Hadith Representative
Umar menyerahkan ghanimah untuk janda pejuang Islam
Imam Bukhari : 3843حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى السُّوقِ فَلَحِقَتْ عُمَرَ امْرَأَةٌ شَابَّةٌ فَقَالَتْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلَكَ زَوْجِي وَتَرَكَ صِبْيَةً صِغَارًا وَاللَّهِ مَا يُنْضِجُونَ كُرَاعًا وَلَا لَهُمْ زَرْعٌ وَلَا ضَرْعٌ وَخَشِيتُ أَنْ تَأْكُلَهُمْ الضَّبُعُ وَأَنَا بِنْتُ خُفَافِ بْنِ إِيْمَاءَ الْغِفَارِيِّ وَقَدْ شَهِدَ أَبِي الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَقَفَ مَعَهَا عُمَرُ وَلَمْ يَمْضِ ثُمَّ قَالَ مَرْحَبًا بِنَسَبٍ قَرِيبٍ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى بَعِيرٍ ظَهِيرٍ كَانَ مَرْبُوطًا فِي الدَّارِ فَحَمَلَ عَلَيْهِ غِرَارَتَيْنِ مَلَأَهُمَا طَعَامًا وَحَمَلَ بَيْنَهُمَا نَفَقَةً وَثِيَابًا ثُمَّ نَاوَلَهَا بِخِطَامِهِ ثُمَّ قَالَ اقْتَادِيهِ فَلَنْ يَفْنَى حَتَّى يَأْتِيَكُمْ اللَّهُ بِخَيْرٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَكْثَرْتَ لَهَا قَالَ عُمَرُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى أَبَا هَذِهِ وَأَخَاهَا قَدْ حَاصَرَا حِصْنًا زَمَانًا فَافْتَتَحَاهُ ثُمَّ أَصْبَحْنَا نَسْتَفِيءُ سُهْمَانَهُمَا فِيهِ
Беҙгә [Исмәғил бин Абдулла] әйтте, ул әйтте; миңә [Мәлик] [Зәйет бин Әсләмдән] [атаһынан] һөйләне, ул әйтте; «Беҙ [Ғүмәр бин Әл-Хәттхаб] радлиаллаһу әнһү менән баҙарға табан сыҡтыҡ, ҡапыл бер йәш ҡатын Ғүмәрҙе осратты һәм әйтте; — Әй, әмирул мөғминин, ирем вафат булды, бәләкәй балаларын ҡалдырһа ла. Валлаһи, улар әле ашарға бешерә алмай, игендәре лә, һөт малдары ла юҡ. Һарыҡ ваҡытта һәләк булыр тип ҡурҡам. Мин Хуфаф бин Ыймағ Әл Ғифарийҙың ҡыҙымын. Атайым бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән Хөдәйбиә килешелеүендә ҡатнашҡан. Шулай итеп, Ғүмәр уның янында торҙо һәм юлын дауам итмәне, тине; 'Яҡын нәҫел хужаларына рәхим итегеҙ'. Шул саҡ Ғүмәр өй ихатаһында бәйләнгән йөктө күтәргән дөйәгә яҡынлашты ла, ризыҡ тултырылған ике ҡапсыҡ алып килде. Ике сумка араһында шулай уҡ аҙыҡ-түлек, кейем-һалым ята. Шулай итеп, Ғүмәр дөйә теҙгенен ҡатынға тотторҙо һәм әйтте; 'Өгөтсө. Ысынлап та, Аллаһ һиңә изгелек килтермәйенсә, был хәл бөтмәйәсәк». Ҡапыл бер ир әйтте; — Эй, әмирул мөғминин, һин уға артыҡ бирҙең. Ғүмәр әйтте; — Ҡайғы һиңә, мин был ҡатындың атаһы менән ағаһының бик оҙаҡ ҡәлғәне яулап ала алмағансы ҡамауын күрҙем. Һуңынан улар икеһенең дә өлөшө арҡаһында беҙ һуғыш ғәнимәтенән өлөш алдыҡ».