кешеләргә карап, кайвакыт аңа карап: «Чынлыкта, минем улым сейид – җитәкче – һәм Аллаһ аның кулы белән ике зур мөселман төркемен татулаштырсын», – диде». Әбу Габдуллаһ Әл Бухари әйтте; ул миңа [«Али бин Габдуллаһ]: "Чыннан да, без бу риваятьне Әл-Хәсәннең Әбу Бәкрәдә ишеткәннәренә нигезләнеп, шушы хәдиснең сүзләре белән расладык".