Hadith Representative
Al-Hasan bin Ali akan mendamaikan dua kelompok besar kaum muslimin
Imam Bukhari : 2505حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُاسْتَقْبَلَ وَاللَّهِ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ مُعَاوِيَةَ بِكَتَائِبَ أَمْثَالِ الْجِبَالِ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِنِّي لَأَرَى كَتَائِبَ لَا تُوَلِّي حَتَّى تَقْتُلَ أَقْرَانَهَا فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ وَكَانَ وَاللَّهِ خَيْرَ الرَّجُلَيْنِ أَيْ عَمْرُو إِنْ قَتَلَ هَؤُلَاءِ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ هَؤُلَاءِ مَنْ لِي بِأُمُورِ النَّاسِ مَنْ لِي بِنِسَائِهِمْ مَنْ لِي بِضَيْعَتِهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِ رَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي عَبْدِ شَمْسٍ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ فَقَالَ اذْهَبَا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فَاعْرِضَا عَلَيْهِ وَقُولَا لَهُ وَاطْلُبَا إِلَيْهِ فَأَتَيَاهُ فَدَخَلَا عَلَيْهِ فَتَكَلَّمَا وَقَالَا لَهُ فَطَلَبَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُمَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ إِنَّا بَنُو عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَدْ أَصَبْنَا مِنْ هَذَا الْمَالِ وَإِنَّ هَذِهِ الْأُمَّةَ قَدْ عَاثَتْ فِي دِمَائِهَا قَالَا فَإِنَّهُ يَعْرِضُ عَلَيْكَ كَذَا وَكَذَا وَيَطْلُبُ إِلَيْكَ وَيَسْأَلُكَ قَالَ فَمَنْ لِي بِهَذَا قَالَا نَحْنُ لَكَ بِهِ فَمَا سَأَلَهُمَا شَيْئًا إِلَّا قَالَا نَحْنُ لَكَ بِهِ فَصَالَحَهُ فَقَالَ الْحَسَنُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرَةَ يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ إِلَى جَنْبِهِ وَهُوَ يُقْبِلُ عَلَى النَّاسِ مَرَّةً وَعَلَيْهِ أُخْرَى وَيَقُولُ إِنَّ ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ وَلَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ عَظِيمَتَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ قَالَ لِي عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّمَا ثَبَتَ لَنَا سَمَاعُ الْحَسَنِ مِنْ أَبِي بَكْرَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ
O n’à dito [’Abdullah bin Muhammad] o n’à dito [Sufyan] da [Abu Musa] o l’à dito ch’o l’à sentio [Al Hasan] dî; 'Pe Allah, o Al Hasan bin 'Ali o l'à affrontou a Mu'awiyah con unn'armâ ch'a l'ea squæxi tanto quante unna montagna e dapeu o 'Amru bin Al 'Ash o l'à dito; «Pe in davei veddo unn'armâ ch'a no se vortià ma a combattià o seu nemigo». Coscì o Mu'awiyah o gh'à dito, pe Allah, ch'o l'é o megio di doî pòpoli, ch'o veu dî 'Amru: 'Se se scombattan un con l'atro, questo o se affronta à loiatri e lô se affrontan con questo, aloa chi se preoccupiâ de loiatri e chi se preoccupiâ de seu moggê e chi se preoccupiâ di seu campi'. Coscì a Muawiyah a l'à mandou doî òmmi da-o Quraish da tribù do Bani 'Abdi Shams' Abdur Rahman bin Samrah e 'Abdullah bin 'Amir bin Kuraiz, co-o dî; — Anæte tutti doî da st’òmmo e offrîghe e dîghe e domandâghe. Coscì i doî òmmi l’an incontrou e son intræ e an parlou e an dito e an domandou. Coscì o Al Hasan bin Ali o l'à dito à tutti doî; 'Semmo Banu 'Abdul Muthallib donde emmo acquistou de propietæ e de fæto st'ummah a s'é combattua un con l'atro con spantegâ o seu sangue'. I doî messaggê an dito; «De fæto o t’öfre questo e questo e o çerca unna soluçion e o t’à domandou». O dixe; — Chi m'aggiutta con questo? I doî messaggê an dito; «Ti poemmo aggiuttâ à trasmettelo à lê». Coscì o Al Hasan o no l'à domandou a-i doî ma tutti doî an dito; ‘Semmo quelli che t’aggiuttemmo e o veu fâ paxe’. Coscì o Al Hasan o l'à dito; — Pe in davei ò sentio dî o Abu Bakrah; 'Ò visto o Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam in sciô purpito tanto che o Al Hasan bin 'Ali o l'ea da-a rente à lê tanto ch'o de vòtte o l'ammiava a gente e de vòtte o ô guardava e o diva: 'De fæto, o mæ figgio o l'é un sayyid -cappo - e che Allah o reconcilie i doî grendi gruppi de mossulmen pe mezo de seu moen'. O l'à dito o Abu 'Abdullah Al Bucariy; o m’à dito [’Ali bin Abdullah]; «De fæto, emmo determinou sta narraçion in sciâ base de quello che o Al Hasan o l'à sentio da-o Abu Bakrah co-a prononçia de sto hadith».